Dawny pałac rodziny von Lehndorff w Sztynorcie jest głównym projektem Polsko-Niemieckiej Fundacji Ochrony Kultury i Zabytków (DPS). Nazwisko von Lehndorff jest najbardziej znane ze względu na hrabiego Heinricha von Lehndorffa, ostatniego pana zamku Steinort, który był zaangażowany w nieudany zamach Stauffenberga na Adolfa Hitlera 20 lipca 1944 r. (którego 75 rocznica była obchodzona w 2019 r.) i został stracony wkrótce potem w Berlinie-Plötzensee. Po upadku żelaznej kurtyny dawna wschodniopruska posiadłość szybko popadła w ruinę. Pod koniec 2009 roku, dzięki staraniom DPS, dwór przeszedł na własność siostrzanej polskiej fundacji DPS - Polsko-Niemieckiej Fundacji Ochrony Zabytków Kultury. Od tego czasu obie fundacje były w stanie zabezpieczyć dworek i uratować go przed zawaleniem, głównie dzięki finansowaniu ze strony Pełnomocnika Rządu Federalnego ds. Kultury i Mediów (BKM), polskiego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz prywatnych darowizn z Niemiec. W latach 2014/2015, dzięki finansowaniu z Niemieckiej Federalnej Fundacji Środowiska w Osnabrück (DBU) i Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie pod kierunkiem inżyniera budowlanego profesora W. Jägera, północno-zachodnia wieża została zabezpieczona konstrukcyjnie, a niektóre fundamenty i drenaż zostały zmodernizowane w ramach projektu pilotażowego. Po tym, jak w 2016 r. polski inwestor złożył wniosek o dofinansowanie unijne na przekształcenie dawnej posiadłości Steinort w ośrodek wypoczynkowy, a w 2017 r. jego wniosek został odrzucony, nadal istnieje szansa na staranną renowację zabytkowych budynków w Steinort i ich ogólne wykorzystanie zgodne z ich statusem na liście zabytków, a tym samym zachowanie genius loci w jego fascynującej autentyczności. Pod koniec 2018 r. dawna posiadłość Lehndorffów przeszła zmianę właściciela, co daje nadzieję. Nowym właścicielem jest działająca na arenie międzynarodowej włoska firma z oddziałem w Polsce, która rozwija projekty budowlane i chce w sposób zrównoważony przekształcić Steinort w przyjazny dla środowiska hotel i centrum rekreacyjne w przystępnych cenach, zachowując jednocześnie zabytkowe budynki. Spółka Nowy Sztynort Sp. z o. o. została utworzona dla projektu dawnego majątku Steinort. Zamek Steinort jest jednak nadal bezpośrednio własnością Polsko-Niemieckiej Fundacji Ochrony i Zabytków (PNF), i to od pierwszego kwartału 2019 r., kiedy to dwór został przeniesiony z Pałacu w Sztynorcie Sp. z o.o., której jedynym udziałowcem od końca 2009 r. była PNF (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością została rozwiązana), do PNF. Siostrzane fundacje PNF i DPS kontynuują tym samym swoje zaangażowanie w ratowanie Zamku Steinort wraz z Lehndorff-Gesellschaft Steinort e.V. (LGS). Po kilku latach posuchy, wniosek o dofinansowanie w 2019 r. do polskiego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na kolejne pilnie potrzebne prace konserwatorskie (awaryjna konserwacja polichromii na belkach stropowych, fryzach ściennych i spodzie głównej klatki schodowej na parterze, w tym określenie procedury konserwacji konserwatorskiej) został zatwierdzony i działanie to zostało zakończone jesienią 2019 r. Kultury i Mediów zatwierdził również finansowanie w wysokości 500 000 euro na lata 2019/20 w celu kontynuacji dalszych pilnych środków bezpieczeństwa w sytuacjach awaryjnych, w szczególności częściowej instalacji wymaganej infrastruktury budynku (woda, kanalizacja, elektryczność, urządzenia sanitarne, kontrola temperatury), awaryjnego zabezpieczenia konstrukcji dachu i sufitu, prac drenażowych / odprowadzania wody deszczowej i modernizacji fundamentów, bariery poziomej (skrzydło wschodnie do budynku głównego), częściowej ochrony pomieszczeń skrzydła wschodniego, kontynuacji badań budowlanych i dalszego opracowywania dokumentów planistycznych. Działania przeprowadzone dzięki 500 000 EUR z budżetu federalnego na 2019 r. służyły zatem przede wszystkim uszczelnieniu powłoki budynku przed wilgocią; drenaż i odwodnienie dachu na zamku zostały ukończone w dwóch trzecich. Przygotowania dotyczyły przede wszystkim planowania wzmocnienia drewnianych belek i podpór, co jest niezbędne do zabezpieczenia głównego budynku. Ponadto w 2019 r. we wschodnim skrzydle dworu utworzono małe centrum wystawienniczo-informacyjne, ponownie z funduszy federalnych, jako pierwsze częściowe wykorzystanie, które zostało otwarte 30 listopada 2019 r.
