Embedded Files
Op mijn zevende kwam ik in Turkije terecht, waar ik tien jaar heb gewoond. Ik leerde Turks, ging naar school en deed verschillende jobs: in de horeca, in een textielfabriek en als schilder.
Toen ik in België aankwam, voelde alles anders. De eerste dag was spannend en een beetje moeilijk. De taal begreep ik niet en de sfeer in de straten was nieuw voor mij. In Aleppo leefden de mensen veel meer buiten: op pleinen, in theehuizen, op straat. Hier zag ik minder ontmoeting en in de openbare ruimte. Het leven lijkt hier sneller te gaan, en mensen zijn vaker op zichzelf.
Maar stilaan leerde ik België beter kennen en begon ik me thuis te voelen.
Ik hou van de oude gebouwen, de kerken en vooral van het Gravensteen in Gent. Mijn favoriete plek is de Korenmarkt, waar ik kan zitten en kijken naar de stad die beweegt.
Wat me ook opviel? De lucht. De zuurstof voelt hier anders dan in Syrië.
In Aleppo is de lucht warm en droog, terwijl het hier frisser en vochtiger is. Dat was even wennen, net als het wisselvallige weer.
Maar ik leer ermee leven.
Eerst ging ik naar een OKAN-school, waar ik Nederlands leerde. Daarna kwam ik bij Ligo terecht. Hier volg ik de opleiding OriëntatieWerkt, die me helpt om nog beter Nederlands te leren, mijn talenten te ontdekken en een job te vinden. Ik wil werken, liefst in de bouw of als klusjesman. Later wil ik misschien mijn eigen bedrijf starten.
Ik heb veel meegemaakt, maar ik kijk vooruit.
België is nu mijn nieuwe thuis en ik werk hard om mijn toekomst hier op te bouwen.
Google Sites
Report abuse