MEET OUR PASTOR

คําให้การของฉัน: ขอบคุณพระเจ้ารายงานและศิษยาภิบาลแอชคราฟต์

ช่วยชีวิต 23 ปี แต่งงาน 19 ปี มีลูกที่ยอดเยี่ยม 3 คน

Https://www.godreports.com/2022/08/why-did-he-wake-up-covered-in-blood-not-knowing-what-happened/

ความหวังสุดท้ายของเขาที่จะทําให้บางสิ่งในชีวิตของเขา - ในฐานะนักสเก็ตบอร์ด - แตกสลายเมื่อเข่าของเขาแตก

“ฉันเป็นผู้ชายที่ไม่เคยได้ยินพระกิตติคุณและใช้ชีวิตที่ประมาทและอันตราย” แดเนียล เชอร์วูด กล่าวในพอดคาสต์ Virginia Beach Potter's House

เชอร์วูดเติบโตในเมซา รัฐแอริโซนา โดยทําสิ่งปกติในวัยเด็ก เช่น ตั้งแคมป์ ล่าสัตว์ ตกปลา และขี่จักรยานของเขา สิ่งที่ปกติน้อยกว่าคือเขาเริ่มขับรถตอนอายุ 10 ขวบ

“พ่อของฉันเป็นคนติดเหล้าและเขาเล่นดนตรี ดังนั้นฉันจึงใช้เวลาส่วนใหญ่ในบาร์” แดเนียลจําได้ “เขาจะเล่นชุดของเขา และฉันเริ่มต้องขับรถพาเขากลับบ้านเมื่อฉันอายุ 10, 12 ปี”

เมื่อถึงเวลาที่เขาอายุ 12 ปี พ่อแม่ของเขาก็หย่าร้างกัน “ฉันเห็นการหย่าร้างทางร่างกายและจิตใจของครอบครัวฉัน” เขากล่าว “ฉันถูกแทงไปมาระหว่างแม่กับพ่อ คนหนึ่งจะเบื่อฉันและส่งให้อีกคน ฉันใช้ประโยชน์จากสิ่งนั้น ฉันอยากเป็นเหมือนพ่อของฉัน เล่นดนตรีและอยู่ในวงดนตรี สิ่งที่โอเคสําหรับเขาดูเหมือนจะโอเคสําหรับฉัน ฉันแค่วนเวียนจากตรงนั้น”

แดเนียลเก่งเบสบอลและมวยปล้ํา แม้กระทั่งคว้าแชมป์ระดับรัฐ แต่เมื่อเขาย้ายไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมแชนด์เลอร์และไม่ได้ทํา A-squad ด้วยซ้ํา เขาก็ลาออกด้วยความรังเกียจ

ฉันแค่จะไปเล่นสเก็ตบอร์ด เขาคิดในตอนนั้น “ฉันเล่นสเก็ตบอร์ดเก่งมาก เริ่มถ่ายทํา มีผู้สนับสนุนไม่กี่คน”

สําหรับแดเนียล ยาเสพติด เหล้า และปาร์ตี้มาพร้อมกับชีวิตนักสเก็ตบอร์ด ตอนอายุ 16 เขาพยายามฆ่าตัวตายสองสามครั้ง

“ครั้งหนึ่งฉันกินยานอนหลับ 80 เม็ดหลังจากเลิกกับแฟนสาว” เขาเล่า “ฉันค่อนข้างจะผ่านไปแล้ว นั่นจะฆ่าใครก็ได้ แต่มีคนพบฉันจริงๆ ลากฉันลงไปโรงพยาบาล (และพวกเขา) สูบฉีดท้องของฉัน”

การต่อสู้เป็นสิ่งที่ชอบทําเมื่อเขาเมาในงานปาร์ตี้

“ฉันจะตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นและเต็มไปด้วยเลือด ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” เขากล่าว “ฉันต้องโทรหาในวันรุ่งขึ้นเพื่อค้นหาว่าทําไมฉันถึงเต็มไปด้วยเลือด ผู้คนจะบอกฉันว่า 'คุณต่อสู้กับผู้ชายคนนี้ พวกเขาตีหัวคุณด้วยขวด คุณไล่ผู้ชายคนนี้ไปตามถนนด้วยมีด'

