ข้อมูลทั่วไป ศูนย์การเรียนรู้ตำบลท้ายเหมือง

ประวัติความเป็นมา

    เดิมตำบลท้ายเหมืองมีพื้นที่เป็นป่าดงดิบ ราษฎรมาตั้งถิ่นฐานโดยการทำไร่ทำสวนและทำการประมงต่อมามีการสำรวจดินพบว่ามีแร่ดีบุกเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเริ่มเข้ามาทำเหมืองแร่ โดยใช้แรงงานคนขุดไม่ว่าที่ไหนๆ ก็มีแต่แร่ดีบุก จึงเกิดเป็นเหมืองแร่ทุกพื้นที่ การทำเหมืองแร่ หันไปคนละทิศคนละทาง สำหรับที่ทิ้งเศษดิน ชาวบ้านเรียกว่า "ท้ายเหมือง" จึงเรียกต่อๆกันมาจนถึงทุกวันนี้

สภาพทั่วไปของตำบล

    สภาพพื้นที่ทั่วไปตำบลท้ายเหมือง  มีแนวฝั่งทะเลติดต่อกับทะเลอันดามัน  ลักษณะทั่วไปเป็นที่ราบสลับเนินเขา  และบางส่วนติดชายฝั่งทะเล  สภาพดินส่วนใหญ่เป็นดินเหนียวปนทราย  ซึ่งบางแห่งมีทรายปกคลุมอยู่ตื้นมากโดยเฉพาะบริเวณเชิงเขา ส่วนบริเวณที่ดอนมักเป็นดินแดงปนลูกรัง  พื้นที่เหมาะสมสำหรับการเกษตร ทำสวนยางพารา  และการปลูกผลไม้ต่างๆ ราษฎรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพกรีดยางพาราเป็นหลัก  นอกจากนี้ก็มีการทำประมง และรับจ้าง  ลักษณะภูมิอากาศได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ ทำให้มีฝนตกชุกเกือบตลอดปี

อาณาเขตตำบล

        ทิศเหนือ           ติดต่อกับ ต.ทุ่งมะพร้าว อ.ท้ายเหมือง จ.พังงา

ทิศใต้              ติดต่อกับ ต.นาเตย อ.ท้ายเหมือง จ.พังงา

ทิศตะวันออก    ติดต่อกับ ต.บางทอง อ.ท้ายเหมือง จ.พังงา

ทิศตะวันตก      ติดต่อกับ ทะเลอันดามัน

จำนวนหมู่บ้าน

หมู่ที่ 1 บ้านเขาน้อย

หมู่ที่ 2 บ้านห้วยกร้าง

หมู่ที่ 3 บ้านพอแดง

หมู่ที่ 4 บ้านท้ายเหมือง

หมู่ที่ 5 บ้านท่าซอ

หมู่ที่ 6 บ้านหินลาด

หมู่ที่ 7 บ้านบนไร่

หมู่ที่ 8 บ้านลำปี

หมู่ที่ 9 บ้านทับยาง

ประเพณีและวัฒนธรรม

      ประชาชนส่วนใหญ่ยังให้ความสำคัญกับประเพณีทางศาสนา  และประเพณีทั่วไปของคนไทย  เช่น วันปีใหม่  วันสงกรานต์  วันเข้าพรรษา  วันลอยกระทง  และประเพณีท้องถิ่นของอำเภอท้ายเหมือง  ได้แก่

          1. งานประเพณีอนุรักษ์เต่าทะเลท้ายเหมือง  ซึ่งจะจัดขึ้นระหว่างเดือนมีนาคมของทุกปี ในแต่ละปีจะกิจกรรมการปล่อยเต่าทะเลลงสู่ทะเลอันดามัน และมีการจัดงานมหรสพ การแสดงต่าง ๆ ตลอดงาน

          2. งานประเพณีถือศีลกินเจ หรือที่ชาวอำเภอท้ายเหมืองเรียกว่า “ประเพณีกินผัก”  จัดตรงกับวันขึ้น 1–9  ค่ำ  เดือน 9  ของจีนหรือประมาณเดือนกันยายน – ตุลาคม ของทุกปี