wiersze

Widzę pogięte drzewa

już zawsze będzie zima

albo koniec jesieni

I już nie będę wiedziała

że przyjdzie wiosna

a potem lato

Widzę tylko to co widzę

zawsze

pogięte drzewa

schylone by mogły usłyszeć

co mówię

gdy wyjdę wieczorem

na spacer

gdy zaprę się głosu

I see twisted trees

now it will always be winter

or the close of the fall

And I will no longer know

that spring comes

and then summer

I only see all I see

always

twisted trees

stooping so they can hear

what I say

when I go out at dusk

for a walk

when I disown my voice

pod wieczór mgli miasto

i dzięki oczom łzawię

z zimna się pocą przestraszone

drzewa i nieba posiniałe pachną

słotno słodko

latem chciałabym się zapaść

pod ziemi ciepłą warstwę

leżeć na korzeniu pod niebieskim

chlebem z solą w naparstku

w gruntowym strumieniu maczać

końce palców a potem spod

paznokci wyjadać ciemne krople

the city dims at nightfall

and by dint of my eyes I weep

the frightened trees sweat with

chill and the livid skies smell

stormy sweet

in summer I would like to sink down

under the warm layer of earth

to lie on a root under blue

bread with salt in a thimble

to dip my fingers in a groundwater

stream and then from under my nails

to eat the dark drops

Umyka mi spod palców

szara godzina

Złote okna coraz bardziej złote

I cisza mży bardziej co

raz gdy naciskam spust powieki

Kolory nocy przesłaniają

mi cały świat

Obok mam las

a tuż pod stopami buszuje

między korzeniami drzew

podziemna rzeka

Na przemian

śmieszy mnie i straszy

odwaga i pewność

zegara

From under my fingertips

the gray hour takes flight

Gold windows more golden

And the silence drizzles more and

more as I lock my eyelids' latch

The hues of nighttime curtain

my whole world

Beside me a forest

and just underfoot

between tree roots

roisters an underground river

I am

now amused and now frightened

by the courage and conviction

of the clock

Wiatr

Drzewa przygaszają latarnie

wyłuszczyło się niebo

z gorących pocisków

bałam się że ściany

runą mi na głowę

że sufit nie stanie się

przeźroczysty

że wszystko co martwe

a przeze mnie żywe

uśnie i już się nie przebudzi

że z tylu ludzi

z tylu ludzi

żaden nie będzie przy mnie

Wind

Trees dim the streetlights

The sky has shelled

itself of its hot missiles

I feared that the walls

would collapse on my head

that the ceiling would not grow

transparent

that all that was dead

but had life through me

would fall asleep and never awake

that of so many people

so many people

not one would be near me

Dziś w nocy przyszedł

do mnie człowiek z nicią

Człowiek z koszmarów

dzieciństwa

Aż do dziś do przed chwilą

nie płakałam długo

dziś już w dziwny sposób

Kaloryfer szemrał

przekrzykiwał

ptasią hołotę

Wramowałam głowę

w okno

między spleśniałe gwiazdy

a sztuczne lampiony miasta

Tonight a man with a thread

paid me a visit

A man from the bad dreams

of a child

Till today till this moment

it's been a while since I've cried

today though the heater

muttered oddly

outshouted

the rabble of birds

I framed my head

in the window

between musty stars

and false city lanterns

Przelewa się nad gmachami

czarny likier ulic

Przez okna świdruje

niezdrowy szczebiot

knajp i dyskotek

Nad szeptem kościelnych

dzwonów

rozpłatane niebo w kształcie

sierpa

W dole gnieździ się pieści

ciemna dzika masa

(Nie wybaczaj im panie

wiedzą dokładnie co czynią)

Above the edifices the black

street liquor brims over

Piercing through windows

the noxious prattle

of bars and clubs

over the whispers of church

bells

the sky split in the shape of a

sickle

Below nestles fondles

the dark feral mas

(Do no forgive them o lord

They know just what they do)

Nagi leżałem na brzegach

Bezludnych wysp.