“มันเป็นชีวิตป่าเถื่อน”

แดเนียลถูกไล่ออกจากโรงเรียนมัธยมเพราะปล่อยให้เด็กถูกทุบตีอย่างรุนแรงจนเขาถูกส่งตัวไปที่หน่วยดูแลผู้ป่วยหนัก

แดเนียลขยายจากบุหรี่และดื่มเหล้าของพ่อเป็นกัญชา จากนั้นเป็นแอลเอสดี

“มันเป็นชีวิตปาร์ตี้” เขากล่าว “พวกเขาบอกว่าการเล่นสเก็ตบอร์ดหยิบขึ้นมาจากที่ที่ร็อคแอนด์โรลทิ้งไว้”

การบริโภคก็มาพร้อมกับการค้ามนุษย์เช่นกัน เขาขายกัญชาเป็นปอนด์ ปืน อะไรก็ตามที่เขาจับได้ “มันแย่ลงเรื่อยๆ” เขากล่าว

แดเนียลขายกัญชาให้กับตํารวจแอบแฝงในงานปาร์ตี้ สิ่งต่อไปที่เขารู้ ตํารวจบุกเข้าไปในบ้านของเขา เตะประตูของเขาและใส่กล็อกไปที่หัวของเขา ตํารวจรู้สึกผิดหวังที่การขาย - เพียง 2 ปอนด์ - ไม่สําคัญภายใต้กฎหมาย ดังนั้นพวกเขาจึงกดดันให้เขาเปลี่ยนพยานของรัฐและส่งตัวแทนจําหน่ายของเขา ตามคําสั่งของพวกเขา เขาซื้อกัญชาห้าปอนด์ แต่แทนที่จะร่วมมือกับตํารวจ เขาหันหลังกลับและขายมันเพื่อทําเงิน

“พวกเขารู้เรื่องนี้และพาฉันไปที่สํานักงานเล็กๆ” เขาจําได้ “ฉันเมามาก ฉันถูกรายล้อมไปด้วยคนแอบแฝงเหล่านี้: คาวบอยชาวเม็กซิกัน นักขี่จักรยาน เพื่อนออกกําลังกาย พวกเขาตะโกนใส่ฉัน ฉันจะไม่มีวันลืมสิ่งที่ชายนักขี่จักรยานพูดกับฉัน: 'ตอนนี้คุณเมาแล้วใช่ไหม? คุณเป็นภัยคุกคามต่อสังคม'”

เขาอายุ 17 ปีครึ่ง ซึ่งหมายความว่าเขาจะถูกพิจารณาคดีในฐานะผู้เยาว์และได้รับประโยคที่เบากว่า

“พวกเขาผลักดันให้มีศาลผู้ใหญ่ และถ้าพวกเขาได้รับสิ่งนั้น ฉันอาจจะทํา 10, 12, 15 ปี ฉันมีเวลาหกเดือน เช่นเดียวกับเด็กและเยาวชนทุกคน ฉันโดนตบที่ข้อมือ ฉันไม่ได้เรียนรู้บทเรียนของฉัน เมื่อฉันออกไป ฉันก็กลับไปหามันทันที”

เมื่อเขาอายุ 18 ปีและย้ายออกด้วยตัวเอง เขาได้อพาร์ตเมนต์สองห้องนอน ซึ่งห้องที่สองใช้สําหรับปลูกเห็ดประสาทหลอนโดยเฉพาะ ซึ่งเขาบริโภค

เขาหยุดขายยาเสพติดเพราะในฐานะผู้ใหญ่ ประโยคในศาลหากถูกจับได้จะสูงขึ้น แต่เขาไม่ได้ละทิ้งอาชญากรรมโดยสิ้นเชิง

“ฉันถนัดในการขโมยมาก” เขายอมรับ “ฉันและเพื่อนของฉันจะขโมยรถเข็นที่เต็มไปด้วยเหล้าและจัดปาร์ตี้ใหญ่เหล่านี้ เรามีลูกเรือตัวน้อยและเรียกตัวเองว่า 'ลูกเรือ 40 คน' เราจะเมา และเป้าหมายคือการหาใครสักคนและทุบตีเขาเสมอ เราแค่รักมัน”

แต่พระเจ้าในพระคุณและความเมตตาอันไม่มีที่สิ้นสุดของพระองค์กําลังไล่ตามหัวใจของเชอร์วูดและนําพระกิตติคุณเข้ามาในชีวิตของเขา

เมาตอนตี 3 น. เขาชนท้ายผู้ชายสองคนบน Harleys ดึงปืนใส่พวกเขา ขับรถออกไปและพยายามหลบหนีตํารวจที่ไล่ตาม ขูดรถสองคันเมื่อเขาพยายามขับ Cutlass Sierra ปี 88 ของเขาระหว่างพวกเขา

ภายใต้สปอตไลท์ของตํารวจ เขายอมจํานนต่อตํารวจ เขาใช้เวลาหนึ่งเดือนในคุกในเมืองเต็นท์ของนายอําเภอโจ อาร์ไพโอ ตัวสั่นในตอนกลางคืน ห่อด้วยถุงพลาสติกในช่วงฤดูหนาวเพื่อพยายามทําตัวให้อบอุ่น

“เวลาของฉันในเมืองเต็นท์แย่มากจนฉันสาบานว่าฉันจะไม่กลับไปอีก” เขากล่าว “สําคัญพอๆ กับที่ผู้คนชอบเป็น Joe Arpaio มันได้ผล”

แดเนียลถูกจัดให้อยู่ในโปรแกรมการปล่อยงานที่ปล่อยเขาออกไปเวลา 3:00 น. เพื่อทํางานในคอลเซ็นเตอร์ จากนั้นเขาก็กลับเข้าคุกเวลา 16:00 น.

ในขณะที่เขาอยู่ในคุก เพื่อน ๆ ของเขาไม่มีใครรู้เกี่ยวกับการจําคุกของเขา ปู่ของเขาเสียชีวิตในขณะที่เขาอยู่ในคุก และทุกคนเชิญเขาไปงานศพ เขาไปไม่ได้ และไม่มีใครรู้ว่าทําไม

การตายของปู่ของเขาทําให้เขาหนักใจ

ในงานของเขา มีผู้ชายบางคนที่ปรากฏตัวในความสัมพันธ์ เขาคิดว่าพวกเขาอยู่ในการฝึกอบรมด้านการจัดการ แต่กลับกลายเป็นว่าพวกเขาเป็นคริสเตียน

ในช่วงพัก พวกเขาเข้าหาเขาและบอกเขาเกี่ยวกับพระเยซู “ฉันจําได้ว่าเขาพูดกับฉันว่า 'ถ้าคุณต้องตายวันนี้ คุณจะไปที่ไหน' แต่ฉันไม่ได้คิดถึงตัวฉัน ฉันกําลังคิดถึงปู่ของฉัน ฉันกําลังคิดว่า ฉันจะได้เจอเขาอีกครั้งหรือแค่นั้น – หนอนกินร่างกายของคุณ? ฉันอยากเจอเขาอีกครั้งจริงๆ”

อย่างน่าทึ่ง พระเจ้าได้ปลูกฝังความหิวโหยชั่วนิรันดร์ไว้ในหัวใจที่เปื้อนบาปของเขา

ผู้ชายคริสเตียนเสนอให้เขานั่งรถกลับบ้าน “ฉันอาย ฉันไม่ได้กลับบ้าน ฉันกําลังจะไปคุก” เขาปฏิเสธอย่างสุภาพ

พวกผู้ชายเชิญเขาไปโบสถ์ “สิ่งเหล่านี้ยังคงตีฉันทุกวันด้วยพระกิตติคุณ รักฉัน แค่ใจดีกับฉันมาก”

เมื่อเขาได้รับการปล่อยตัวจากคุก เขาสามารถไปได้ แต่เขาระเบิดเข่าสเก็ตบอร์ดของเขา และความรุนแรงของอาการบาดเจ็บของเขาทําให้ความฝันในความยิ่งใหญ่ของเขาในโลกของนักสเก็ตสิ้นสุดลง

“ฉันแตกสลาย” เขากล่าว “สิ่งหนึ่งที่ฉันรัก สิ่งหนึ่งที่ฉันถูกทิ้งให้อยู่กับ สิ่งหนึ่งที่ฉันจะแสดงให้พ่อเห็นว่าฉันสามารถทําอะไรบางอย่างจากสิ่งนี้ได้ หายไปแล้ว ฉันเล่นสเก็ตไม่ได้แล้ว”

เขาอายุ 21 ปีและอาศัยอยู่ในเทมพี รัฐแอริโซนา ถูกลิดรับใบอนุญาตเนื่องจากการละเมิดกฎการขับขี่ครั้งก่อน เขาขึ้นรถบัสเพื่อไปทุกที่

หนึ่งในผู้ชายที่เชิญเขาไปโบสถ์มาเยี่ยมเขาที่บ้านของเขาสี่ครั้ง แดเนียลเห็นเขาจากหลังม่านและไม่เคยตอบประตูเลย

ในที่สุด แดเนียลก็ไปโบสถ์ในเดือนพฤศจิกายนปี 2002 ในการมาเยือนครั้งที่สองของเขา เขาได้ยินคําเทศนาเรื่อง "ปล่อยวางอดีต"

“ฉันเจ็บปวดมาก เจ็บปวดจากโลกมาก” เขากล่าว “ฉันไม่เคยอธิษฐานเลยในชีวิต ฉันขึ้นไปที่แท่นบูชาและโวยวายเหมือนเด็กทารก คนงี่เง่าที่พูดพล่าน”

เมื่อเขามอบชีวิตของเขาให้กับพระเยซูในฐานะพระเจ้าและพระผู้ช่วยให้รอดของเขาและเกิดใหม่ ความปรารถนาในยาเสพติดและสุราก็หายไปทันที

สิ่งหนึ่งที่ส่งผลกระทบต่อเขาคือมิตรภาพ เขายังได้เห็นครอบครัวที่ทํางานได้ และเขาต้องการสิ่งนั้น

เขาทิ้งซีดีและภาพยนตร์ทางโลกของเขา ตัดผมยาวถึงไหล่ สวมเนคไท เข้าร่วมพิธีสวดมนต์ เริ่มเทศนาข้างถนนกับพี่น้อง เขาเริ่มกลืนกินพระคัมภีร์และหนังสือคริสเตียนอย่างตะกละตะกลาม

“เมื่อฉันกลายเป็นคริสเตียน จิตใจของฉันก็ตื่นขึ้น” เขากล่าว เขาเป็นสิ่งมีชีวิตใหม่ในพระคริสต์

ในที่สุดตอนอายุ 24 เขาเข้าหาผู้หญิงเพื่อออกเดท หนึ่งปีต่อมา เขาขอแต่งงานบนหน้าจอจัมโบ้ในเกมเบสบอล Diamondbacks

หลังจากสามปีในโบสถ์ เขาคิดว่าเขามีจิตวิญญาณมากพอแล้ว “ฉันคิดว่าฉันเป็นชายผู้ทรงพลังของพระเจ้า แต่ในการออกเดทสิ่งเหล่านี้ยังคงออกมา ฉันเป็นซากปรักหักพังทางอารมณ์ มันนําหลายสิ่งหลายอย่างออกมา”

หนึ่งสัปดาห์จากงานแต่งงาน เขากําลังต่อสู้กับคู่หมั้นของเขาต่อหน้าผู้นําทุกคนที่กําลังฉีกเก้าอี้หลังพิธี

“เอาแหวนคืนมาให้ฉัน” เขาตะคอก “ฉันไม่อยากแต่งงานกับคุณอีกต่อไป”

มันเป็นการระเบิดที่มีค่าใช้จ่ายสูง

“คุณเพิ่งทิ้งโชคชะตาของคุณไป” พระเจ้าบอกเขาเมื่อเขาอยู่ที่บ้านที่อพาร์ตเมนต์ของเขา

