De nacht hult al in duister
eertijds gekroond in luister
en ik wil huilen in zwijgen
om de bomen die zijgen
om de nacht die zelfvoldaan
zijn ongekende gang kan gaan
en de wolken die zwerven
als hemelse scherven
en werpen hun schaduw om mij heen

Maar mijn hart brandt en smelt als was
in mijn binnenste opdat alras
de duisternis verdreven werde
en niets de stilte voor versperde
toe te treden tot mijn ziel
om 't lot dat mij te beurte viel
en mij te troosten in 't verdriet
om de Heer die mij verliet
en liet op aarde hier alleen

Keer terug, o Heer, op aard en lijdt
Uw kuddeke met wijs beleid
want ombedachtsaam gaan ze
over het ondermaanse
en ik, ik zal huilen in zwijgen
om de wolken die zijgen
om de nacht die zelfvoldaan
zijn ongekende gang kon gaan
en mij onoverwinnelijk scheen

02.06.2025

Elke vogel zingt zijn lied

Ach, dwaze beesten, weet gij niet

hoe uw gezang is ijl en leeg

en als ge voor een oog'blik zweeg

dan wist ge hoe mooi de stilte klonk

Want bij die woont in d'hemel hoge

geraakt ge nimmer schoon uw pogen

want daar komt slechts die, met geduld,

zich in eeuwigdurend zwijgen hult

Duisternis op oorlogspad

Kaarsen met gedoofde lonten
Herders ’s avonds afgemat

Stilte ruist op alle fronten

Smeulend kampvuur

Rits’lend riet

Mist waardoor men schimmen ziet

Klokslag van het eerste uur

Geroesemoes, rumoer alom

Een pelgrim die zijn weg begon

Plotseling verblindend licht

Hoopgevend God’lijk nieuwsbericht

Vervoering, geestdrift en elan

Kloeke stappen voort

Onfeilbaar overwinningsplan

Vervulling van Het Woord

Waar is de weg,

daar is het licht,

waar Gij u vinden laat,

daar Uw geboortegronde ligt,

en Uw geboortekribbe staat?

Vertel ons, Here, zeg!

Welk is het uur,

waarop Gij komt

Gij dien men zo verbeid?

Wiens komst is als de morgenstond,

ons mensenkind’ren toebereid,

Uw lichtend albestuur.

Als weegeschrei

en jammerklacht

voorgoed zijn afgedaan,

looft dan die ’s werelds vrede bracht

opdat Zijn naam zal lang bestaan,

ja, eeuwigdurend zij!