Leen van der Biessen

Naam : Leen van der Biessen

Geboren : 12 maart 1948

In dienst : 02 november 1964

Uit dienst : 01 januari 2004

Laatste rang : LTZE1

Hoe kwam je destijds tot de keuze naar de KM te gaan?

Tijdens de laatste periode op de ULO was mijn interesse voor de elektronica gewekt, door een vriendje die wat rommelde met het zelf in elkaar zetten van radio ’s en versterkers. Nadat we samen de radio van mijn opa een keer hadden gerepareerd wist ik zeker dat ik deze kant uitwilde. Ik wilde wel graag naar de HTS maar daar moest je de leerboeken zelf betalen enz. en dat was “nicht im frage” daar er eenvoudig thuis geen geld voor was.

Een buurman suggereerde aan mijn vader dat de Marine wellicht iets voor mij was. Aldus togen mijn vader en ik naar het Westplein 12 te Rotterdam alwaar toenmalig het Hoofd Kwartier van de Mariniers was gevestigd. Daar was ook een lokale afdeling van de Marinewerving gevestigd. Op de vraag wat ik dan wel wilde worden antwoorde ik Telegrafist, want ik dacht dat dat dit met radio ’s te maken had. De verwerver overtuigde mij echter om Radio-Radar Monteur te worden temeer daar ik ULO-B had, de wiskunde kant.

Carrière als schepeling/onderofficier

Na een week (!) lang te zijn gekeurd in het MOC bij het MOKH, (nu de KPL van Oudheusden kazerne), werd ik als één van de 15, uit ca. 85 keurlingen goedgekeurd.

Als 16 jarige ging je dus je EMV doen van 3 maanden bij het MOKH. Ja, dat was dan een hele overgang van burgermaatschappij naar de toenmalige nog Marine oude stijl, waar, als je vergat een KPL te groeten, in het vlaggenboek stond. In die tijd moest je de eerste vier weken op het kamp blijven en dat viel dan als 16-jarige niet altijd mee, vooral daar ik opkwam gedurende de winterperiode. Woensdags werd er rijsttafel in het cafetaria geserveerd, maar daar ik tot nu toe de enige rijst die ik had gegeten Rijstebrij was met melk en suiker was dit niet zo geweldig voor je smaakpapillen. Alleen al van de lucht van de trassi ging ik bijna over mijn nek, en het enige wat je dan at was wat witte rijst met pindasaus. (Gelukkig is het later wel goed gekomen.)

Ik weet ook nog goed dat je de zondags na het Baksgewijs naar de kerk moest. Gevraagd werd wie er Katholiek was en die gingen dan uiteraard naar de Katholieke Kerk en de rest werd afgemarcheerd naar de Protestantse Kerk of je nou wel of niet religieus was. Als je dat niet wilde moest je maar een briefje van je moeder meenemen, maar ja dat kon pas na die vier weken. Met de persoonlijke vrijheid werd het indertijd niet zo nauw genomen.

Maar ja, je went snel aan de cultuur van de KM. Na drie maanden EMV begint de RRMNT opleiding en krijg je in 60 weken een zeer gedegen opleiding die tevens KPL ’s opleiding is, en waar mee je aan boord van de toentertijdste Hr. Ms. Schepen goed uit de voeten kon. In dat Buizen tijdperk kon je zelf nog wel iets maken, met een Buizentester, een AVO-meter en een Soldeerbout kon je de meeste dingen wel herstellen.

Na ruim 1^1/2 jaar varen op de A-jager Hr. Ms Zeeland werd ik geplaats bij de kaderopleiding ook bij het MOKH en was net 20 toen ik KPL werd.

Indertijd was er bij de Marine een enorme “drainbrain” waarbij de KPL ’s RRMNT massaal de dienst verlieten omdat ze in de burgermaatschappij als geschoold technicus goede banen konden krijgen. Toen deed zich het geval voor dat ik na één jaar KPL geweest te zijn naar de SGT ’s opleiding kon en maar 1 jaar hoefde bij te tekenen na de initiële acht jaar die je als RRMNT moest tekenen.

Op mijn 22^e was ik dus sergeant één van de jongste SGT ’s ooit.

Bij het varen als SGT op het toenmalige van Speijk kl. Fregat Hr. Ms Evertsen gaf dat in het begin wel de nodige problemen in de Gouden Bal, de gemiddelde leeftijd waarop je normaal SGT werd was ca. 28–30, dus dat gaf een hoop kinnesinne.

Na een fantastische vaarperiode, het hoogtepunt van mijn varende carrière, met o.a. een STANAVFORLANT trip die ook de Middellandse Zee aandeed, werd ik als ambitieuze SGTRRMNT geplaatst bij de dienst Conservatie Mijnenvegers in Vlissingen, apparatuur doordraaien. Dat was niet bepaald “my cup of tea” Na een jaar daar gezeten te hebben zei ik, ik ga er uit (mijn negen jaar diensttijd zat er toen op) of ik ga naar de HTS voor de Marine en wordt Officier. Het is het laatste geworden zodat ik op mijn 30^e benoemd werd tot LTZSD2.