W listopadzie 2019 r. Komisja Budżetowa niemieckiego Bundestagu podjęła decyzję o włączeniu kolejnych 500 000 EUR do budżetu federalnego na 2020 r. na bezpośrednie połączenie dalszych pilnie potrzebnych prac konserwatorskich, co zostało zatwierdzone przez Federalnego Komisarza ds. Kultury i Mediów (BKM) we wrześniu 2020 r. z okresem zatwierdzenia do końca 2021 r. Drugie 500 000 EUR z funduszy federalnych, które wynika przede wszystkim z niezwykłego zaangażowania prof. Jägera i jego poparcia dla decydentów politycznych, koncentrowało się na głównym budynku, a także na dalszych pracach we wnętrzu wschodniego skrzydła. Działania zakończone jesienią 2021 r. obejmowały Kontynuacja prac związanych z drenażem pierścieniowym i odprowadzaniem wody deszczowej (od budynku głównego do skrzydła zachodniego, z wyjątkiem strony północno-zachodniej), próba stworzenia osi testowej mającej na celu całkowitą renowację po dwóch pomieszczeń na parterze i piętrze, a tym samym foyer i głównej klatki schodowej, ponadto renowacja i ponowny montaż poważnie uszkodzonego drewnianego stropu belkowego w zachodnim pomieszczeniu na parterze oraz renowacja centralnej elewacji ryzalitu. Pandemia koronawirusa i wyższe koszty planowania doprowadziły do realokacji środków, co oznaczało, że częściowe działania mające na celu zabezpieczenie ryzalitu środkowego i utworzenie osi testowej w budynku głównym musiały zostać przełożone. Między innymi kontynuowano prace renowacyjne fundamentów, wykonano prace nad listwą ściany skrzydła wschodniego aż do budynku głównego, zabezpieczono belki stropowe, naprawiono stopy krokwi w budynku głównym i przygotowano się do montażu usztywniających paneli sufitowych, co obejmowało również dodanie podpór belek stropowych. Wypróbowano i pomyślnie przeprowadzono instalację węglowej kotwy pierścieniowej w pomieszczeniu 1.06 (mur węglowy opracowany naukowo i przetestowany eksperymentalnie).
W kwietniu 2020 r. siostrzana fundacja PNF, przy aktywnym wsparciu finansowym DPS, złożyła pełen nadziei wniosek do polskiego Ministerstwa Dziedzictwa Narodowego o dofinansowanie z tzw. Funduszu Islandia-Liechtenstein-Norwegia na renowację i rewitalizację zachodniego skrzydła jako obiektu edukacyjnego (koncentrującego się na szkoleniu rzemieślników i kulturze) z salami seminaryjnymi i warsztatem (koszt 2,877 mln EUR). Ten bardzo obszerny wniosek, poparty kompletnym pozwoleniem na budowę zachodniego skrzydła, został niestety odrzucony w grudniu 2020 r. (z powodu niespełnienia 2 punktów).