Czesław Miłosz

ludzie patrzyli na mnie

ze zdziwieniem

do twarzy przytulali lupy

wskazywali palcem

kobiety ciekawe kładły

dłonie na ustach

mężczyźni omijali mnie

z pogardą

dzieci odwracały główki

i oddalały się trzymane

za rękę Nikt mnie nie dotknął

Z nikim nie rozmawiałem

potem

Statek jeszcze kilka razy

zabierał mnie do portu

Naked I lay on the shores

Of deserted islands.

Czesław Miłosz

people peered at me

astonished

hugged magnifying glasses to faces

pointed fingers

prying women put

their hands to their lips

men avoided me

with contempt

children averted their eyes

and left led

by the hand

Nobody touched me

I spoke to nobody

A few more times

the ship took me back to harbour

Rzęsy

Przeciąg snem na szybie

kwiat niepotrzebny

pokornie wrasta we włosy

Zdławiony oddech

atramentowym cieniem

na atramentowych ustach

Rzeką - odpływa krew

gdzie miasteczko

malutka śmierć

Lashes

A draft a dream on the pane

A superfluous flower

humbly grows into your hair

Stifled breath

an ink shadow on

ink lips

In the river-blood flows away

by the hamlet

a little death

Ta szyba jest

jak teleskop

gwiazdy w niej ogromnieją

i mogę wkładać palce

w księżycowe kratery

Gdy patrzę za siebie

widzę dziewczynkę

wkładającą

but prawy na lewą nogę

but lewy na prawą nogę

i widzę jej drobne białe zęby

w uśmiechu

przez sen

Śni jej się że gwiazdy ogromnieją

This windowpane pane is like

a telescope

in it stars grow immense and I can tuck my fingers

into moon craters

When I look behind me

I see a girl

putting

the right shoe on her left foot

the left shoe on her right foot

and I see small white teeth

smiling

in sleep

She dreams that the stars grow immense

tamte słowa ogłuchły oślepły

Ale niczego nie zapomniałam

horyzont spawał umęczoną ziemię

Niebo tym razem pokorne

nanosiło gwiazdy na szafirowy błękit

Las spinał swoje pnie w aksamitną czerń

Zaczynałam śnić

o tym że dzień się nie kończy

a słowa nie wypadają

z rymowanych wierszy

Ale czas się skończył

żółta skóra dnia pokruszyła się

those words have gone deaf gone blind

But I've forgotten nothing

the horizon welded the martyred earth

This time a submissive sky

carried stars onto a sapphire blue

The forest pinned its trunks into a velvet black

I began to dream

that the day had no end

and that words never fell

out of rhymed verses

But time ended

the day's yellow skin crumbled to bits

Tłoczy się nade mną

ciepło

syczy huczy złota

magistrala gwiazd

nieskończona ilość

połączeń

Wtapiam wzrok

w miękki brewiarz

powiek

Burzy się w mym ciele

chwila

Całkiem lotny świat

Swarming above me is

warmth

hissing rumbling the golden

speedway of stars

an infinite number

of junctions

I sink my sight

into the tender breviary

of my eyelids

The moment seethes

inside my body

A quite buoyant world

Patrzę w granatowe lustra

na iwy dzieciństwa

tu jesień

tam wieczna wiosna

tu chudną drzewa

tam zaleca się droga

którą wtedy biegłam

do starej jędzy

Przystanęła przy drodze

Mówili Ma wielki wór i Porywa

takie małe dziewczynki jak ty

Uciekłam

Była bardziej wystraszona niż ja

Mówili na nią

Wierzba

I look in dark blue mirrors

at the sallow trees of my childhood

here it is fall

there spring is eternal

here trees lose flesh

there drifts the road

where I ran

to the old hag

She paused by the road

They said She has a big sack and Kidnaps

little girls just like you

I ran

She was more frightened than I was

They called her

Willow

ulice ociemniałe

chodzę po omacku

gdzieś tam skośne łąki zaskoczone

słońcem rozbiegane deszczem

spływają z porębów

Po stokach posoka

słoje wypełnione miodową żywicą

i wszystko tchnie zapachem

Świat pod strzechą z lasu