Carrière als Officier

Nu had ik op de HTS de HIO gevolgd en de teleurstelling kon niet groter zijn geweest dat mijn eerste plaatsing als officier niet was in het vakgebied waar ik voor had gestudeerd. Ook mocht ik blijkbaar niet varen, de plaatsing werd projectofficier bij bureau Communicatie van de DMKM/WAPCOMSYS Uiteindelijk bleek dit wel een aardige plaatsing te zijn, Projectofficier bij de DMKM was een leuke en afwisselende functie met ook de nodige buitenlandse dienstreizen als krenten in de pap. Na ca 1^1/2 jaar (waar normaal 3 jaar is) moest ik echter het veld ruimen voor een officier die a/b een ongeluk had gehad en ik werd tegen mijn zin overgeplaatst naar het CAWS in Den Helder. Dat had wel iets te maken met automatisering maar niet met het interesse gebied wat ik ambieerde. Ik beschouw de drie jaar die daar heb gezeten als het dieptepunt van mijn plaatsingen bij de KM. Na drie als boordplaatser in Den Helder te hebben doorgebracht werd ik wederom bij Bureau Communicatie geplaatst tot medio 1989. Ik heb daar de projecten MBV-Tri-partite en later Onderzeeboten communicatie en Link-11 Improved gedaan. Dit bracht mij ook in vele buitenlanden en was voor mij het hoogtepunt van mijn walplaatsingen. Ik hoorde bij WAPCOMSYS tot het befaamde en soms beruchte groepje 2 OC ’s die met veel verantwoordelijkheid werden bekleed en dat ook waar maakten en alles regelden.

Na in 1989 te zijn bevorderd tot LTZE1 werd ik geplaatst als HWD op Hr. Ms. Philips van Almonde. Dit schip was in eerste instantie bedoeld om een West term te maken maar het werd de Golfoorlog “Desert Storm” in 1990/91. Dat was dus varen voor het “ecchie” en dat is dan weer een hele andere dimensie van het varende leven. Inmiddels was ik wel getouwd en had twee kinderen en tijdens die periode was mijn vrouw in verwachting van onze tweeling. Dit maakte het allemaal wel dubbel spannend. Tijdens de oorlog bijna zeven weken op zee zitten en oorlogswacht lopen, is niet zo heel fijn. Het absolute dieptepunt in mijn carrière gebeurde tijdens de oorlogsperiode toen de Goalkeeper het af liet weten en niet met eigen middelen was te repareren. Uiteindelijk werd de fout gevonden door twee mensen van het MEOB die twee weken meevoeren. Toen bleek het om een Hoogspanningsoverslag van de draadje tussen twee buisvoet helften te gaan. Dat had door het zelfde MEOB wel al gemodificeerd moeten zijn maar waren ze wel vergeten terwijl het wel in het configuratie overzicht stond.

Als je in een oorlog zit met een niet werkende Goalkeeper voel je je natuurlijk niet zo lekker.

Het zoet kwam een beetje op de terugreis waar een deel van de bemanning naar Caïro en de Pyramides van Gizeh kon. Debarkeren in Suez en dan weer embarkeren in Port Saïd. Op de terugweg langs de snelweg langs het Suez kanaal zagen we het schip varen terwijl wij in de bus zaten, dat was een aparte gewaarwording.

Na de varende periode kwam ik weer bij WAPCOMSYS terecht waar ik projectleider Goalkeeper werd, welk project toen wel in de eind fase verkeerde.

Na een kleine drie jaar kwam ik bij de DEBKM terecht waar ik later COI DEB MARSTAF werd en bij de reorganisatie van de MODG Hoofd Bureau ICT-Beheer Admiraliteit. In die laatste jaren heb ik veel automatisering kennis opgedaan die later bij de KVMO goed kon gebruiken.

Tijd bij de KVMO.

Na het einde van mijn diensttijd bij de KM heb twee jaar eerst alleen mijn hobby’s bedreven, naar klassieke muziek- en opera gaan en luisteren, computeren, koken en lezen. In het Marineblad van dec. 2005 stond een kleine annonce waarin hulp werd gevraagd om het team te komen versterken. Sinds maart 2006 ben ik aan de gang gegaan bij de KVMO en het dienstverband is op 1 jul 2016 beëindigd.

Gedurende de tijd bij de KVMO heb ik vele bedrijfsmatige aanpassingen doorgevoerd en de gehele automatisering gedaan. Gedurende de laatste tijd heb ik het project vernieuwen Websites gedaan waarbij nu twee mooie nieuwe websites( www.kvmo.nl en www.prodef.nl ) in JOOMLA zijn gemaakt die toekomstbestendig zijn en veel uitbreidingsmogelijkheden kennen waarmee je ook in toekomst gewenste functionaliteiten kan implementeren. Ook heb ik ervoor gezorgd dat er is afgestapt van het klassieke cliënt server model en nu alles in de Cloud gebeurt.

AFKORTINGEN:

RRMNT Radio-Radar Monteur

MOC: Marine Opkomst Centrum

MOKH: Marine Opleidings Kamp te Hilversum

EMV: Eerste Militaire Vorming

KPL: Korporaaal

SGT: Sergeant

STANAVFORLANT: Standing Naval Force Atlantic

HTS / HIO: Hogere Technische School / Hogere Informatica Opleiding

DMKM/WAPCOMSYS: Directie Materieel KM/Wapen- en Communicatie Systemen)

CAWCS: Centrum Automatisering Wapen en Commando Systemen

MBV-Tri-Partite: Mijnen Bestrijdings Vaartuigen van de Alkmaar klasse Tri-Partite: samenwerkings verband tussen Frankrijk Nederland en België