Γιορτή των Φώτων
Τα Θεοφάνεια (ή Φώτα) είναι μια μεγάλη εορτή του Χριστιανισμού, σε ανάμνηση της Βάπτισης του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 6 Ιανουαρίου. Εκείνη την ημέρα ο Σταυρός καταδύεται σε θαλάσσιο χώρο εντός λιμένων, σε όχθες ποταμών ή λιμνών και στην ανάγκη σε δεξαμενές νερού, κατά μίμηση της Βάπτισης του Θεανθρώπου.
Πάμισος ποταμός
Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ο Πάμισος ήταν μικρότερος αδερφός του ποταμού Πηνειού και οι δυο μαζί τα υδροφόρα τέκνα του Δία, γι’ αυτό και λατρεύονταν ως μικρές θεότητες. Οι αρχαίοι φαντάζονταν τον Πάμισο σαν Ταύρο, που τα ρουθούνια του ήταν οι πηγές του απ’ όπου ανάβλυζε το νερό του. Με το όνομα Πάμισος υπάρχουν τέσσερα ακόμα ποτάμια στην Ελλάδα. Ο θεσσαλικός Πάμισος είναι ο μόνος που έχει πέντε ονόματα: Πάμισος, Μπλιούρης, Πλήρης, Μονόκερος και Κουράλιος. Ανάλογη ονομασία ποταμού υπάρχει και στη Μεσσηνία με πάρα πολλές ομοιότητες στην ιστορία, στη λατρεία και στις ιδιότητες. Έχει μεταφερθεί και δοθεί εκεί από τη Θεσσαλία ή από την κάθοδο των Πελασγών στη Μεσσηνία, οπότε και υιοθετήθηκαν διάφορες λέξεις, κυρίως ονόματα βουνών (Ιθώμη) και ποταμών (Πάμισος).
Η κόπρος του Αυγεία
Κοπριά είχε συγκεντρωθεί στους τεράστιους στάβλους του βασιλιά της Ήλιδος Αυγεία με τα 3.000 βόδια, καθώς δεν είχαν καθαρισθεί επί πολλά χρόνια. Το καθάρισμα αυτών των στάβλων από όλη την κοπριά μέσα σε μία μόνο ημέρα ήταν ο πέμπτος άθλος του Ηρακλή. Ο Ηρακλής καθάρισε την κοπριά σκάβοντας δύο χαντάκια στα θεμέλια των στάβλων και στρέφοντας μέσα από αυτά τα νερά του Πηνειού και του Αλφειού προς τους στάβλους. Τα νερά των δύο αυτών ποταμών (κατ' άλλους μόνο του Πηνειού) παρέσυραν όλη την κοπριά.
Θηλυκά ποτάμια
Η Νέδα είναι το μεγαλύτερο ελληνικό ποτάμι με θηλυκό όνομα. Βρίσκεται στα σύνορα των νομών Ηλείας και Μεσσηνίας. Εκβάλλει στο Ιόνιο Πέλαγος. Σύμφωνα με τη μυθολογία, όταν η Ρέα γέννησε τον Δία, εμπιστεύτηκε την ανατροφή του στη νύμφη Νέδα. Η Νέδα μεταμορφώθηκε σε ποτάμι και οι μακριές πλεξούδες των μαλλιών της έγιναν 3 καταρράκτες του που καταλήγουν σε φυσικές πισίνες με τιρκουάζ νερό.
Η Έρκυνα είναι το θηλυκό ποτάμι στην περιοχή της Λιβαδειάς. Ανάμεσα στα νερά του ξεπροβάλλει σε έναν βράχο η προτομή της νύμφης Έρκυνας. Σύμφωνα με τη μυθολογία, η Έρκυνα και η φίλη της η Περσεφόνη έπαιζαν με μια χήνα στο άλσος του Τροφωνίου. Η χήνα απομακρύνθηκε και κρύφτηκε σε μια σπηλιά. Η Περσεφόνη για να την πιάσει μετακίνησε την πέτρα που βρισκόταν στην είσοδο και τότε ξεχείλισε ορμητικό νερό. Στην περιοχή των πηγών λειτουργούσε κατά την αρχαιότητα το μαντείο Τροφωνίου Διός. Οι επισκέπτες έπρεπε να πλένονται για μέρες στα νερά του ποταμού Έρκυνα και στη συνέχεια να προσφέρουν θυσίες στους θεούς. Ντυμένοι με χιτώνες έπιναν αρχικά το νερό της Λήθης για να ξεχάσουν όσα είχαν στο μυαλό τους και μετά το νερό της Μνήμης για να θυμούνται όσα θα άκουγαν μέσα στο μαντείο.
Η Αραπίτσα, το θηλυκό ποτάμι της Νάουσας, οφείλει το όνομά της στη σκοτεινή απόχρωση των νερών της. Στις όχθες της υπήρξε στην αρχαιότητα η σχολή του Αριστοτέλη, όπου ο μεγάλος φιλόσοφος δίδαξε τον Μέγα Αλέξανδρο.
Άλλα θηλυκά ποτάμια της ελληνικής χερσονήσου είναι η Ζηλιάνα στη Νότια Πιερία και η Ερμίτσα στην Αιτωλοακαρνανία.
Όπως λέει στο βιβλίο του «Θηλυκά Ποτάμια» ο Βασίλης Αμανατίδης: «Δίπλα μας υπήρχαν πάντα και υπάρχουν ακόμα αληθινά ποτάμια. Οι ανώνυμες γυναίκες του κόσμου, οι πηγές της ζωής, που δε χάνονται στην απέραντη θάλασσα, αλλά ανατροφοδοτούν την αέναη κίνησή της».