zadeptane ścieżki ciepły wiór Krwawniki

Słońce się rozciąga

kłania się w pas latom

a ulice ciemne

księżyc wierzga rogiem

chichocze wysoko

blinded streets

I grope in the dark

somewhere skewed meadows surprised

by the sun scurrying with rain

flow out of the clearings

Gore from the hillsides

Veins full of honey sap

and all breathes fragrance

A world with a thatched forest roof

paths trampled warm gravel Yarrow flowers

the sun stretches

bows low to the years

and the streets dark

the moon bucks its horn

everything titters

Tego dnia gdy wracałam

z samobójstwem w głowie

ziemia nie chciała przesuwać

mi się pod stopami

Tego dnia gdy wszystko

sprzysięgło się przeciwko mnie

drogi rzeki góry lasy

Powietrze tylko uderzało

z niespokojną pokorą

wysoką falą

o jasny i ciepły brzeg mojej skóry

That day as I walked home

with suicide in mind

the earth would not shift

under my feet

That day when it all

conspired against me

roads rivers mountains woods

The air only surged

with anxious humility

a tall wave

against the bright warm shore of my skin

Moje kroki są jak dzwony

idę i szeleszczę czarną peleryną

Udaję poetę

udaję zamyślonego poetę

udaję zdolnego zamyślonego poetę

udaję że idę na wódkę

Tak naprawdę to

tylko wyprowadzam

cień na spacer

Niech ma

My steps are like bells

walking I rustle my black cape

I pretend I'm a poet

I pretend I'm a pensive poet

I pretend I'm a talented pensive poet

I pretend I'm out for some booze

Actually I'm

only taking my shadow

for a walk

Why not

Drżą we mnie lampy

całego miasta

mrugają mrużą oczy ulice

nocni stróże przytupują

w asfalt

zacierają ręce

nad ranem znów będą wolni

W miejscu na dachu

gdzie przeciąga się i jeży

grzbiet dzikiego kota

plączą się świsty i pomruki

w ciepły kłębek wiatru

Z powietrza ześlizguje

się na chodnik

mój sen

który właśnie przed chwilą

o mnie zapomniał

Inside me shiver lamps

of the whole city

streets blink squint

night watchmen stomp their feet

on the pavement

rub their hands

in the morning again they'll be free

On that spot on the roof

where an alley cat's

back stretches and bristles

whistles and purrs tangle

into a warm bundle of wind

From the air

to the pavement

slithers my dream

which has just now

forgotten about me

świta rozcieram pierwsze światło

w moździerzach oczodołów zimno

śniło mi się dziecko kolorowy sad

potem palec ręka i ciało mężczyzny

i wiedziałam wszystko objętości

kształtów i odległości gwiazd ile

czas ma lat a poza mną już nikt

a przecież ja nic nie wiem i pieką

mnie oczy przecież w moździerzu

rozciera się pieprz a pod powieką

nie mieści się pięść chyba że

pięść embrionu

dawn I grind the first light

in my eye socket's mortar cold

I dreamed of a child a colorful orchard

then a finger a hand a man's body

and a I knew everything the volume

of forms the distance of stars the age

of time and no-one besides me

but I know nothing and my eyes

are stinging and in a mortar

you grind pepper and under my eyelid

there's no room for a fist unless it's an

embryo's fist

Ściskam w palcach brzoskwinię

tak rozkwita soczysty dzień

na mojej dłoni

żywy sok

zapach posiadł powietrze

Zanoszę się na burzę

Wyhodowałam sobie całkiem

spokojny wieczór

Noc przyjdzie do mojej

Samotności Będę miała świetny

Spokój

Nie obejdę nikogo

Stanę tyłem do ściany

Nie obejdzie mnie Nikt

I squeeze a peach in my fingers

so blooms the succulent day

on my hand

living juice

scent possessing the air

It looks like I'll storm

I've cultivated quite a

calm evening

Night will come to my

Solitude

I will have Peace

I will pass no-one

I will stand with my back to the wall

No-one will pass me

Każdy ma swojego karła.