“มันเป็นครั้งเดียวในชีวิตคริสเตียนทั้งหมดของฉันที่ฉันได้ยินเสียงของพระเจ้า” เขายืนยัน

แดเนียลล้มลงบนใบหน้าของเขา สะอื้นต่อหน้าพระเจ้า “ฉันจะไม่ลุกขึ้น พระเจ้า จนกว่าคุณจะแก้ไขสิ่งนี้” หลังจากร้องไห้และอ้อนวอนเป็นเวลาหลายชั่วโมง พระเจ้ารับรองเขาว่าเขาจะแก้ไขกับ Alysia

แต่ Alysia ปฏิเสธที่จะคุยกับเขา – ตลอดทั้งปี

“หนึ่งปีต่อมาในที่สุดเธอก็สามารถคุยกับฉันได้อีกครั้ง” เขากล่าว “เราสามารถแก้ไขสิ่งต่างๆ ได้”

แต่งงานมา 15 ปีแล้ว

“ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมาย ฉันไม่เคยเติบโตมาในบ้านที่คุณเคารพผู้หญิง” เขากล่าว “มันแตกต่างมาก คุณเพิ่งใช้และทําร้ายผู้หญิง พวกเขาแค่อยู่ที่นั่น เข้ามาในโบสถ์ ฉันไม่รู้ว่าจะรักยังไง ฉันกําลังเรียนรู้อะไรมากมาย ฉันมาจากบ้านที่แตกสลาย ผู้คนสามารถเปลี่ยนแปลงได้จริงๆ พวกเขาสามารถเติบโตได้”

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาและภรรยาของเขากลายเป็นพยาบาลวิชาชีพ

แดเนียล อายุ 40 ปี เปิดตัวเป็นศิษยาภิบาลของโบสถ์สตาร์ทอัพใน Ahwatukee รัฐแอริโซนา หมู่บ้านในเมืองฟีนิกซ์ เขารับใช้ในห้องประชุมของโรงแรมในเช้าวันอาทิตย์และศึกษาพระคัมภีร์ที่บ้านของเขาในเย็นวันอาทิตย์

ผู้คนถูกดึงดูดให้ไปที่โบสถ์ของเขาผ่านยานพาหนะที่ไม่น่าเป็นไปได้: กิจกรรมป้องกันการฆ่าตัวตาย เขาไม่เพียงแต่พยายามใช้ชีวิตเมื่อเขาเป็นวัยรุ่นที่มีปัญหาเท่านั้น แต่น้องสาวของภรรยาของเขาก็ฆ่าตัวตาย ดังนั้นทั้งคู่จึงมีประสบการณ์มากมาย

พวกเขานําเสนอภาพยนตร์เรื่อง Exit โดย Ray Comfort บนหน้าจอพองกลางแจ้ง นําเสนอ Powerpoint ตามด้วยการเรียกแท่นบูชา จากนั้นพวกเขาก็ส่งโคมไฟจีนขึ้นไปในอากาศ ซึ่งสําหรับบางคนเป็นการทักทาย แล้วเขาก็ให้กําลังใจ…

MY TESTIMONY: THANK-YOU GOD REPORTS AND PASTOR ASHCRAFT

23 years saved, 19 years married, 3 wonderful children

https://www.godreports.com/2022/08/why-did-he-wake-up-covered-in-blood-not-knowing-what-happened/

His last hope to make something of his life – as a skateboarder – shattered when his knee shattered.

“I was a guy who had never heard the gospel and who lived a reckless, dangerous life,” Daniel Sherwood says on a Virginia Beach Potter’s House podcast.

Sherwood grew up in Mesa, AZ, doing normal childhood things like camping, hunting, fishing, and riding his bike. What was less normal was that he started driving when he was 10.

“My father was an alcoholic and he played music, so I spent a lot of time around bars,” Daniel remembers. “He would play his sets, and I started to have to drive him home when I was 10, 12 years old.”

By the time, he was 12, his parents got divorced. “I saw physical and mental divorce of my family,” he says. “I got punted back and forth between Mom and Dad. One would get tired of me and send to the other. I took advantage of that. I wanted to be like my dad, play music and be in bands. What was OK for him seemed OK for me. I kind of just spiraled from there.”

