Issue 19 - Phillippines

Babalik na talaga ako sa Pilipinas. SA WAKAS!!! Sobrang tagal kong hinintay ‘to. Excited na excited na ako kasi gusto kong maranasan ulit lahat ng mga bagay na matagal ko nang na-miss. Lalo na ang pagkain. Gusto kong tikman ulit ang lahat ng paborito kong pagkain doon—lahat ng street food, lutong-bahay, at kahit anong pagkain na matagal ko nang hindi nakakain. Parang gusto kong kainin lahat ng makita ko sa unang araw pa lang.

Gusto ko ring kumanta nang kumanta sa karaoke. Alam mo naman sa Pilipinas, halos bawat bahay may karaoke. Kakantahin ko lahat ng kantang alam ko, kahit mali ang boses ko o sintunado ako. Wala akong pakialam, basta masaya. Parang gusto kong gawing concert ang karaoke namin doon.

Pero may isang bagay na talagang mahalaga sa akin kapag nakabalik ako. Pupuntahan ko ang puntod ng tatay ko. Gusto ko siyang bisitahin at kausapin kahit sandali lang. Gusto kong sabihin sa kanya na sinusubukan kong maging okay, na nagsisikap ako sa buhay, at na gusto kong maging proud siya sa akin. Kahit wala na siya, gusto ko pa rin siyang kausapin at sabihin sa kanya ang lahat ng nangyari sa buhay ko.

Pagkatapos nun, gusto ko ring pumunta sa kung saan-saang mall. Alam mo naman sa Pilipinas, ang daming mall at bawat isa ay may kakaibang vibe. Gusto kong maglakad-lakad lang, kumain sa food court, tumingin sa mga tindahan, at mag-enjoy lang sa atmosphere. Kahit mag-ikot lang ako ng buong araw sa mall, okay na okay sa akin.

Pag pumunta ako doon, magsusuot ako ng dilaw at berdeng sweater ko at yung Ena hat ko. Parang gusto ko lang dalhin yung style ko kahit nasa Pilipinas ako. Tapos kukuha ako ng maraming pictures—sa mga kalsada, sa mga mall, sa pagkain, at sa kahit anong makitang cool.

Sigurado rin na magiging active ako sa Snapchat. Magpo-post ako ng maraming stories para makita ng mga kaibigan ko kung ano ang ginagawa ko sa Pilipinas. Lahat ng moments gusto kong i-share—kung kumakain ako, naglalakad sa mall, o kahit nakaupo lang somewhere.

At siyempre, hindi mawawala ang paglalaro ko ng Roblox. Kahit nasa Pilipinas ako, maglalaro pa rin ako. Nakakatawa nga isipin—nasa Pilipinas ako pero naglalaro pa rin ng Roblox habang kumukuha ng pictures at nagpo-post online.

Sobrang saya ko lang talaga na makakabalik na ako. Parang maraming memories ang babalik sa akin at marami rin akong bagong memories na gagawin. Hindi ko na talaga mahintay na makarating doon ulit.

[03/15/2026]

-- Rayja Makurt T. Morta

Nitong umaga lang pagka lambing-lambing

Ng iyong mga matang hayop kung tumingin

Nitong umaga lang pagka galing-galing

Ng iyong sumpang walang aawat sa atin

O kay bilis namang maglaho ng pag-ibig mo sinta