Pär Lagerkvist

Chodzę po mieście

Chodzi za mną wariat

Kolorowy niedomyty pajac

(w Krakowie o to nietrudno)

Każdy ma swojego wariata

Każdy za kimś chodzi

Everyone has his own dwarf.

Pär Lagerkvist

I walk around town

and behind me a madman

a motley unwashed buffoon

(in Cracow they're not hard to find)

Everybody has a madman

Everybody follows someone

Ziemia nie była miejscem codziennego dnia

Witkacy

miasto

ukamienowana ziemia

ziemia zorana na szaro

zrudziałe krople suche i ostre

tulipany na rondach chowają głowy w piasek

miasto

nieziemskie życie

śpię twarzą od okna

niebo przegląda się w moich sinych

plecach i martwieje

mam nad sobą ziemię

pod sobą słone morze

to ono mnie unosi

coraz wyżej dalej

The earth was not an everyday place

Witkacy

city

earth stoned to death

earth ploughed gray

russet drops dry and sharp

tulips in beds hide their heads in the sand

city

unearthly life

I sleep back turned from the window

the sky sees its reflection in my purple

back and grows numb

above me is earth

below me salty sea

it lifts me

higher farther

Ciemny komtur miasta

odbija się w mym oknie

śpię niespokojnie

choć nie szukam snów

leżą gdzieś porozrzucane

na ciepłej podłodze

w papierowych statkach

zapomniane i żółte

Są rzeczy którym od dawna

próbuję wytłumaczyć że istnieć

nie mogą bo przestaną się

liczyć

Okryte ciała mężczyzn w zakonnych

szeregach

mali chłopcy z patykiem zarzuconym

na ramię

wysmagani wiatrem

The city's dark teutonic commander

reflects in my window

I sleep restlessly

though I don't search for dreams

they lie somewhere scattered

on a warm floor

in paper boats

forgotten and yellow

To some things I've been trying

for so long to explain that they can't

exist or else they won't

count

Covered bodies of men in monastic

rows

small boys with sticks slung

over their shoulders

flogged with wind

Darii

Czyń zawsze to, czego się boisz.

