Every Foreigner can only get two (2) "waivers" (permission letters to practice professionally without a license) during their lifetime in Thailand before they HAVE TO obtain a Thai Teaching License. Each "waiver" (permission letters to practice professionally without a license) is valid for two (2) years. Therefore they can only teach in Thailand for a MAXIMUM of four (4) years OR after two (2) "waivers" (permission letters to practice professionally without a license) [whichever comes first] before they have to have a completed POST GRADUATE Qualification in 'Education ONLY' from a University that is 'Recognized by the Teachers' Council of Thailand (Kurusapah) - be sure to check as not all Universities are recognized. Failing to comply with this rule means that a Work Permit which is linked to either a "waiver" or a Thai Teaching License can NEVER AGAIN be issued to work as a Teacher in Thailand.  So even if a teacher can get a Non-Immigrant B Visa (which is issued for 3 months when first issued [step 1]), they'd have to apply for a Work Permit to have it extended for a year (or duration of their contract.) Because all Teachers' Work Permits are LINKED TO either a "waiver" (permission letters to practice professionally without a license) or a Thai Teaching License. Teachers who have failed to UP-SKILL during their four (4) years teaching in Thailand will HAVE TO leave the Teaching Profession in Thailand FOREVER and be replaced by the ever increasing endless supply of young inexperienced would-be TEFL only teachers that seek employment in Thailand every year. Experience means absolutely NOTHING in Thailand according to the Kurusapah - who will in fact PUNISH foreigners for their experience gained while working in Thailand. While Thailand offers the LOWEST SALARIES for foreign teachers in the entire ASEAN. The Kurusapah expects foreign teachers to spend even the VERY LITTLE money they make over here on University Tuition. Furthermore they are NOT ALLOWED to have A FAMILY LIFE or ENJOY LIVING in Thailand as every bit of the VERY LITTLE TIME they have during their first four (4) years in Thailand NEEDS TO BE SPENT ON STUDYING towards a completed POST GRADUATE Qualification in 'Education ONLY' from a University that is 'Recognized by the Teachers' Council of Thailand (Kurusapah) sitting in their Ivory Towers in Bangkok with very well intentioned, lofty ideals. While Thai Students' education is sacrificed at the ever-burning altars of piles of BUREAUCRATIC PAPERWORK and RED TAPE that is the HALLMARK of an UTTERLY BROKEN SYSTEM.

ชาวต่างชาติทุกคนสามารถรับ "การสละสิทธิ์" ได้เพียงสอง (2) ฉบับเท่านั้น (หนังสืออนุญาตให้ประกอบวิชาชีพโดยไม่มีใบอนุญาต) ในช่วงชีวิตของพวกเขาในประเทศไทย ก่อนที่พวกเขาจะต้องได้รับใบอนุญาตการสอนภาษาไทย "การสละสิทธิ์" แต่ละฉบับ (หนังสืออนุญาตให้ประกอบวิชาชีพโดยไม่มีใบอนุญาต) มีอายุสอง (2) ปี ดังนั้นพวกเขาสามารถสอนในประเทศไทยได้ไม่เกินสี่ (4) ปีหรือหลังจากสอง (2) "สละสิทธิ์" (หนังสืออนุญาตให้ประกอบวิชาชีพโดยไม่มีใบอนุญาต) [แล้วแต่ว่าจะถึงก่อน] ก่อนที่พวกเขาจะต้องผ่านการรับรอง POST GRADUATE Qualification ใน 'การศึกษาเท่านั้น' จากมหาวิทยาลัยที่ 'ได้รับการยอมรับจากคุรุสภา) - อย่าลืมตรวจสอบเนื่องจากมหาวิทยาลัยบางแห่งไม่ได้รับการยอมรับ การไม่ปฏิบัติตามกฎนี้หมายความว่าใบอนุญาตทำงานซึ่งเชื่อมโยงกับ "การสละสิทธิ์" หรือใบอนุญาตการสอนภาษาไทยจะไม่สามารถออกให้ทำงานเป็นครูในประเทศไทยได้อีกต่อไป ดังนั้นแม้ว่าครูจะได้รับวีซ่า Non-Immigrant B (ซึ่งออกให้เป็นเวลา 3 เดือนเมื่อออกครั้งแรก [ขั้นตอนที่ 1]) พวกเขาก็จะต้องยื่นขอใบอนุญาตทำงานเพื่อขยายเวลาออกไปอีกหนึ่งปี (หรือระยะเวลา สัญญาจ้าง) เนื่องจากใบอนุญาตทำงานของครูทั้งหมดเชื่อมโยงกับ "การสละสิทธิ์" (หนังสืออนุญาตให้ประกอบวิชาชีพโดยไม่มีใบอนุญาต) หรือใบอนุญาตการสอนภาษาไทย ครูที่ล้มเหลวในการเพิ่มทักษะในระหว่างการสอนสี่ (4) ปีในประเทศไทย จะต้องลาออกจากวิชาชีพครูในประเทศไทยตลอดไป และถูกแทนที่ด้วยอุปทานที่เพิ่มมากขึ้นไม่รู้จบของเยาวชนที่ไม่มีประสบการณ์ จะเป็นครู TEFL เท่านั้นที่หางานใน ประเทศไทยทุกปี ประสบการณ์ไม่มีความหมายอะไรเลยในประเทศไทยตามคำกล่าวของคุรุสภา - ใครจะลงโทษชาวต่างชาติสำหรับประสบการณ์ที่ได้รับขณะทำงานในประเทศไทย ในขณะที่ประเทศไทยเสนอเงินเดือนต่ำที่สุดสำหรับครูต่างชาติทั่วทั้งอาเซียน คุรุซาปาห์คาดหวังให้ครูต่างชาติใช้เงินเพียงเล็กน้อยที่พวกเขาหาได้จากที่นี่เป็นค่าเล่าเรียนของมหาวิทยาลัย นอกจากนี้ พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้มีชีวิตครอบครัวหรือเพลิดเพลินกับการใช้ชีวิตในประเทศไทย เนื่องจากเวลาอันน้อยนิดที่พวกเขามีในช่วงสี่ (4) ปีแรกในประเทศไทยจำเป็นต้องใช้จ่ายไปกับการศึกษาเพื่อบรรลุวุฒิการศึกษาหลังปริญญาบัณฑิตใน 'การศึกษา' เท่านั้น' จากมหาวิทยาลัยที่ 'ได้รับการยอมรับจากคุรุสภา) ซึ่งนั่งอยู่ในหองาช้างในกรุงเทพฯ ด้วยเจตนาดีและอุดมการณ์อันสูงส่ง ในขณะที่การศึกษาของนักเรียนไทยถูกสังเวยที่แท่นบูชาที่กองเอกสารราชการและเทปสีแดงที่กองอยู่ตลอดเวลาซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของระบบที่พังทลายที่สุด

Further searches will reveal the following details: