Έχετε παρατηρήσει ότι ένα παιδί θέλει να κάνει ξανά και ξανά το ίδιο πράγμα; Μπορεί να βάζει τα παιχνίδια του σε συγκεκριμένη σειρά, να επαναλαμβάνει μια κίνηση ή να ακολουθεί πάντα την ίδια καθημερινή ρουτίνα. Είναι κάτι που χρειάζεται προσοχή ή απλώς ένας τρόπος να νιώθει ασφάλεια; Για έναν παιδοψυχολογοσ χαλκιδα, η διάκριση ανάμεσα στις συνηθισμένες επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και στις ιδεοψυχαναγκαστικές εκδηλώσεις είναι σημαντική, καθώς δεν έχουν όλες οι επαναλήψεις την ίδια αιτία ή σημασία.
Ας ξεκινήσουμε από κάτι απλό. Τα παιδιά αγαπούν την επανάληψη! Μπορούν να ακούσουν το ίδιο παραμύθι δέκα φορές, να ζητούν το αγαπημένο τους παιχνίδι κάθε απόγευμα ή να θέλουν να ακολουθούν συγκεκριμένη σειρά στις δραστηριότητές τους.
Αυτή η ανάγκη δεν είναι απαραίτητα ανησυχητική. Συχνά, η επανάληψη βοηθά τα παιδιά να μάθουν, να εξοικειωθούν με νέες καταστάσεις και να αισθανθούν μεγαλύτερη σιγουριά. Μέσα από γνώριμες κινήσεις και καθημερινές συνήθειες, ο κόσμος τους γίνεται λίγο πιο προβλέψιμος.
Το σημαντικό είναι να παρατηρούμε πώς αντιδρά το παιδί όταν κάτι αλλάζει. Μπορεί να δεχτεί μια μικρή αλλαγή στο παιχνίδι του ή αναστατώνεται υπερβολικά; Αυτή η λεπτομέρεια μπορεί να μας δώσει χρήσιμες πληροφορίες.
Οι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές εμφανίζονται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους στην παιδική ηλικία. Ένα παιδί μπορεί να:
Παίζει καθημερινά με τα ίδια παιχνίδια.
Επαναλαμβάνει συγκεκριμένες λέξεις ή φράσεις.
Τακτοποιεί τα αντικείμενά του με έναν αγαπημένο τρόπο.
Ζητά να ακολουθεί την ίδια σειρά στις καθημερινές δραστηριότητες.
Απολαμβάνει να παρακολουθεί ξανά την ίδια αγαπημένη ιστορία.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτές οι συνήθειες συνδέονται με την ευχαρίστηση, την εξοικείωση ή την ανάγκη για σταθερότητα. Το παιδί μπορεί συνήθως να ασχοληθεί και με κάτι διαφορετικό, όταν του δοθεί χρόνος και κατάλληλη υποστήριξη.
Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να αντιμετωπίζουμε κάθε επανάληψη ως πρόβλημα. Άλλωστε, κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο να ανακαλύπτει τον κόσμο!
Στις ιδεοψυχαναγκαστικές εκδηλώσεις, η επανάληψη μπορεί να συνδέεται με έντονο άγχος και ανεπιθύμητες σκέψεις. Το παιδί ενδέχεται να αισθάνεται ότι πρέπει να κάνει κάτι συγκεκριμένο για να αποτρέψει μια δυσάρεστη κατάσταση ή για να μειώσει την εσωτερική του ένταση.
Για παράδειγμα, μπορεί να πλένει επανειλημμένα τα χέρια του επειδή φοβάται τα μικρόβια ή να ελέγχει πολλές φορές αν έχει τακτοποιήσει σωστά τα πράγματά του. Μπορεί επίσης να επαναλαμβάνει μια πράξη μέχρι να αισθανθεί ότι έγινε με τον «σωστό» τρόπο.
Εδώ βρίσκεται μια βασική διαφορά: η συμπεριφορά δεν προσφέρει απλώς χαρά ή ασφάλεια. Συχνά μοιάζει με υποχρέωση, την οποία το παιδί δυσκολεύεται να σταματήσει, ακόμη και όταν κουράζεται ή θέλει να κάνει κάτι άλλο.
Δεν υπάρχει μία συμπεριφορά που να αρκεί από μόνη της για να οδηγήσει σε κάποιο συμπέρασμα. Παρ' όλα αυτά, ορισμένες ενδείξεις αξίζουν περισσότερη προσοχή:
Το παιδί αναστατώνεται έντονα όταν δεν μπορεί να επαναλάβει μια συγκεκριμένη πράξη.
Χρειάζεται πολύ χρόνο για να ολοκληρώσει απλές καθημερινές δραστηριότητες.
