The Mindbenders was een Engelse popgroep uit de jaren zestig van de 20e eeuw. De groep werd in 1963 in Manchester opgericht als Wayne Fontana and The Mindbenders. Op het eind van 1965 gingen Wayne Fontana en The Mindbenders elk hun eigen weg. The Mindbenders bleven bij elkaar tot in november 1968.
De groep bestond oorspronkelijk naast Wayne Fontana (solozang en tamboerijn) uit: Eric Stewart, gitaar Bob Lang, basgitaar Ric Rothwell, drums Na het vertrek van Wayne Fontana gingen The Mindbenders door als driemansformatie. Stewart nam de solozang over. De groep kreeg af en toe versterking van Jimmy O'Neil (elektronisch orgel) en Geoff Foot als tweede gitarist.
In 1967 werd de drummer Ric Rothwell vervangen door Paul Hancox, in 1968 de bassist Bob Lang door Graham Gouldman.
In 1963 had Wayne Fontana met zijn groep The Jets een auditie bij platenmaatschappij Fontana Records gearrangeerd in de Oasis Club in Manchester. Echter, alleen Fontana en bassist Bob Lang kwamen opdagen. Fontana charterde snel twee muzikanten uit het aanwezige publiek, Ric Rothwell en Eric Stewart. Tot ieders verrassing bood Fontana Records de groep na het optreden een platencontract aan. Wayne Fontana’s begeleidingsgroep noemde zich The Mindbenders, naar de film The Mind Benders (1963) van regisseur Basil Dearden (met in de hoofdrol Dirk Bogarde). De groep bracht vier platen uit, waarvan er twee in de onderste regionen van de Britse hitparade terechtkwamen. De vijfde plaat, Um, Um, Um, Um, Um, Um (het refrein werd geneuried, vandaar de wat bizarre naam), uitgebracht in oktober 1964, werd de doorbraak. De plaat bereikte de vijfde plaats. Een tournee door Engeland met Brenda Lee werd ook een succes.
In januari 1965 kwam de plaat uit die de grootste hit voor Wayne Fontana and The Mindbenders zou worden, The Game of Love. Het nummer bereikte de tweede plaats in de UK Singles Chart (achter I’ll Never Find Another You van The Seekers). In de Verenigde Staten bracht de plaat het in april 1965 zelfs tot de eerste plaats in de Billboard Hot 100. De groep boekte meteen een toer door de VS. Dat gebeurde zo halsoverkop dat de groep in eerste instantie de VS niet in mocht wegens het ontbreken van geldige visa, maar later kwam alles goed en werd ook deze tournee een succes. De twee volgende platen, It’s Just a Little Bit Too Late en She Needs Love, verkochten echter maar matig. Er ontstonden spanningen in de groep en eind 1965 liep Wayne Fontana tijdens een concert ineens weg. ‘It’s all yours,’ zei hij tegen Eric Stewart, die onmiddellijk de zang overnam en het optreden tot een goed einde bracht.
Zowel Fontana als The Mindbenders bleven platen uitbrengen op Fontana Records. The Mindbenders hadden al kort na de breuk hun grootste hit met A Groovy Kind of Love. Het nummer bereikte de tweede plaats in zowel de UK Singles Chart als de Amerikaanse Billboard Hot 100. De volgende platen waren lang niet zo succesvol; het beste deed het nog hun derde plaat, Ashes to Ashes (14 in de UK Singles Chart). Medio 1966 toerde de groep nogmaals door de Verenigde Staten, in het voorprogramma van James Brown. De twee lp’s van de groep flopten, al brachten The Mindbenders in april 1967 als misschien wel de eerste band een conceptalbum uit, With Woman in Mind. Ze waren daarmee Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band van The Beatles van juni 1967 en Days of Future Passed van The Moody Blues van november 1967 voor. De groep trad op in de film To Sir, with Love met (Sidney Poitier) uit 1967. Twee nummers van de groep, Off and Running en It’s Getting Harder All the Time, kwamen op de plaat met de soundtrack terecht. Het titelnummer van de film, gezongen door Lulu, begeleid door The Mindbenders, haalde de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100.
Op 20 november 1968 besloot de groep ermee te stoppen, na het laatste concert in een tournee met The Who, Arthur Brown en Joe Cocker. Eric Stewart en Graham Gouldman vormden met Lol Creme en Kevin Godley de groep Hotlegs. In 1972 noemden ze zich 10cc. Geoff Foot kwam later terecht bij Herman's Hermits starring Barry Whitwam, een groep die oude liedjes van voornamelijk Herman's Hermits speelt. Bob Lang speelde een tijdlang bij de Welshe popgroep Racing Cars en Paul Hancox bij Mungo Jerry.
( bron: Wikipedia )