Ralph Waldo Emerson

ktoś chodzi po domu słyszę wielkie kroki

wiatr marznie na sznurach

wśród drzew idących w ogród

rozdarta baśń samotny człowiek

wzywa czas po kryjomu

na pomoc

A czas

chodzi po domu

Czas wraca do równowagi

Jestem przecież

córką Heliosa

Siedzę w miejskim parku

Miejscowi staruszkowie

urządzili tu sobie

kasyno

A jednak święte miejsce

Odsypiam na ławce

nocne modlitwy

Time regains its balance

Am I not

a daughter of Helios

I sit in a city park

where local old men

have set up a

casino

A holy place after all

On the bench I sleep off

my night prayers

Vesnie Parun

Gdyby można było wyjechać

nie wyjechałby nikt

nie zostawiłby nikt

nikogo

A ty wyjechałabyś na pewno

albo odeszłabyś

oszukałabyś wszystkie stare łodzie

najpotężniejszych z miast

Gdyby można było wyjechać

powrót nie byłby ostatnią

z ucieczek

for Vesna Parun

If one could leave

no-one would leave

no-one would leave anybody

behind

But you would leave without fail

or just walk away

you would deceive all the old ships

of the mightiest cities

If one could leave

returning would not be the final

escape

życie mi plecie do snu jak do śmierci

zaszyję się w tobie tuż pod skórą

będziesz mną ze sobą wszędzie ty mi

nie ujdziesz jak tobie powietrze i

spod paznokci kremowy kolor

mam pod językiem wszystko nie muszę

wstawać siadać leżeć chodzić latać

mogę być wszystkim czym zechcę

jeżem wiewiórką czarną czereśnią

mam pod powieką wszystko nie muszę

patrzeć mrugać mrużyć zamykać otwierać

mam pod twoją skórą tunel nie wyjdę

na powierzchnię dopóki nie zaśniesz

life babbles a lullaby as if before death

I will burrow inside you just under your skin

you will be me with you everywhere you won't

escape me the way air escapes you and

the creamy white colour from under your nails

it's all under my tongue I don't have to

get up sit down lie walk fly

I can be all I want

a hedgehog squirrel black cherry

it's all under my eyelid I don't have to

look blink squint close open

there's a tunnel under your skin I won't come

to the surface until you're asleep

Mam mam tę noc

tyka tyka zegar

cień strach

zamykam oczy

koc na głowę

A ty że nie trzeba

Mówić trudno do ciebie

Syczy szumi Kaloryfer

radio gra mówi radio

Trudno tak do ciebie

milczeć

mokro a deszcz za oknem

a topole

oczy patrzą oczy

Gdzieś pod lasem nad rzeką

woda rwie brzegi

wielki łopian topocze

I own I own this night

the clock tick ticks

shadow fear

I close my eyes

head under a blanket

And you say there's no need

It's hard to talk to you

The Radiator hisses hums

the radio plays the radio talks

It's hard to keep

silent to you like this

wet it's raining outside

the poplars

eyes look eyes

Somewhere by the woods by the river

water bursts its banks

a wide burr-weed wallops

W nocy miasto jest

najbardziej sobą

cisza jest rozdzielona

na ciszę i ciszę

W nocy miasto gwiżdże

swoją ulubioną melodię

przechadzając się wzdłuż

torów tramwajowych

W nocy miasto jest

wielooką sową

By night the city is

most itself

silence divided

into silence and silence

By night the city whistles

its favourite tune

strolling along

streetcar tracks

By night the city is

a many-eyed owl

W środku nocy radio zasypia

bez szemrania

zmęczone kamienice tulą się

do siebie

snem ciężkim kamiennym

Ulica wbija się we mnie

jak drzazga

ciemno ciemno pod księżycem

Noc dzisiaj jest dumna

jasna

nie wejdzie do miasta

W ciemnych lasach drzemią

zaskrońce

jasno jasno pod słońcem

At midnight the radio sleeps

without a peep

weary houses cling

to each other

with heavy stone slumber

The street thrusts into me

like a splinter

dark dark of the moon

This night is proud

bright

it won't slip into the city

In the dark forests

grass-snakes sleep

light light of the sun

Niezdolna do zawrotów

nie mogę iść dalej

ptaki są kołami

kluczem który nosiłam na szyi

gdy miałam osiem lat poszłam

w pole i zgubiłam gdzieś nad

zbożem ciężarek ołowiany choć

nie ołowiany odważył mnie z dala