Daniel excelled at baseball and wrestling, even earning a state championship. But when he transferred to Chandler High School and didn’t even make the A-squad, he quit completely in disgust.

I’m just gonna go skateboarding, he thought at the time. “I got really good at skateboarding, started filming, got a few sponsors.”

For Daniel, drugs, liquor and partying came with the skateboarder life. By 16, he had attempted suicide a few times.

“One time I took 80 sleeping pills after a breakup with a girlfriend,” he recalls. “I was pretty much a goner. That will pretty much kill anybody. But somebody found me actually, hauled me down to the hospital, (and they) pumped my stomach.”

Fighting was favorite thing to do when he was drunk at parties.

“I would wake up the next day just covered in blood. No idea what happened,” he says. “I’d have to call around the next day to find out why I was covered in blood. People would tell me, ‘You fought this guy. They hit you over the head with a bottle. You chased this guy down the street with a knife.’

“It was a wild life.”

Daniel got kicked out of high school for leaving a kid so badly beaten he was sent to the intensive care unit.

Daniel scaled up from cigarettes and drinking Dad’s liquor to marijuana, then LSD.

“It was the party life,” he says. “They say skateboarding picked up where rock-n-roll left off.”

With consumption came trafficking also. He sold marijuana by the pound, guns, whatever he could get his hands on. “It just got worse and worse and worse,” he says.

Daniel sold marijuana to an undercover cop at a party. Next thing he knew, the cops raided his house, kicked his door in and put a Glock to his head. Police were disappointed that the sale – only 2 pounds – wasn’t significant under the law, so they pressured him to turn State’s witness and turn in his dealer. At their direction, he bought five pounds of pot, but instead of collaborating with the cops, he turned around and sold it to make money.

“They found out about it and brought me in a small office,” he remembers. “I was so high. I was surrounded by these undercovers: a Mexican cowboy, a biker, a workout bro. They were screaming at me. I’ll never forget what the biker guy said to me: ‘You’re high right now, aren’t you? You are a menace to society.’”

He was 17-and-a-half, which meant he would be tried as a minor and given a lighter sentence.

“They pushed for adult court, and if they would have gotten that, I probably would have done 10, 12, 15 years. I got six months. Like all juveniles, I got a slap on the wrist. I didn’t learn my lesson. When I got out, I went right back to it.”

When he was 18 and moved out on his own, he got a two-bedroom apartment whose second room was exclusively used for growing hallucinogenic mushrooms, which he consumed.

He stopped selling drugs because, as an adult, the sentences in court, if caught, were higher. But he didn’t abandon crime entirely.

“I was very adept at stealing,” he admits. “Me and a buddy of mine would steal carts full of liquor and throw these massive parties. We had a little crew and called ourselves the ‘40 Crew.’ We would get drunk, and the goal was always to find somebody and beat him up. We just loved it.”

But God, in his infinite grace and mercy, was pursuing Sherwood’s heart, and brought the Gospel into his life.

Drunk at 3:00 a.m., he rear-ended two guys on Harleys, pulled a gun on them, drove off and, trying to escape pursuing police, scraped up two cars when he tried to drive his ‘88 Cutlass Sierra between them.

Under the police chopper spotlight, he surrendered to police. He spent a month in Sheriff Joe Arpaio’s tent city jail, shivering at night, wrapped in a plastic bag during winter trying to stay warm.

“My time in tent city was so awful that I swore I would never go back again,” he says. “As critical as people like to be of Joe Arpaio, it worked.”

Daniel was placed on a work release program that let him out at 3:00 a.m. to work in a call center; then he returned to jail at 4:00 p.m.

While he was in jail, none of his friends knew about his incarceration. His grandfather died while he was in jail, and everybody invited him to the funeral. He couldn’t go, and nobody knew why.

His grandfather’s death weighed heavily on him.

At his job, there were some guys who showed up in ties. He thought they were in training for management. But it turns out, they were Christians.

At a break, they approached him and told him about Jesus. “I remember he said to me, ‘If you were to die today, where would you go?’ But I wasn’t thinking about me. I was thinking about my grandfather. I’m thinking, am I going to see him again or is that it – the worms eat your body? I really wanted to see him again.”

