Ben

Ben

Ne zaman gönlüm daralsa

Yaralı bir kuş gibi

Gözyaşlarımla beslerim umutları

Yanaklarımı sımsıkı saran hayalperest bir tebessümle

Gecenin karanlığında kaybolurum

Gizli bir hüznü taşırım ruhumun en ücra köşesinde

Oysaki dışarıda bahar şarkıları söyleniyor

Ama içimde bir sessiz çığlık durmaksızın yankılanır

Kalbimde nefes alır göğsümün içinde

İçimdeki hüzün, elimden tutup sürüklüyor

Ve ben yalnızca çaresizce izliyorum

Hayatın sunduğu renkler solmuş

Bir çiçeğin solgun yaprakları gibi

Ve ben burada, hüzünlü bir şiir yazmakla meşgul

Dökülen her damla kelimeyle hüznüme sevdalanırım

Ve içinde kaybolurum farkında bile olmadan

Bu kısa şiir, hüznümün dışa vurumu

Ve belki bir avuntu, belki de bir teselli

Ama en önemlisi, içimdeki hüznü anlatmaktır.