KURS PROJEKTOWANIA SAMOLOTÓW i BEZZAŁOGOWCÓW
Zadaniem kursu jest wyłożenie wiodących zagadnień związanych z BUDOWĄ, KONSTRUKCJĄ i OBLICZENIAMI SAMOLOTÓW ZAŁOGOWYCH i BEZZAŁOGOWYCH, w możliwie przystępnej formule. Połączenie tych dwóch – na pozór jedynie odrębnych tematów – wynika stąd, że bardzo szeroka paleta zagadnień, dotyczących istoty konstrukcji lotniczych, jest wspólna dla ogólnej populacji płatowców: w tym kontekście nie ma zatem kluczowego znaczenia to czy na pokładzie samolotu znajduje się pilot, czy też zastępująca go elektronika. Zważywszy na powyższe obszar współdzielony przez samoloty załogowe i bezzałogowe stanowi ok. 80% materiału kursu, składając się z takich dyscyplin jak: AERODYNAMIKA, MECHANIKA LOTU, WYZNACZANIE OSIĄGÓW, OBCIĄŻENIA (w locie i na ziemi) oraz WYTRZYMAŁOŚĆ, czy wreszcie ogólne zagadnienia dotyczące podstawowej KOMPOZYCJI i ROZWIĄZAŃ STRUKTURALNYCH płatowców. Naturalnie, w zakresie tematów odrębnych, poruszone zostaną kwestie związane z odmienną aranżacją przestrzeni (np. kadłuba), problemy aerodynamiki mikrosamolotów (drony niewielkich rozmiarów) czy odmienność rozwiązań układów sterujących płatowcem, a także diametralnie inna filozofia projektowania statków latających wolnych od ograniczeń (także biologicznych) wynikających z obecności na pokładzie człowieka-pilota. Na potwierdzenie tez wyłożonych wcześniej – i kontrargumentacji dla tezy ostatniej – powiedzieć możemy, że obecnie wiele płatowców załogowych adaptowanych jest z powodzeniem do roli BEZZAŁOGOWYCH STATKÓW LATAJĄCYCH. Pomimo, że często nie jest to rozwiązanie z gruntu optymalne, może być dogodne na danym etapie rozwoju lotnictwa, tudzież: wypełnienia bieżącego zapotrzebowania, w tym i nisz rynkowych. Dalszym, znacznie doskonalszym etapem takiej adaptacji, jest np. zachowanie płata i usterzeń konstrukcji bazowej i zastosowanie nowego kadłuba (jeśli to możliwe z pierwotnym podwoziem). Autor kursu – Michał Imiołek – obrał przy tym jeszcze inną drogę, projektując i budując swego autorskiego drona, pod postacią Wielozadaniowego Modułowego Samolotu Bezzałogowego I-014 KERMIT. Oprzyrządowanie produkcyjne i konstrukcja tego samolotu, optymalizowanego na potrzeby lotnictwa bezzałogowego, dzięki autorskiej filozofii pracy, pozwala nie tylko na budowę diametralnie innych wersji bazowego drona (bądź dronów odmiennych), ale także na budowę jednomiejscowych płatowców załogowych. Istota tych autorskich rozwiązań zostanie także omówiona w ramach zajęć kursu.
Uzupełnieniem całości wykładów będą ponadto WARSZATY PRAKTYCZNE z dziedziny manualnego sporządzania kompozytowych struktur nośnych, w których to autor kursu (Michał Imiołek) specjalizuje się od blisko dwóch dekad. Powyższe zajęcia pozwolą zatem dopełnić teorię praktyką.
Dalsze uzupełnienie teorii stanowić będą ĆWICZENIA z OBSŁUGI PROGRAMÓW KOMPUTEROWYCH (w tym programów opracowanych przez autora kursu), z zakresu obliczeń aerodynamiki i obciążeń samolotów (stałopłatów) oraz nauka podstawowych zagadnień związanych z programowaniem zarówno aparatur RC, jak i serwomechanizmów.
UWAGA! NINIEJSZA STRONA AKTUALIZOWANA BĘDZIE NA BIEŻĄCO – PROSIMY ZATEM O REGULARNE WIZYTY!
❷ GEOMETRIA oraz KOMPOZYCJA STATKÓW LATAJĄCYCH
❸ AERODYNAMIKA, MECHANIKA LOTU
❹ OBLICZANIE OSIĄGÓW
❺ PODSTAWY WYZNACZANIA OBCIĄŻEŃ i WYTRZYMAŁOŚCI
❻ OBSŁUGA PROGRAMÓW KOMPUTEROWYCH (XFLR5, ATLAS, OZYRYS)
UWAGA!
ILOŚĆ MIEJSC OGRANICZONA!
WYMAGANE: ZNAJOMOŚĆ MATEMATYKI i FIZYKI NA POZIOMIE SZKOŁY ŚREDNIEJ, SUMIENNOŚĆ oraz ZAANGAŻOWANIE!
NOTKA! Kursant, który poprawnie opanował materiał kursu powinien potrafić samodzielnie skomponować swój własny samolot, wyznaczyć jego osiągi, dobrać stosowne rozwiązania konstrukcyjne w zakresie podstawowych zespołów płatowca (struktura skrzydeł, usterzeń, kadłuba oraz elementy konstrukcyjne podwozia), a także posiąść podstawową umiejętność obsługi programów komputerowych, z zakresu obliczeń aerodynamicznych oraz obliczeń obciążeń. Ponadto Kursant powinien poznać fundamentalne umiejętności praktyczne dotyczące technologii pracy z użyciem materiałów kompozytowych (przekładkowe konstrukcje lotnicze) jak i wstępną umiejętność programowania zaawansowanych aparatur RC, a także – serwomechanizmów.
POWIĄZANE STRONY: