Spektrum autyzmu (ang. Autism Spectrum Disorder, ASD) to zbiór zaburzeń rozwojowych, które obejmują szeroki wachlarz objawów i różnorodnych trudności w funkcjonowaniu społecznym, komunikacyjnym oraz w zakresie zachowań i zainteresowań. Termin „spektrum” wskazuje na to, że autyzm przyjmuje różne formy i może mieć zróżnicowany przebieg – od łagodnych objawów po poważne trudności w codziennym życiu. Spektrum autyzmu obejmuje różne typy i nasilenie objawów, co oznacza, że każda osoba z diagnozą autyzmu jest unikalna, a jej potrzeby i możliwości mogą być bardzo różne.
Autyzm jest zaburzeniem rozwoju mózgu, które wpływa na sposób, w jaki jednostka rozumie otaczający ją świat oraz wchodzi w interakcje z innymi ludźmi. Wspólnymi cechami osób z autyzmem są trudności w komunikacji werbalnej i niewerbalnej, ograniczone zdolności społeczne oraz preferencje do wykonywania powtarzalnych czynności i rutyn. Istnieje jednak ogromna różnorodność w zakresie nasilenia objawów oraz w tym, jak osoby z autyzmem radzą sobie z codziennymi wyzwaniami.
Niektóre osoby z autyzmem mogą być wysoce uzdolnione w konkretnych dziedzinach, takich jak matematyka, muzyka czy sztuka. Są to tzw. osoby z „wyjątkowym” autyzmem, które posiadają zdolności pozwalające im na osiąganie dużych sukcesów w danej dziedzinie. Z kolei inne osoby mogą zmagać się z trudnościami w codziennym funkcjonowaniu, wymagając stałej opieki i wsparcia w życiu dorosłym.
Ważne jest, aby społeczeństwo dostrzegało tę różnorodność i traktowało osoby z autyzmem indywidualnie, z uwzględnieniem ich unikalnych zdolności i trudności. Każda osoba z autyzmem może prowadzić wartościowe, satysfakcjonujące życie, jeśli otrzyma odpowiednie wsparcie, edukację i zrozumienie.
Przyczyny autyzmu są nadal przedmiotem intensywnych badań, ale wiadomo, że mają one charakter wieloczynnikowy. Genetyka odgrywa znaczną rolę w rozwoju autyzmu – badania sugerują, że pewne geny mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń w rozwoju mózgu. Ponadto, czynniki środowiskowe, takie jak infekcje prenatalne czy stres w okresie wczesnego rozwoju, mogą wpływać na rozwój autyzmu. Należy jednak podkreślić, że autyzm nie jest wynikiem złego wychowania, jak często błędnie sądzi się w społeczeństwie. Wczesne rozpoznanie autyzmu oraz odpowiednia interwencja mają kluczowe znaczenie dla rozwoju dziecka.
Wczesne terapie, takie jak terapia behawioralna, logopedyczna czy zajęciowa, mogą pomóc dziecku w nabywaniu umiejętności komunikacyjnych, społecznych oraz radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Wczesna diagnoza i wsparcie edukacyjne pomagają także w lepszym rozumieniu i zarządzaniu trudnościami w rozwoju, co może znacznie poprawić jakość życia dziecka.
Według WHO 1 na 100 osób na świecie jest w spektrum autyzmu. Zastanów się ile z tych osób, które mijasz na ulicy może być w spektrum. Dlatego tak ważne jest by uświadamiać społeczeństwo na temat autyzmu ponieważ nie ulega wątpliwości, że jest to jedno z zaburzeń, o którym istnieje najwięcej stereotypów i mitów. Dlatego powstaje ten post, by przedstawić najpopularniejsze mity odnośnie osób autystycznych, które skonfrontujemy z prawdziwymi faktami.
Mit szczepień wywołujących autyzm
Prawdopodobnie najpopularniejszym mitem odnośnie autyzmu jest ten głoszony przez antyszczepionkowców, czyli, że szczepionki wywołują autyzm. Badania naukowe dowodzą, że źródła autyzmu są neurorozwojowe i sięgają stanu prenatalnego dziecka. Częstość występowania autyzmu u dzieci szczepionych i nieszczepionych nie różni się statystycznie.
Mit geniusza
Mówi się o osobach z autyzmem jako o geniuszach, lecz tak naprawdę są to tacy sami ludzie jak my wszyscy. To czy ktoś jest geniuszem, czy nie tak jak u nas jest cechą indywidualną osoby. Mit ten może być spowodowany tym, że osoby z autyzmem posiadają swoje zainteresowania będące nie raz wręcz obsesyjne, którym się całkiem pochłaniają m.in. liczenie, dlatego często są to wybitni matematycy, fizycy, czy informatycy.
Mit dystansu emocjonalnego
Mówi się, że osoby w spektrum autyzmu unikają kontaktu z innymi ludźmi. Niektórzy twierdzą, że unikają przytulania, kontaktu wzrokowego, lecz jest to nieprawda. Osoby autystyczne mogą potrzebować wsparcia w relacjach z innymi ludźmi, ale większość z nich chce je nawiązywać. Potrafią otwierać się na innych, wchodzić w relacje i zawierać przyjaźnie. Tak samo jak każdy chcą mieć znajomych, pracować, mieć kontakt z innymi ludźmi na co dzień.
