Mijn opa had Parkinson, en ik merkte dat alles steeds moeilijker ging. Ik vond dat heel vervelend om te zien.
Alles ging heel moeilijk, dat wens je natuurlijk niemand toe. Daarom haal ik dus geld op voor onderzoek naar Parkinson. Ik hoop dat als er genoeg geld opgehaald wordt (niet alleen door mij) op een gegeven moment niemand dit meer mee hoeft te maken, of dat er een geneesmiddel voor ontwikkeld wordt.
Eén van de twee goeden doelen waar ik geld voor ophaal, heeft te maken met Parkinsonboksen. Dat heeft mijn opa nog jaren lang kunnen doen, samen met andere patienten. Op het tabblad Parkinsonboksen is te zien hoe belangrijk dat voor mijn opa was.
Toen mijn opa jonger was, bokste hij ook al. Hij vond het dus heel fijn dat het Parkinsonboksen bestaat. Hij heeft het boksen ook aan mij geleerd. Dat begon al toen ik heel klein was, zoals je op de foto's hieronder ziet. De eerste keer dat hij mij boksles gaf, was ik 5 jaar.
Hier was ik 5
Hier was ik 6
Hier was ik 7
Hier was ik 8
Mijn opa en ik hadden van jongs af aan al een hele goede band. Hij was altijd heel trots op mij. Ik doe dit voor hem en alle mensen die helaas ook Parkinson hebben, en ook voor hun dierbaren.
Klik op de knop hieronder voor meer informatie over het Parkinsonboksen en om te zien en te lezen wat het boksen voor mijn opa heeft betekend.