De eerste maal dat ik Parijs bezocht was in april 1988. Toen nog als student, trok ik er alleen op uit met een rugzakje, wat Frans geld, een treinticket en het adres van een hotelletje dat ik had opgezocht. Het was een onvergetelijke reis maar veel te kort om alles ervaren te hebben. Toen al stond vast dat ik er terug zou keren. In 2003 zag ik eindelijk de kans om Parijs opnieuw te bezoeken en sindsdien ging ik er bijna elk jaar heen, voor een of meerdere dagen.
Door de terreuraanslagen in Parijs, de corona pandemie en de vele andere bestemmingen die bezocht geweest zijn, zijn er meerdere jaren geweest dat het jaarlijks bezoek aan Parijs niet kon doorgaan. Maar ondertussen staat de teller al dik over de 20 bezoeken en wanneer mogelijk ben ik er weer.
Parijs geeft me een gevoel dat niet te omschrijven is, een niet te verhalen impressie, een niet te meten euforie. Je moet het niet trachten na te vertellen, je moet het gewoon beleven.