Jednak z inicjatywy prof. Jägera i przy wsparciu Konsulatu Generalnego Niemiec w Gdańsku, niemiecki Bundestag uwzględnił w budżecie federalnym na 2021 r. trzecie 500 000 EUR na kontynuację ochrony strukturalnej Zamku Steinort, w celu zatwierdzenia i wydatkowania których dokumentacja aplikacyjna sporządzona z DPS jako sponsorem projektu miała na celu m.in. dalsze zabezpieczenie belek stropowych i więźby dachowej budynku głównego. Pierwsza część projektu, która została zakończona w 2022 r., obejmowała wzmocnienie fundamentów północno-zachodniej części budynku głównego wraz z odwodnieniem. Druga część projektu obejmowała wzmocnienie statyczne i konstrukcyjne polichromowanych drewnianych belek stropowych pomieszczenia 0.09 (parter, bardzo skomplikowane, do ukończenia jesienią 2021 r. do końca 2022 r.) i pomieszczenia 1.06 (górne piętro, do ukończenia do końca wiosny 2023 r.). Trzecia część działań polegała na pilnie potrzebnym zakotwieniu centralnego ryzalitu do klatki schodowej głównego budynku, w tym zabezpieczeniu okien, a czwarta i ostatnia część działań finansowanych z trzecich 500 000 EUR funduszy federalnych polegała na naprawie konstrukcyjnej drewnianych stropów w pomieszczeniach 0.10 i 1.01 głównego budynku. Części 3 i 4 działań zostały zakończone w 2023 r.
Polsko-Niemiecka Fundacja Ochrony Kultury i Zabytków (DPS) i jej polska siostrzana fundacja Polsko Niemiecka Fundacja Ochrony Zabytków (PNF) były niezwykle szczęśliwe, gdy zostały poinformowane przez kierownika projektu Zamek Steinort, prof. Wolframa Jägera, który, podobnie jak konsul generalna Cornelia Pieper, nieustannie prowadzi intensywną kampanię na rzecz federalnego finansowania Zamku Steinort. Wolfram Jäger, który, podobnie jak konsul generalna w Gdańsku Cornelia Pieper, nieustannie prowadzi intensywną kampanię na rzecz federalnego finansowania Zamku Steinort, dowiedzieli się, że Bundestag zarezerwował 300 000 euro w budżecie federalnym na 2022 r. na kontynuację nadzwyczajnej konserwacji Zamku Steinort w 2022 r. oraz po 150 000 euro jako środki na zobowiązania na lata 2023 i 2024. Po wynegocjowaniu budżetu federalnego na 2023 r. poinformowano nas, że Bundestag udostępnił kolejne 1,5 mln euro na kolejne nadzwyczajne środki bezpieczeństwa na zamku Steinort i w jego wnętrzu. Zwiększona złożoność wymogów dotyczących wydatkowania funduszy wynikających z tych zatwierdzeń oraz trudności z osiągnięciem odpowiednich wyników w przetargach publicznych w niezbyt gęsto zaludnionym regionie województwa warmińsko-mazurskiego doprowadziły niestety do opóźnień w realizacji nadzwyczajnych środków zabezpieczających. Niestety, napięta sytuacja w budżecie federalnym prawdopodobnie doprowadziła również do anulowania 150 000 EUR finansowania federalnego dla DPS w 2024 roku.
Z drugiej strony szczególnie pozytywne jest również to, że w 2023 r., dzięki niezwykłemu zaangażowaniu Konsul Generalnej Republiki Federalnej Niemiec w Gdańsku, pani Cornelii Pieper, siostrzana polska fundacja Polsko-Niemiecka Fundacja Ochrony Zabytków (PNF), jako właściciel zabytku na Zamku Steinort, otrzymała 1,4 mln zł (około 323 000 EUR) na renowację elewacji (od strony jeziora) za pośrednictwem gminy Węgorzewo (Angerburg). Prace nad tym projektem mają rozpocząć się późnym latem 2024 roku.
Niemniej jednak, nadal potrzeba kilku milionów euro na dokończenie awaryjnej renowacji, sporządzenie ogólnych planów i przeprowadzenie niezbędnej faktycznej renowacji zamku Steinort. Minie zatem kilka lat, zanim zabytkowy budynek będzie mógł zostać zrewitalizowany i ponownie wykorzystany.
Dzięki Towarzystwu Lehndorffa Festiwal Steinorta (odbywający się zawsze w lipcu), który od 2017 roku odnosi sukcesy, został jeszcze bardziej rozszerzony. W 2024 r. mottem festiwalu będzie "W 80. roku po 20 lipca 1944 r., Rozważając Immanuela Kanta "Ku wieczystemu pokojowi".