Mit autyzmu tylko u dzieci
Autyzm towarzyszy osobie przez całe życie. Jest z nią od narodzin do dorosłości i późnej starości. To stan, który nie mija. Osób dorosłych w spektrum autyzmu jest więcej niż dzieci. Osoby autystyczne potrzebują wsparcia przez całe życie. Ograniczanie wsparcia tylko do dzieci jest dla wielu osób i ich rodzin krzywdzące i obniża jakość ich życia.
Mit wylecenia autyzmu
Autyzm to odmienny od typowego sposób rozwoju człowieka, objawiający się różnicami w sposobie komunikacji, nawiązywania relacji, wyrażania emocji, uczenia się oraz różnorodnym schematem zachowań. Każda osoba w spektrum jest indywidualnością, a wymienione wcześniej cechy mogą występować w różnym natężeniu. Autyzm towarzyszy osobie przez całe życie. Oferowane rodzicom małych dzieci terapie, które obiecują „wyleczenie” autyzmu, są nadużyciem.
Istnieje jeszcze wielu mitów, które można obalić na temat autyzmu i można się z nimi zapoznać na stronach wielu fundacji, których celem jest uświadamianie ludzi na temat autyzmu, do których link znajdzie się poniżej oraz w literaturze poświęconej temu tematowi.
Dźwięki i światło
U osób ze spektrum autyzmu często można zauważyć że głośne dźwięki czy jasne światło wywołują u nich niecodzienne reakcje. Dzieje się tak ponieważ osoby z autyzmem posiadają zaburzenia przetwarzania sensorycznego, które powodują u nich często odczucia dyskomfortu a nawet bólu.
Problemy z komunikacją
Komunikacja niewerbalna może sprawiać trudności osobom że spektrum autyzmu, mają one często problem z prawidłowym rozumieniem gestów, mimiki czy tonu głosu. Co może prowadzić do nieporozumień i utrudniać im interpretację uczuć i intencji innych osób.
Umiłowanie rutyny
Osoby z autyzmem przywiązują się do konkretnych miejsc i czynności, raczej nie lubią zmian, co sprawia że mogą mieć one problemy z przystosowaniem się do zmian w otoczeniu i rutynie dnia codziennego co może prowadzić do niepokoju i dezorientacji.
Nawiązywanie znajomości
Osoby z autyzmem mają trudność w rozumieniu zachowania innych ludzi, często trudno jest im zrozumieć jak inne osoby się czują i co mają na myśli. Wyzwaniem jest dla nich im nawiązywanie przyjaźni i dogadywanie się z ludźmi w codziennych sytuacjach.
Trudność ze skupieniem
Problemy dotyczą zarówno koncentracji uwagi na zadaniach, jak i jej przenoszenia. Dzieciom ze spektrum autyzmu trudno jest również selekcjonować istotne informacje, a uwagę koncentrują zazwyczaj jedynie na czynnościach dotyczących ich specyficznych zainteresowań.
Przede wszystkim szacunek i zrozumienie autyzmu! Zrozumienie, że autyzm to nie choroba, ale sposób, w jaki dana osoba postrzega świat, jest kluczowe. Ludzie z autyzmem mogą odbierać bodźce zmysłowe, emocje i sytuacje społeczne inaczej niż neurotypowi. Nie oceniaj ich zachowań przez pryzmat swoich doświadczeń – zaakceptuj różnorodność i traktuj ich jak równych sobie.
W rozmowie: konkretność i jasność przekazu
Osoby z autyzmem często lepiej rozumieją komunikaty, które są proste i jednoznaczne. Oto kilka zasad:
> Formułuj pytania krótko i konkretnie– np. zamiast „Co byś chciał zrobić dzisiaj?”, zapytaj „Czy chcesz iść na spacer czy obejrzeć film?”.
> Mów językiem faktów– unikaj sarkazmu, ironii, metafor czy idiomów. Na przykład zamiast powiedzieć „Trzymaj kciuki!”, wyjaśnij wprost: „Mam nadzieję, że się uda”.
- Zachowaj spokój i cierpliwość– osoby autystyczne mogą potrzebować więcej czasu na przetworzenie informac
Informuj o nadchodzących zmianach
Zmiany w codziennej rutynie mogą być dla osoby z autyzmem trudne do zaakceptowania. Dlatego:
> Zawczasu uprzedzaj*o zmianach, np. „Jutro zamiast lekcji w klasie idziemy na wycieczkę do muzeum”.
> Jeśli to możliwe, opisuj szczegóły – co się wydarzy, kto tam będzie, ile to potrwa.
Opiekuńczość i wsparcie społeczne
Osoby autystyczne często zmagają się z trudnościami w budowaniu relacji, ale to nie oznacza, że ich nie potrzebują. Aby im pomóc:
> Stań w obronie, gdy ktoś jest narażony na drwiny lub dokuczanie. Jeśli nie wiesz, jak zareagować, poinformuj wychowawcę lub osobę dorosłą.
