Wayne Fontana, geboren als Glyn Geoffrey Ellis (Manchester, 28 oktober 1945 – Stockport, 6 augustus 2020), was een Engelse popzanger. In 1961 trad Wayne Fontana toe tot zijn eerste popgroep, The Jets. In 1963 vormde hij samen met Bob Lang, Ric Rothwell en Eric Stewart de groep Wayne Fontana and The Mindbenders. De platen van de groep werden uitgebracht op het label Fontana Records. De artiestennaam Wayne Fontana heeft daarmee echter niets te maken. Hij noemde zich naar D.J. Fontana, de drummer van Elvis Presley. Wayne Fontana was de zanger van de groep en speelde bovendien tamboerijn.
Van de eerste vier platen die de groep uitbracht werden er twee kleine hitjes: Hello Josephine met een 46e en Stop Look and Listen met een 37e plaats in de UK Singles Chart. De vijfde plaat, het ‘neurie-liedje’ Um, Um, Um, Um, Um, Um, uitgebracht in oktober 1964, werd de grote doorbraak. Het kwam tot de vijfde plaats. Een tournee door Engeland met Brenda Lee trok veel publiek. De volgende plaat, The Game of Love, uitgebracht in januari 1965, werd het grootste succes voor de groep. Het nummer bereikte de tweede plaats in de UK Singles Chart, en in de Verenigde Staten in april 1965 zelfs de eerste plaats in de Billboard Hot 100. De groep toerde door de VS; hoewel er aanvankelijk problemen waren met het verkrijgen van de nodige visa, werd ook deze tournee een succes. De twee volgende platen, It’s Just a Little Bit Too Late en She Needs Love, boekten tegenvallende resultaten. Er ontstonden spanningen in de groep en eind 1965 liep Wayne Fontana tijdens een concert ineens weg. Eric Stewart nam de zang over en het optreden was toch nog succesvol. Fontana en The Mindbenders gingen hun eigen weg, al bleven ze allebei bij Fontana Records. The Mindbenders hadden kort na de breuk hun grootste hit met A Groovy Kind of Love; de solocarrière van Wayne Fontana kwam moeizamer op gang. Zijn grootste succes was Pamela Pamela, opgenomen met het orkest van Les Reed, dat begin 1967 in Groot-Brittannië de elfde plaats bereikte. Fontana werkte met een wisselend gezelschap muzikanten. Ook de naam van zijn begeleidingsgroep wisselde nogal eens: The Opposition, The Mindbenders (uiteraard pas nadat de originele Mindbenders waren ontbonden), The New Mindbenders en The Wayne Fontana Band. Vanaf de jaren zeventig beperkte hij zich tot het nostalgiecircuit. Een regelmatig terugkerende toer waarin hij optrad, was de Solid Silver Sixties Show.
In de vroege jaren van de 21e eeuw kwam hij een paar maal negatief in het nieuws. In 2005 werd zijn faillissement aangevraagd, maar dat wist hij met succes aan te vechten. In 2006 weigerde hij een parkeerboete te betalen en het conflict daarover liep zo hoog op dat hij de auto van een deurwaarder in brand stak. Hij verscheen voor de rechter gekleed als Vrouwe Justitia met een zwaard, een weegschaal, een kroon, een tunica en een zonnebril (justitie is immers blind). In november 2007 werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van 11 maanden, maar hij kwam meteen vrij omdat hij die termijn al had uitgezeten, als psychiatrisch patiënt gedwongen opgenomen.
Na zijn vrijlating vestigde hij zich in Spanje.
In maart 2011 stond Fontana op het punt van optreden in zijn geboortestad Manchester toen de politie hem kwam arresteren omdat hij een snelheidsboete niet had betaald. Deze keer hoefde hij alleen maar de boete alsnog te betalen. Hij had de boete opgelopen tijdens een vorig bezoek aan Engeland en men had verzuimd het betalingsbevel door te sturen naar Spanje. Fontana wist dus niet dat hij iets moest betalen.
In augustus 2020 overleed hij aan kanker in een ziekenhuis in Stockport.
( bron: Wikipedia )