W celu kontynuacji ochrony doraźnej stale potrzebne są środki własne na sfinansowanie kosztów, które nie wchodzą w zakres ochrony doraźnej finansowanej wyłącznie przez BKM, ale które nieuchronnie powstają w trakcie realizacji działań wspieranych przez rząd federalny, dlatego DPS jako sponsor projektu dla dotacji federalnych i jego polska siostrzana fundacja wspólnie apelują o darowizny na rzecz ratowania i rewitalizacji zamku Steinort!
Zamek Steinort / Sztynort jest pomnikiem wspólnego polsko-niemieckiego dziedzictwa kulturowego, które warto zachować. W kontekście wkładu ostatniego właściciela zamku, Heinricha Grafa von Lehndorffa, w zakończenie nazistowskich rządów, zachowanie zabytku jest ważnym zadaniem dla niemieckiej pamięci. Historyczny zespół zamkowo-parkowy jest również jednym z najważniejszych zabytków architektury na Mazurach i w dawnych Prusach Wschodnich.
Z powodu zaniedbań zamek stał się niemal ruiną, a park całkowicie zarósł. Pod patronatem Polsko-Niemieckiej Fundacji Ochrony Zabytków Kultury (PNF) jako siostrzanej fundacji w Warszawie i właściciela zamku od końca 2009 roku, a także Lehndorff-Gesellschaft Steinort e.V. (LGS), zainteresowani kulturą ludzie z obu narodów zjednoczyli się, aby uratować Steinort i udostępnić zamek publiczności.
W latach 2010 i 2013 Zamek Steinort został ustabilizowany strukturalnie i uszczelniony od góry dzięki prywatnym darowiznom z Niemiec oraz dotacji Federalnego Pełnomocnika Rządu ds. Kultury i Mediów (BKM) i polskiego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a planiści fundacji w dużej mierze przygotowali dokumentację budynku i przeprowadzili analizy szkód. W latach 2014-2015 we współpracy z Wydziałem Architektury Politechniki Drezdeńskiej, Katedrą Projektowania Strukturalnego prof. dr Wolframa Jägera, przeprowadzono projekt finansowany przez Deutsche Bundesstiftung Umwelt (Niemiecką Federalną Fundację Środowiska), mający na celu osuszenie i wzmocnienie fundamentów budynku, który koncentrował się na zachodniej części cennego centralnego i głównego budynku oraz zachodniego skrzydła, które były najbardziej narażone na uszkodzenia strukturalne i wilgoć. Ponadto północno-zachodnia wieża, która wcześniej groziła zawaleniem, została zabezpieczona konstrukcyjnie przez prof. Jägera.
W 2016 r. znaleziono polskiego inwestora, który zamierzał przekształcić dawną posiadłość Lehndorffów w ośrodek wypoczynkowy. Ze względu na brak realnych alternatyw, polska fundacja siostrzana DPS, jako właściciel zamku, przyjęła jego ofertę włączenia zamku Steinort do swojego projektu. Inwestor podjął się szeroko zakrojonego przygotowania wniosku o pomoc gospodarczą UE, który miał szansę na zatwierdzenie, między innymi ze względu na stworzenie pilnie potrzebnych miejsc pracy w regionie. W przypadku powodzenia inwestor zobowiązał się do renowacji zamku z architektem wyznaczonym przez PNF przy użyciu wyłącznie dotowanych i własnych środków w sposób zgodny z ochroną zabytków, a następnie do przejęcia kosztów operacyjnych. Jako warunek wstępny włączenia Zamku Steinort do wniosku o dofinansowanie UE, polska fundacja siostrzana zawarła umowę z inwestorem jako najemcą w porozumieniu z DPS. W ten sposób zapewniła sobie pewne prawa, w tym do publicznego użytku kulturalnego dużej części ważnego architektonicznie budynku głównego pod własnymi auspicjami.
Po tym, jak inwestor musiał kilkakrotnie przekładać złożenie wniosku o dofinansowanie unijne z powodu niekompletnych dokumentów (ostatnim razem mówiono, że dokumenty aplikacyjne - rzekomo około 1000 stron - zostaną złożone w całości pod koniec czerwca 2017 r. i ostatecznie pod koniec 2017 r.), Urząd Marszałkowski anulował wniosek inwestora w grudniu 2017 r. Możemy jedynie spekulować na temat przyczyn.