od domu spadłam w dół jak

ciepły puch podbrzusza

wprost do ptasznika

gdzie gołębie okręciły mi się dookoła

szyi

Unable to turn back

I cannot go on

birds are wheels

keys that hung from a string round my neck

when I was eight I went

to the fields and there by the

corn I lost a lead weight but

not made of lead it weighed me far

away from my home I fell down a pit like

an underbelly's warm fluff

straight to the fowler

where doves wreathed themselves round my neck

Ja wiem że trudno

że niemoc

gwizd posłuszny falom pędzi

z wiatrem przestrzeni na przynętę

Ja wiem że równo złotem przycięte pole

pod niebem takim że czas przystaje

A potem gna

pokłosie

pod las

i zawraca

Ja wiem że trudno

że zachwyt

Tłumok szmat nadziany na patyk

I know it's hard

it's prostration

the whistle obeys the waves and hurries

with the wind for bait for space

I know the field is reaped flush with gold

under such a sky that time rests

then races

over the garners

to the forest

and back

I know it's hard

it's enchantment

A bundle of rags impaled on a stick

Grzegorzowi

Więc nie ma Cię

bywasz tylko

Więc zakleszcza Cię ziąb

stygniesz w kamień

Ale jednak jesteś

Podnieść kamień

napotkany na słonecznej

drodze

Wszystkie drogi prowadzą do Ciebie

Gorący

Nie zamykać dłoni

Udusi się

Nie kopać

nie wróci

Uśmiechnąć się

by zaćmić słońce

for Grzegorz

So you're not really there

you just drop in sometimes

So cold has seized you

you freeze into rock

But you are there

To pick up a rock

found on a sunny

path

All paths lead to You

It's hot

Don't close your fist

It will suffocate

Don't kick it

it will never come back

To smile

eclipsing the sun

Jurkowi

Gdziekolwiek jesteśmy

to samo niebo do snu

ta sama ziemia dla stóp

Gdziekolwiek jesteś My

for Jurek

Wherever we are

the same sky for sleep

the same earth for feet

Wherever We are

Jak wiele nas łączy

Jak wiele nas różni

Wgryzieni

w siebie

Zmęczeni podróżni

Noc gwiazdy - kły

Szczerzy

Zachód ujada

na wilka nudy

Trzepot owada

Sklecone w półmroku

pośpiechu śnie

gniazda

Ty wciśniesz się we mnie

Ja ciebie ugłaskam

Rybim westchnieniem

zdławi nas oddech

A potem

Papieros

Dotyk

Cokolwiek

So much connects us

So much divides us

Gnawed into

each other

Tired travelers

Night bares its

star-fangs

The West howls at

the wolf boredom

An insect's flutter

Stars

patched together in dimness

haste sleep

You will press into me

I will appease you

A fish's sigh

will stifle our breath

And then

A smoke

A touch

Whatever

Staliśmy w otwartej drodze

Polny powój wiązał obowiązkiem

milczenia

Ptak stroszył pióra przepysznie

W drodze bez kamienia

W ramiona nabraliśmy wiatru

który mrugał wywijał rzęsy

Stawy traw były spokojne

Las suchy

ciemny

i chrzęstny

Zobaczymy się kiedyś

Na pewno

i Uśmiech

choć nie zbawienie

Podaliśmy ręce rękom

To wszystko

Noc uciekła

w Zarzewie

We stood on the open road

The morning glory bound silence

with duty

A bird deliciously ruffled its feathers

On the road without stones

We took the wind in our arms

wind that winked batted its lashes

The grassponds were calm

The woods dry

dark

and

gristly

Someday we will meet again

I know

and a smile

but no salvation

We joined hands to hands

That's all

The night escaped

into Embers

Tak ją kochał

że odszedł

choć nie mogli się

rozstać

Pociąg nadjeżdżał

powoli

wagony mrużyły oczy

palce zaciskały się

na pokrowcach

Krzyk był zielony

Potem cisza nad

Światem zawisła

wysoko

Rozparte w śródpolach

ramiona

i

uda

pachniały

zdumieniem

że można tak lekko

i można tak ciężko

Tak się przenosi

grudy ziemi

He loved her so much

that he left

although they could

not be parted

The train approached

slowly

wagons squinting

fingers squeezing

cases

The scream was green

then silence

hung high over the

Earth

Thrust out in the crossfields

arms

and

thighs

smelled of

amazement

that so smooth and so rough

are both possible

This is how you move

clods of earth

