ไขมันในร่างกาย ที่ทำให้เรา "อ้วน" อันเนื่องมาจากการสะสม

ในเนื้อเยื่อไขมัน (white adipose tissue) ซึ่ง มีอยู่ใน

- ใต้ผิวหนัง (Subcutaneous)

- ช่องท้อง (visceral)

- ไขกระดูก (Bone marrow)

การสะสมในเนื้อเยื่อไขมันเหล่านี้ ไขมันสะสมในรูปของ ไตรกลีเซอไรด์ (triglyceride) ซึ่ง มาจาก อาหารที่รับประทาน ได้แก่ น้ำตาล และ อาหารไขมัน

แต่กระบวนการสะสมไขมันดังกล่าว อยู่ภายใต้อิทธิพลของ "ฮอร์โมนอินซูลิน" ซึ่ง เป็นผลมาจากการทานอาหาร ประเภทคาร์โบไฮเดรต

ซึ่งปลายทางของการย่อยจะได้กลูโคส เข้ากระแสเลือด

กระบวนการนี้เราเรียกว่า De Novo Lipogenesis (DNL)

ยิ่งถ้าเป็น "น้ำตาลทราย" น้ำตาลอื่นๆ หรือ คาร์บแปรรูปเช่น แป้ง ปริมาณมากๆ ก็จะยิ่งกระตุ้นอินซูลินให้ออกมามาก กลูโคสในเลือดที่มากก็จะถูกเปลี่ยนไปเป็น ไขมันเก็บในเซลล์ไขมันมากขึ้น (ตามภาพเริ่มจาก ซ้ายมือ)

ดังนั้น หากกินทั้ง ไขมันและแป้ง หนักๆ กระบวนการ DNL ดังกล่าวก็จะมากขึ้นเป็นเงาตามตัว

อ้าว...แล้วกินไขมัน มากขึ้น มันไม่เก็บเข้าเซลล์ไขมันหรือ?

โดยปกติ อาหารไขมัน กระตุ้นอินซูลิน น้อยมากๆ ตรงกันข้าม อาหารกลุ่มไขมันจะกระตุ้นฮอร์โมนฝั่งกลูคากอน ซึ่งทำให้เกิดการสลายไขมัน และใช้ไขมันเป็นพลังงานมากกว่า ดังนั้น การทานอาหารไขมันในภาวะที่ระดับน้ำตาลในเลือดไม่สูง (ระดับอินซูลินในเลือดต่ำ) จึงมีผลต่อการเอาไขมันที่กินไปเก็บในเซลล์ไขมันน้อยมาก

แต่พูดแบบนี้ มิใช่ว่า จะสนับสนุนให้ไปกินหมูสามชั้นวันละกิโล หรือ เนื้อติดมันในปริมาณมากๆ นะครับ เพราะหากกินมากเกินไป สุดท้ายร่างกายเคลียร์ไม่หมด ก็เสี่ยงต่อการเกิดปฏิกิริยาการอักเสบ และ อ้วนได้เช่นกัน

ตัวอย่างที่ผมทำคือ ไขมันดีอย่างโอเมก้า3 เช่น ในน้ำมันปลา อะโวคาโด้ ผมจะกินในช่วงมื้อแรก ก่อนจะรับประทานอาหารมื้อแรก (อดมาประมาณ 12-14 ชม.)

ซึ่งในมื้อแรกอย่างที่เคยเล่าให้ฟัง ผมแทบจะไม่แตะคาร์บเลย แต่จะเน้นโปรตีน+ไขมันดีเป็นหลัก ส่วนมื้อที่ 2 ก็มีคาร์บบ้างเล็กน้อยรวม 120-150 กรัม และ งดเติมน้ำตาล น้ำเชื่อม ในเครื่องดื่มไม่ว่าจะเป็า ชา กาแฟ

นี่แหละครับ ที่มาของ %ไขมันในร่างกาย 11% ของผม มิใช่มาจากการอดเพียงอย่างเดียว

ส่วนการสลายไขมันออกมาใช้เป็นพลังงานและรักษาระดับน้ำตาลในเลือด

มีกลไกลอย่างไร เดี๋ยวจะมาเล่าให้ฟังอีกครั้ง เพราะจะยาวเกินไปครับ

#หมอจิรรุจน์