Çok heyecanlandı ve uzun yıllar gece gündüz arayışla ilgili kitaplar okuyan,bunu tartışan profesörlerine, arkadaşlarına ve meslektaşlarına bir sürü mektup yazdı. Büyük şaşkınlık ve hayal kırıklığına rağmen, yanıt oldukça ilgisizdi. Bazıları ona cevap vermedi. Diğerleri, "Pekala, bulduğun için mutluyuz ama biz kendi yolumuzda devam etmeliyiz. Umarız bizde onu bulabiliriz, ama başka bir şekilde." Bazıları da, bunun bu kadar kolay olmasına inanamadı. Diğerleri, "Normal bir yaşam sürdürüp, onu bulamazsınız. Kişinin kötü eylemleri yüzünden, onu bulmaya başlamadan önce acı çekmesi ve kendisini toplumdan, tüm insani bağlardan koparması gerekir, dedi."

Gerçeği, Kundalini Uyanışı sayesinde öğrendiğini söylediği zaman, hiçkimse onu dinlemiyordu.

Hiçbir sonuca varmaktan hoşlanmayan modern ileri düşüncenin tipik bir kıvırmasıyla onlar, "Evet, bu sizin için işe yarayabilir, ancak tek yol bu olamaz, daha başka yollar da olmalı" dediler.

Buluşup, saatlerce konuşarak, okuyarak ve birbirleriyle yazışarak, mutlak gerçeği nasıl bulacaklarını tartışarak geçiren bu insanların, gerçeği bulduğunu söylediği zaman, aslında onu dinlemeye dahi istekli olmadıklarını görünce derinden şok oldu. Sonuçta, herkes gerçekle yüzleşecek kadar güçlü ve mütevazı değildir. Hepsi, "Evet, ama ..." gibi açıklamalar veya daha başka bir açıklama yaparak, gerçek olandan kaçmaya çalıştılar. Ancak insanların dediği gibi, "Gerçek kendiliğinden ortaya çıkacaktır."