Srebrzy się powietrze

na wiosnę zakwitnie

cierpkosłodka morwa

bordowobrunatne kiście

wciąż opadające ku

ziemi

a teraz

Srebrzy się powietrze

zmrożone pnie

zaciskają słoje ciaśniej

Oddechy opadają

na duchu podniesiemy

dziś

srebrzy się powietrze

Rój czarnych ptaków

przelatuje nam

nad głową wysoko

The air shimmers silver

in spring the

bittersweet mulberry blossoms burgundybrown clusters

always falling to

earth

and now

The air shimmers silver

frozen tree trunks

squeeze tighter their veins

Breath sinks

but we will lift spirits

today

the air shimmers silver

A swarm of black birds

flies by there

high over your head

deszcz wstrzymał się na

moich rękach

od ziemi ciepło

chmury odchodzą od siebie

Gdybym teraz wiedziała

to co wiem zawsze

Ale nie mogę mówić

Uciekam się pod siebie

ze strachu

rain stopped at

my hands

warmth from the earth

clouds drift apart

If only I knew now

what I know always

But I cannot speak

I take refuge under myself

in my fear

mnóstwo zapisania

w głowie nic

Oblizując słone usta

z ciepłej bruzdy lasu

oddychając i pragnąc

żyjąc coraz bardziej

odsuwać się od świata

mnóstwo mnóstwo zapisania

w dłoniach nic

wśród zarośli po kryjomu

chodzić cicho boso boso

nie być nic

nie mieć nic

prócz zapisania

profuse writing down

nothing in mind

Licking warm forest furrows

from salty lips

breathing and wishing

living drifting

more and more from the world

profuse profuse writing down

nothing in hand

hiding in thickets walking quiet barefoot barefoot

being nothing

having nothing

but this writing down

Moje usta zielenieją

gdy uśmiecham się do słońca

I jest to prawda

wtedy

największa pod słońcem

My lips go green

when I smile at the sun

And just then

that truth is the

greatest under the sun

pamięci Józefa Czechowicza

za oknem wichr

tętent stu koni

za warkocz przedświtu

zmierzch jeszcze czule trzyma

co przed nim

i po nim

to jest

sto koni sto koni po szynach

między szynami z drzewa na drzewo

a nic to

a to nic

chór polny się polnie rozśpiewał

gęsty to ciepły zwierz

ten las ta łąka ta woda

a cicho niech gra niech żyje

bo szkoda

i tak że przemija

rok w rok

dzień w dzień

pędząca wilgotna chwila

stukot podkuł sto koni

sto koni sto koni

po szynach

O świcie hałasuje światło

blask szumnego lasu łapie za tren

darnią czmychającą noc

Staję się nagle

naga

nad brzegiem jeziora

Oddycham głęboko

At dawn the light clamours

the lustre of the rustling woods grabs the veil

of the earthy flighty night

Suddenly I am

naked

by the lakeshore

I breathe deep

w górach jest wszystko co kocham wszystkie wiersze są w bukach

Jerzy Harasymowicz

nad ranami jeszcze ciemno

dzień rozwłócza cienie

powoli w bieli wykwitają

czerwone wargi

orzeł czycha na boga

ostatnie ręce odpychają

pierwsze ściany

mówić do nich giętkim językiem

łamać sobie głowę

nadchodzącym kołem

niechby pomarli

ale nie

oni żyją i patrzą w rozjaśniające się

oczy i usta coraz dwa za szybko

all I love is in the mountains all the poems are in the beech-trees

Jerzy Harasymowicz

still dark in the mornings

day spreads out shadows

slowly in the whiteness

crimson lips blossom

an eagle waits to pounce on god last hands push away

first walls

to speak to them with nimble tongue

to crack your skull against an oncoming wheel

if only they'd die

but no they live and they look at the brightening

eyes and lips once twice too fast

Leżę w polu

zboże wachluje niebo

sięgam po kłosy jak po swoje

Zbieram słoneczne oklaski

pięknie tak sobie pozować obłokom

Zieleń krzyżuje mnie na

tłustym brzuchu Ziemi

To twoje namaszczenie

dobrze że

jeszcze

jesteś

I lie in the field

the wheat fans the sky

I reach for the stalks as for something of mine

I gather sunny applause

it's sweet to pose for these clouds Green crucifies me on the fat

belly of Earth

This is your anointment

good thing

you're still

here

jestem a jestem gdy myślę

o letniej łące

a łąka jak łąka rącza

gra swoje konie poprzez bujne trawy

