POLANY SUROWICZNE

Polany Surowiczne to obecnie niezamieszkana dolina, niegdyś ludna wieś, leżąca we wschodniej części Beskidu Niskiego w dorzeczu Wisłoka. Jak większość miejscowości na terenie Beskidu Niskiego, była zamieszkana przez Łemków. Pod koniec XIX w. mieszkało tu 665 osób, prawie wyłącznie Łemków - grekokatolików, w okresie  międzywojennym żyło tu już około 1000 mieszkańców w ponad 100 gospodarstwach. W dole wsi stała drewniana cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem św. Michała Archanioła z oddzielną, kamienną dzwonnicą. 

W 1945 wszyscy mieszkańcy zostali wysiedleni do ówczesnego ZSSR, na tereny dzisiejszej Ukrainy. Wieś opustoszała - chaty rozebrano, pola zamieniły się w nieużytki. Drewniana cerkiew również została rozebrana, a z murowanej dzwonnicy zniknął drewniany dach z kopułą. Podobny, przykry los spotkał położony opodal cmentarz. Zarosły go krzaki, a nagrobki zostały poprzewracane i zniszczone. Jak wyglądała dzwonnica przed II wojną, wiemy jedynie dzięki pracom ukraińskiej artystki Oleny Kulczyckiej, która dwukrotnie (1926, 1938 r.). przebywała we wsi.

Od roku 1981 w Polanach Surowicznych funkcjonuje schronisko akademickie "Chałupa Elektryków", założone przez studentów Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Gospodarzem schroniska jest Klub Turystyczny Elektryków "Styki".