Bron van de Geul
Het verhaal gaat dat de Geul opwelt in de kelder van de boerderij bij Todtleger. Dat lijkt echter een romantisering. Er zal ongetwijfeld water uit die kelder komen maar dat is dan wel afkomstig uit het iets hoger gelegen drassige bos bij Todtleger. Helaas zijn er geen details over de boerderij en de kelder te vinden. Ook is geen watertje te vinden dat vanaf Todtleger verder stroomt. Mogelijk ligt dit verborgen onder de woonwijk Landwehring
Todtleger is sowieso maar één van de kandidaten voor de bron. Uit het drassige bosgebied links en rechts van de autoweg bij de waterscheiding die de grens vormt tussen België en Duitsland komt overal water tevoorschijn. Zo worden ook de Zyklopensteine in het bos bij Johannisberg en het vijvertje in het bosgebied Landwehring ook als bron aangeduid. Er kan dus beter over een brongebied in plaats van over een bron gesproken worden.
Tochten die de Geul vanaf de bron willen volgen hebben dus een ruime keus voor de start. Deze wordt echter beperkt door de toegankelijkheid van het gebied. Praktisch gezien is de parkeerplaats Wesselbend in de buurt van het grensstation Lichtenbusch op de grens tussen België en Duitsland de beste optie als vertrekpunt. Daar zijn - volgens de Carte Hydrogéologique de Wallonie - alle waterlopen verzameld in een herkenbaar stroompje dat de Geul heet. .
Daarna gaat het snel want van overal komt water toestromen. Na een paar kilometer is in Eynatten de stroom al voldoende groot om de eerste van de vele watermolens aan het werk te zetten. In Hauset staat de Jöhl (In het Akens dialect oftewel Öchener plat wordt de J als een G uitgesproken) voor het eerst op de borden