las buja swe drzewa w fotelu bujanym

czas jak podkowa przez moment

zażegnany na amen

bo ręce złączone w

miłość

idzie na całość przez gąszcze

ucisza się wreszcie i plącze

w mleczny wianek z włosami

we włosach cykady

oktawy

posiada nas wieczór

łaskawy jest

przeczuł

I am and I am when I think

of a summertime field

and the field is fleet like a field

plays its horses across the lush grass

in a rocking chair the woods rock their trees

time like a horseshoe for an instant averted forever

by hands joined in

love

it tears its way through the thicket grows quiet at last and weaves

into a milky wreath with my hair cicadas in my hair

octaves

the evening holds us

it is gracious

it knew

ZIEMIA

Patrzę na ciebie brzemiennie

bo zanim wybuduję dom

będę się z tobą kochać

tak jakbyś była moja

a to ja jestem twój

I ty mi powiesz dla oczu

i powiesz mi dla ust

i powiesz mi dla włosów

powiesz mi to

Dotykam ciebie brzemiennie

i tak przetrwa mój dom

w uśpionym śnie mocnym

Kiedy się schylam

jestem twoim garbem

W końcu zrzucisz mnie

wyplączesz się z mojej skóry

Pierwszy raz ujrzę twoją pomarszczoną

twarz

EARTH

I look at you burdened

because before I build my home

I will love you

as if you were mine

although I am yours

And you will say to my eyes

and you will say to my lips

and you will say to my hair

and you will say it to me

I touch you burdened

and now my home will abide

in a potent dream put to sleep

When I lean over

I am your hunchback

In time you will cast me off

disentangle yourself from my skin

For the first time I will see your wrinkled

face

źdźbła śniegiem pozlepiane

drżą niezawisłe drobiny

Śnieżna nietrwałość

a poza nietrwałością

Ona

Uginam się pod Tobą

oddycham

zmarzniętą przestrzenią

wzrokiem

błogosławię polom ptakom

Jestem

mnogość owoców

ogrom uśpienia

wiotkość wzorów

siła czuwania

Wszystkim gdzie staną twoje stopy

Sad

przytulam się do drzew

pode mną sękaty rudy korzeń

zastygła wiewiórka

nasłuchująca

na wybielonym polu

Słup

gniazdo bocianie

żywe przelotem

klekotem lata

Unosi się ze mnie obłok

powietrze upada mi

do stóp

An orchard

I cling to the trees

below me a gnarly russet root

a petrified squirrel

straining its ears

in a frolicking field

A pole

a stork's nest

alive with slight

with the stork-rattle of summer

A cloud rises from me

the air sinks

to my feet

Deszcz pozacinał drzewa

obsiadł gaje rój kropel

ciemnoszary szereg plag

zakotwiczył nad siołem

Wiatr dęby z ziemi wydębił

I powietrze znów

drzazgi słów zarysowały

trawy Balet balet Trawy

Błysk niebo podzielił na

moje i twoje

Grad ziemi nabruździł

w bruzdy oraczom

Zachwyt się zaciął

skończył

znów

zaczął

Żywicznym językiem

zachłysnął się owad

Rain lashed the trees

a swarm of drops has settled on the grove

a dark gray row of plagues

is anchored above the village

Wind revoked the oaks from the earth and then again the air

outlined the splinters of words

the grass Ballet ballet of Grass

A flash sundered the sky into

mine and yours

Hail furrowed the earth

into furrows for ploughmen

Rapture

broke off

ran out

recommenced

A bug choked

on its resin tongue

Kozłowi i Mulakowi

Były ważki nad wodą

tańczące

zielone złoto niebieskie

Potem spokój

śnięty w rybim

oku

woda na słońcu

Szeleścił dzień

w przymkniętych powiekach

co rusz to oddech

co raz to głębszy

Czas zakołysał

To

Płynęła rzeka

for Kozioł and Mulak

Dragonflies flew over the water

dancing

green golden blue

Then stillness

peace in the eye

of a fish

water on sunshine

The day rustled

in half-shut eyelids

at every stir a breath

at every instant deeper

Time swayed

That

Was the river flowing

Deszcz dudnił

w dymiący dynamit

drogi

proch przysiadał

na progach

podwórek

Lont tlił się

To była nasza ziemia

choć nikomu nie

obiecana

Rain rumbled

on smoldering missiles

streets

gunpowder perched

on the porches

of playgrounds

fuses fumed

This was our land

although promised

to no-one