W latach 2016, 2017 i 2018 złożono wnioski o dofinansowanie do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na kolejne pilne działania zabezpieczające "Kontynuacja i zakończenie prac odwadniających, naprawa dachu i kontrola gąbki, a także konserwacja belek stropowych i malowideł ściennych oraz dokończenie budowy tymczasowego centrum informacyjnego w skrzydle wschodnim", które niestety w każdym przypadku zostały odrzucone. W 2019 r. PNF złożyła nowy wniosek o dofinansowanie ze znacznie okrojoną wersją działań, który ostatecznie został ponownie zatwierdzony przez polskie Ministerstwo Kultury, a mianowicie na prace konserwatorskie przy polichromii drewnianych belek stropowych i fryzów ściennych.
PNF, siostrzana fundacja DPS i LGS kontynuują kampanię na rzecz zachowania zamku Steinort. Minęło 13 lat odkąd dwór został nabyty. Wciąż pracują nad realnym rozwiązaniem rewitalizacyjnym. Podczas gdy dwie siostrzane fundacje musiały rozważyć sprzedaż Zamku Steinort z powodu tymczasowego braku wsparcia ze strony polskiego sektora publicznego, od dawna istniały powody, aby kontynuować, choć żmudną, drogę zachowania i rewitalizacji zabytku na własną odpowiedzialność. Dzięki niezwykłemu wsparciu profesora dr Wolframa Jägera i jego zespołu oraz pomocy Towarzystwa Lehndorffa, które w 2019 r. wniosło cenny wkład w szeroko zakrojony polsko-niemiecki projekt wolontariatu na miejscu, finansowany między innymi przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, projekt Steinort jako całość zyskał nowe życie. Niemiecki Bundestag i rząd federalny w znacznym stopniu przyczyniły się do tego, przeznaczając po 500 000 euro w budżetach federalnych na lata 2019, 2020 i 2021 na kontynuację konserwacji zamku Steinort i zatwierdzając DPS jako sponsora projektu. Do końca 2023 r. wydano trzecie 500 000 EUR, które DPS musiał podzielić na cztery etapy budowy. Opóźnienia w budowie były spowodowane pandemią koronawirusa, problemami z łańcuchem dostaw i wzrostem cen budowy. Rezerwa 3 x 500 000 EUR została przygotowana przez Komisję Budżetową niemieckiego Bundestagu.
Duży wniosek do polskiego Ministerstwa Dziedzictwa Narodowego o dofinansowanie remontu i rewitalizacji skrzydła zachodniego z tzw. Funduszu Islandia-Liechtenstein-Norwegia (koszty budowy 2,87 mln EUR), przygotowany przez PNF z pomocą DPS, również dawał nadzieję na osiągnięcie celu. Niestety, wniosek złożony w kwietniu 2020 r. został anulowany przez polskie ministerstwo w grudniu 2020 r., co było bardzo rozczarowujące (brakowało dwóch punktów). Informacja o przyznaniu przez Bundestag kolejnych 300 tys. euro na 2022 r. i po 150 tys. euro jako środki na zobowiązania na 2023 i 2024 r., a także dodatkowych 1,5 mln euro w budżecie federalnym na 2023 r. na awaryjne zabezpieczenie zamku Steinort (w każdym przypadku, w miarę możliwości, z możliwością przeniesienia środków na kolejne lata budżetu federalnego) przyniosła wielką radość zaangażowanym osobom. Ponieważ złożoność wymagań dotyczących wydatkowania funduszy federalnych wzrosła i nadal trudno jest znaleźć odpowiednich oferentów do niezbędnych przetargów publicznych, budowa została opóźniona, a DPS został również zmniejszony o 150 000 EUR z funduszy wnioskowanych w budżecie federalnym.
Szczególnie pozytywne jest to, że stary rząd PIS w Warszawie był jeszcze w stanie zatwierdzić 1,4 mln zł (ok. 323 000 euro) w 2023 r. z gminą Węgorzewo (Angerburg) jako sponsorem projektu renowacji fasady zamku Steinort z polską siostrzaną fundacją DPS, Polsko-Niemiecką Fundacją Ochrony Zabytków (PNF) jako właścicielem zabytku (strona morska, do ukończenia do 2025 r.). Konsul Generalny Republiki Federalnej Niemiec w Gdańsku, pani Cornelia Pieper, odegrała ważną rolę w zatwierdzeniu tej dotacji.
