เวอร์เนอร์ บลัม นักการศึกษาคณิตศาสตร์ชื่อดัง ได้นิยามการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ว่าเป็นกระบวนการวนซ้ำที่ประกอบด้วยขั้นตอนดังต่อไปนี้:
ปัญหาโลกจริง: การระบุและกำหนดปัญหาในโลกจริง
แบบจำลองทางคณิตศาสตร์: การแปลปัญหาโลกจริงให้เป็นรูปแบบทางคณิตศาสตร์ เช่น สมการ ฟังก์ชัน หรือแบบจำลองทางเรขาคณิต
การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์: การใช้เทคนิคและเครื่องมือทางคณิตศาสตร์เพื่อแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์
การตีความผล: การตีความผลลัพธ์ทางคณิตศาสตร์ในบริบทของปัญหาโลกจริง
การตรวจสอบความถูกต้อง: การประเมินความถูกต้องและประโยชน์ของแบบจำลองโดยเปรียบเทียบผลลัพธ์กับข้อมูลโลกจริง
การปรับปรุง: การปรับปรุงแบบจำลองหากจำเป็น ตามกระบวนการตรวจสอบความถูกต้อง เพื่อปรับปรุงความแม่นยำและพลังในการทำนาย
ลักษณะการวนซ้ำนี้เน้นย้ำกระบวนการวนซ้ำของการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ซึ่งแบบจำลองสามารถปรับปรุงและพัฒนาได้เมื่อมีข้อมูลใหม่ งานของบลัมมีส่วนสำคัญอย่างมากในการทำความเข้าใจและการนำการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์มาใช้ในทางการศึกษา โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญในการพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ การแก้ปัญหา และการประยุกต์ใช้ในโลกจริง