Remarkably, God implanted a hunger for eternity in his sin-stained heart.

The Christian guy offered him a ride home. “I was embarrassed. I wasn’t going home. I was going to the jail.” He politely declined.

The guys invited him to church. “These kept hitting me every day with the gospel, loving on me, just being so kind to me.”

Once he was released from jail, he could go. But he blew out his knee skateboarding, and the severity of his injury ended his dream of greatness in the skater world.

“I was broken,” he says. “The one thing I loved, the one thing that I was left with, the one thing that I was going to show my dad that I can make something out of this, was gone. I couldn’t skate anymore.”

He was 21 and living in Tempe, AZ. Deprived of his license because of his previous driving violation, he rode on the bus to go anywhere.

One of the guys who invited him to church visited him at his house four times. From behind the curtain, Daniel saw him and never answered the door.

Eventually, Daniel went to church in November of 2002. On his second visit, he heard a sermon titled “Letting go of the past.”

“I was so hurt, so wounded by the world,” he says. “I had never prayed in my life. I went up to the altar and bawled like a baby, a blubbering idiot.”

When he surrendered his life to Jesus as his Lord and Savior and was born again, the desire for drugs and liquor vanished instantly.

One of the things that impacted him was the friendships. He also witnessed functional families, and he wanted that.

He threw away his worldly CDs and movies, cut his shoulder-length hair, donned a tie, attended prayer service, began street-preaching with the brethren. He started voraciously devouring the Bible and Christian books.

“When I became a Christian, my mind woke up,” he says. He was a new creature in Christ.

Finally at age 24, he approached a girl to date. A year later, he proposed on the jumbo screen at a Diamondbacks baseball game.

After three years in the church, he thought he was spiritual enough. “I thought I was this mighty man of God, but in dating these things kept coming out. I was an emotional wreck. It brought out a lot of things.”

One week away from the wedding, he was fighting with his fiancé, in front of all the leaders who were tearing down the chairs after service.

“Give me the ring back,” he snapped. “I don’t want to marry you anymore.”

It was a costly blowup.

“You just threw your destiny away,” God told him once he was home at his apartment.

“It was the only time in my entire Christian life that I audibly heard the voice of God,” he attests.

Daniel fell down on his face, sobbing before God. “I’m not getting up, God, until you fix this.” After hours of crying and pleading, God assured him that he would make amends with Alysia.

But Alysia refused to talk to him – for a whole year.

“It was year later that she was finally able to talk to me again,” he says. “We were able to patch things up.”

It’s been 15 years of marriage now.

“I learned a lot. I never grew up in a home where you respected women,” he says. “It was so different. You just used and abused women; they were just there. Coming into the church, I didn’t know how to love. I was learning a lot. I came from a broken home. People really can change, they can grow.”

Through the years, he and his wife became registered nurses.

Daniel, 40,  launched as pastor of a startup church in Ahwatukee, Arizona, an urban village of Phoenix. He was ministering in a hotel conference room on Sunday mornings and had a Bible study in his home Sunday evenings.

People were drawn to his church through an unlikely vehicle: suicide prevention events. Not only did he make attempts on his life when he was a troubled teen, his wife’s sister committed suicide, so the couple has ample experience.

They presented the film Exit by Ray Comfort on an outdoor inflatable screen, present a Powerpoint, followed by an altar call. Then they sent Chinese lanterns into the air, which for some is salutary. Then he encourages people to exteriorize their struggles by sharing through the sound system for the benefit of others. Hundreds of people have responded.

“When we handed out flyers inviting people to the event, 100% their heads were down and they all say, ‘This is great that you’re doing this.’”

One Navajo woman came because her son had committed suicide the day before.

Daniel also dropped in on apartment complexes with a playground and a barbecue. He pulled up, started cooking hotdogs, offered chips and drinks, and invited people to a 20-minute Bible study.

The Church in south Phoenix is doing very well, when the opportunity to be a missionary to Thailand came Pastor Sherwood and his family gave up career, and life in America to go where they now reside.