Suriye’de Esad rejiminin düşmesiyle beraber birçok göçmen vatanının yolunu tuttu.
Kendi ülkesine giden Suriyelilerin birçoğu, Şam’da bulunan Sednaya Hapishanesi’ne akın etti.
Şu anda yaklaşık 200 bin kaybın olduğu hapishanede, 32 bin mahkûmun çıktığı biliniyor.

Peki bu Sednaya Hapishanesi nedir?

Suriye’de 2011 yılında iç savaş çıkmasıyla beraber, Esad rejiminin kendi halkını hapsettiği bu hapishane, Şam’ın 30 kilometre kuzeyine Hafız Esad tarafından 1980’li yıllarda inşa edildi.
2000’li yılların başında siyasileri barındırırken, 2011 yılında Esad rejimine karşı çıkan sivilleri de barındırmaya başladı.

Etrafı uzun çitlerle çevrili olan bu hapishane; iki ana bina, bir bakım-onarım odası ve askeri personellerin kaldığı yatakhane olmak üzere dört bölümden oluşuyor.
Ana binalardan biri “beyaz bina”, diğeri “kırmızı bina” olarak adlandırılıyor.

Beyaz binada askeri ve siyasi mahkûmlar kalıyor. Fakat bu binada geceleri idam yapıldığına dair suçlamalar var.
Kırmızı binada ise sivil mahkûmlar kalıyor. Kırmızı bina üç bölümden oluşmakta:

1. Hücreler:
   Mahkûmların günlerinin neredeyse tamamını geçirdiği yerdir.
   İki kişilik hücrelerde 8 veya 10 kişinin kaldığı bilinmekte.
   Her hücrede yatak yerine battaniyeler bulunmakta. Mahkûmlar bu battaniyelerin üzerinde yatmak zorunda kalıyorlar. Hatta battaniyelerin yetmediği durumlarda, bazıları beton zemin üzerinde yatmak zorunda kalıyor.
   Her hücrenin bir köşesinde tuvalet bulunuyor, fakat bu tuvaletler mahkûmların aç bırakılması nedeniyle kullanılamıyor.
   Akşamları hiç ışık verilmediğinden, mahkûmlar zifiri karanlığa maruz kalıyorlar.
   Sular kesildiği zaman her hücreye bir kap su veriliyor ve tüm mahkûmların bu kaptan içmesi isteniyor.
   Geceleri uyumak isteyen mahkûmlar, sopa ve kemerle şiddete maruz kalıyorlardı.

2. İşkence Odaları:
   Buraya getirilen mahkûmlar çeşitli işkencelere maruz kalıyorlardı.
   İşkencede elektrik kabloları, metal çubuklar, lastik ve plastik aletler kullanılıyordu.

3. Yemekhane:
   Mahkûmların en sevmediği yer olan yemekhane, askerlerin mahkûmları zevk için getirdikleri yer olarak biliniyor.
   Zifiri karanlık olan yemekhaneye mahkûmlar birbirlerine bağlı olarak getiriliyor; karanlık olduğu için birbirlerine çarparak düşüyorlar ve bileklerini incitip kırabiliyorlardı.

Bu hapishanede sadece erkekler değil; kadın ve çocuklar da vardı.
Hapishanede doğum yapan, tecavüze uğrayan, işkence gören birçok kadın vardı.
Ve tabii doğduğundan beri hiç gün yüzü görmeyen birçok çocuk da.