Oczywiście potrzeba będzie jeszcze kilku milionów euro, aby odrestaurować pałac w sposób zgodny z jego statusem zabytku i przywrócić go do użytku.
Pod przewodnictwem Konsulatu Generalnego w Gdańsku powołano grupę polsko-niemieckich ekspertów o równej reprezentacji. Jej zadaniem, pod przewodnictwem profesorów Roberta Traby i Dietera Bingena, było przedstawienie koncepcji rozszerzonego wykorzystania w 2022 roku. Politolog i historyk współczesności Dieter Bingen opracował wcześniej tzw. wytyczne dla koncepcji rozszerzonego wykorzystania Zamku Steinort. Zaangażowana i konstruktywna współpraca oparta na zaufaniu i partnerstwie charakteryzowała wiele sesji roboczych 34 ekspertów w 6 zespołach po 5-6 członków z całych Niemiec i Polski, w tym byłego ambasadora w Niemczech i szefa Przedstawicielstwa UE w Warszawie, Marka Prawdy, znanych niemieckich i polskich historyków, politologów i kulturoznawców, muzealników, konserwatorów zabytków, praktyków, polskich organizacji pozarządowych z regionu Mazur, polskich i niemieckich podmiotów społeczeństwa obywatelskiego. Całościowe planowanie Zamku Steinort będzie oparte na wynikach projektu.
Kolejnym problematycznym dzieckiem w Steinort, oprócz dworu i zabytkowego parku (jego obecny włosko-polski właściciel przeprowadził w 2020 r. szeroko zakrojone prace konserwacyjne i zabezpieczył zabytkowe obejście oraz podjął działania mające na celu modernizację infrastruktury przystani. W latach 2023/24 przeprowadził renowację i przebudowę zabytkowego magazynu), pobliski cmentarz rodowy Lehndorffów z okazałym neogotyckim mauzoleum, który został nabyty przez siostrzaną fundację PNF w 2013 roku. Budynek grobowca został zabezpieczony w latach 2017-19 i 2020/21 ze środków pochodzących z Niemiec, w tym od federalnego komisarza rządu ds. kultury i mediów (BKM). Jego zewnętrzna fasada i sklepienia zostaną jak najszybciej odnowione.
Dwór Steinort musi być stale chroniony, aby utrzymać i rozszerzyć poziom ochrony osiągnięty w ostatnich latach dzięki prywatnym darowiznom i finansowaniu publicznemu. Nie wszystkie poniesione koszty mogą zostać pokryte z funduszy federalnych. Okresy zatwierdzania wniosków o dotacje federalne składanych przez DPS nie następują płynnie po sobie, tj. istnieją usługi, których nie można odroczyć, co oznacza, że przypadają one na okres, na który nie zatwierdzono jeszcze funduszy federalnych. Usługi te muszą być wówczas finansowane z naszych własnych środków. W tym celu pilnie potrzebne są dalsze darowizny! Istnieją również, na przykład, oryginalne barokowe malowane deski sufitowe z zamku, które zostały przeniesione w bezpieczne miejsce w pobliżu Steinort w 2016 roku i mają zostać ponownie zainstalowane w odnowionym zamku. Za ich przechowywanie należy uiszczać miesięczną opłatę. Polsko-Niemiecka Fundacja Ochrony Zabytków Kultury (PNF) jest również nadal zależna od darowizn od swojej niemieckiej siostrzanej fundacji DPS. A im większe stają się środki na budowę, tym wyższe są koszty bieżące i towarzyszące, na które zawsze potrzebny jest przynajmniej udział środków własnych. Dlatego chcielibyśmy prosić o wsparcie zachowania zamku Steinort w miarę swoich możliwości poprzez przekazanie darowizny na rzecz DPS. Każda kwota jest mile widziana! Niemiecko-Polska Fundacja Ochrony Zabytków Kultury (DPS) chętnie wystawi stosowne pokwitowanie darowizny.
IBAN: DE80 8707 0024 0823 3660 00 (Deutsche Bank AG oddział w Görlitz)
BIC/SWIFT: DEUTDEDBCHE
Tytułem: Schloss Steinort