Εμφανίζει επαναλαμβανόμενες σκέψεις που του προκαλούν φόβο.
Ζητά συνεχώς επιβεβαίωση ότι όλα είναι σωστά.
Δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στο παιχνίδι, στο σχολείο ή στις κοινωνικές του σχέσεις εξαιτίας αυτών των συμπεριφορών.
Αν παρατηρούμε ότι τέτοιες δυσκολίες επηρεάζουν την καθημερινότητα, είναι καλό να ζητήσουμε την καθοδήγηση ειδικού.
Πρώτα από όλα, χρειάζεται ψυχραιμία. Το να μαλώνουμε ένα παιδί επειδή επαναλαμβάνει μια πράξη ή να του λέμε συνεχώς να σταματήσει δεν βοηθά απαραίτητα. Αντίθετα, μπορεί να αυξήσει την έντασή του.
Ας προσπαθήσουμε να ακούσουμε τι αισθάνεται. Αν φοβάται, ας μην υποτιμήσουμε αυτό που βιώνει. Μπορούμε να του δείξουμε ότι είμαστε δίπλα του, χωρίς να ενισχύουμε διαρκώς την ανάγκη του για επιβεβαίωση.
Η παρατήρηση είναι επίσης πολύ χρήσιμη. Πότε εμφανίζεται η συμπεριφορά; Σε ποιες καταστάσεις γίνεται πιο έντονη; Επηρεάζει τον ύπνο, το παιχνίδι ή τις σχολικές υποχρεώσεις;
Μια αξιολόγηση από κατάλληλο επαγγελματία μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση των αναγκών του παιδιού και στην επιλογή της κατάλληλης υποστήριξης.
Κάθε παιδί χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση. Ανάλογα με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, μπορεί να χρειαστεί ψυχολογική αξιολόγηση, συμβουλευτική γονέων ή συνεργασία με άλλους ειδικούς.
Για παράδειγμα, η λογοθεραπεια χαλκιδα μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας ευρύτερης υποστήριξης όταν συνυπάρχουν δυσκολίες στην επικοινωνία ή στη γλωσσική ανάπτυξη. Η συνεργασία μεταξύ ειδικοτήτων βοηθά ώστε να αντιμετωπίζονται οι ανάγκες του παιδιού με πιο ολοκληρωμένο τρόπο.
Το ζητούμενο δεν είναι να σταματήσουμε κάθε επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά. Είναι να καταλάβουμε τι κρύβεται πίσω από αυτή και να βοηθήσουμε το παιδί να αισθανθεί μεγαλύτερη ασφάλεια στην καθημερινότητά του.
1. Είναι φυσιολογικό ένα παιδί να επαναλαμβάνει συνεχώς το ίδιο παιχνίδι;
Ναι, η επανάληψη είναι συνηθισμένη στην παιδική ανάπτυξη. Μπορεί να προσφέρει ευχαρίστηση, εξοικείωση και ευκαιρίες μάθησης. Χρειάζεται περισσότερη προσοχή όταν περιορίζει σημαντικά άλλες δραστηριότητες ή συνοδεύεται από έντονη δυσφορία.
2. Πώς καταλαβαίνουμε αν μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά σχετίζεται με ιδεοψυχαναγκασμό;
Παρατηρούμε αν το παιδί επαναλαμβάνει μια πράξη επειδή το ευχαριστεί ή επειδή αισθάνεται έντονη ανάγκη να την κάνει για να μειώσει το άγχος του. Η αξιολόγηση από ειδικό είναι απαραίτητη για ασφαλέστερη κατανόηση.
3. Μπορούν οι ιδεοψυχαναγκαστικές εκδηλώσεις να επηρεάσουν το σχολείο;
Ναι. Μπορεί να δυσκολέψουν τη συγκέντρωση, την ολοκλήρωση εργασιών, τη συμμετοχή στο μάθημα και τις σχέσεις με τους συμμαθητές.
4. Πρέπει οι γονείς να εμποδίζουν το παιδί όταν επαναλαμβάνει μια πράξη;
Όχι απότομα. Η πίεση και η τιμωρία μπορεί να αυξήσουν το άγχος. Είναι προτιμότερο να αναζητήσουν καθοδήγηση από ειδικό για τον κατάλληλο τρόπο αντιμετώπισης.
5. Πότε χρειάζεται αξιολόγηση από παιδοψυχολόγο;
Όταν οι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές προκαλούν έντονη ανησυχία, καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της ημέρας ή επηρεάζουν το παιχνίδι, το σχολείο και τις κοινωνικές σχέσεις του παιδιού, είναι καλό να αναζητηθεί επαγγελματική βοήθεια.