> Zaproponuj wspólne działania, takie jak rozmowa, zabawa czy pomoc w lekcjach. Wspólne spędzanie czasu to krok do nawiązania więzi.
> Pamiętaj, że każdy z nas potrzebuje kogoś, na kogo może liczyć. Twoja obecność i życzliwość mogą być dla osoby z autyzmem niezwykle ważne
Stanowczość: wyznaczanie granic
Osoby z autyzmem mogą nie zawsze zdawać sobie sprawę, że ich zachowanie może sprawiać trudność innym. Dlatego:
> Wyrażaj swoje granice wprost, ale życzliwie. Na przykład: „Nie lubię, kiedy mnie dotykasz bez pytania. Proszę, zapytaj następnym razem”.
> Jeśli problem się powtarza, poproś o pomoc wychowawcę lub osobę dorosłą. Stawianie granic to naturalna część relacji i pomaga budować wzajemny szacunek.
Pamiętaj o życzliwości: pomóż, gdy możesz
Twoja pomoc może mieć ogromne znaczenie, nawet w małych gestach, wspieraj, kiedy widzisz, że ktoś ma trudności w nowej sytuacji lub gdy czuje się przytłoczony.
Dlaczego to ważne? Pomoc osobom z autyzmem opiera się na empatii i zrozumieniu ich wyjątkowego postrzegania świata.
Osoby ze spektrum autyzmu odbierają świat inaczej niż osoby neurotypowe. Nie w sposób błędny – ale inny, niekiedy intensywniejszy. Wśród osób autystycznych jest większy odsetek synestetyków niż wśród osób spoza spektrum.
Pamiętaj, że każdy jest inny i ich reakcje na bodźce drażniące też mogą być różne – od lekkiego rozdrażnienia, przez niepokój, lęk, po zachowania agresywne lub autoagresywne. Tak samo różne mogą być nieprzyjemne bodźce – od intensywnych barw, przez głośne dźwięki aż po szczegóły, których na co dzień sami nie zauważamy.
Jeśli nawiązujesz rozmowę z osobą autystyczną, postaraj się nie mlaskać (na przykład żując gumę), nie strzelać palcami czy nie skrobać paznokciami po powierzchniach. Możesz nie zauważać takich odruchów, ale osobie autystycznej robią różnicę.
Możesz zapytać zawsze, co tą osobę drażni bądź jakie bodźce sensoryczne wywołują u nich nieprzyjemne emocje. Postaraj się unikać ich w kontakcie z nimi w razie możliwości – na przykład jeśli bardzo źle reaguje na mocne, intensywne barwy, to nie ubieraj na tą okazję bardzo drażniących oczy ubrań.
Nie wyśmiewaj tego, w jaki sposób reagują na drażniące bodźce oraz tego, które właśnie tak na nich działają. Nie mają na to wpływu. Mogą one być nieoczywiste, jak na przykład niepokój wywołany ostrymi kantami lub kolorem różowym. Nie wybrali sobie tego. Okaż zrozumienie sytuacji.
Nie próbuj robić nagłej terapii szokowej osobom ze spektrum po to, by je "znieczulić" lub "wyleczyć", szczególnie bez ich zgody.
Autorzy materiałów:
A. Mikulska, Z.Gunia, M. Nowak, S. Szpila, Z. Legieć, E. Kozik, G. Kozdrój
1. American Psychiatric Association. (2013). „Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders” (5th ed.). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing.
2. Baron-Cohen, S., & Wheelwright, S. (2004). „The Empathy Quotient: An Investigation of Adults with Asperger Syndrome or High Functioning Autism, and Normal Sex Differences.” Journal of Autism and Developmental Disorders, 34(2), 163-175.
3. Happe, F., & Frith, U. (2006). „The weak coherence account: detail-focused cognitive style in autism spectrum disorders.” Journal of Autism and Developmental Disorders, 36(1), 5-25.
4. Lord, C., & Jones, R. M. (2012). „Autism spectrum disorders.” In M. S. Rutter, A. M. Bishop, & D. P. Cohen (Eds.), „Rutter’s Child and Adolescent Psychiatry” (5th ed., pp. 745–764). Oxford: Wiley-Blackwell.
5. Ozonoff, S., Dawson, G., & McPartland, J. (2014). „A Parent’s Guide to Asperger Syndrome and High-Functioning Autism.” The Guilford Press.
https://jim.org/7-mitow-o-autyzmie/
http://autyzm.org.pl/autyzm-i-zespol-aspergera/fakty-i-mity/
ttps://www.autyzm-gorzow.org/ https://polskiautyzm.pl/organizacja-bodzcow-zmyslowych-sensoryzmy/
https://synapsis.org.pl/kiedy-twoj-kolega-ma-autyzm/
https://centrumwsparcia.ug.edu.pl/wp-content/uploads/2022/05/prezentacja_autyzm_z_dyskusją.pdf