Zondag 15 maart MBC26 C3 Lommel / Wezel
Zondag 15 maart MBC26 C3 Lommel / Wezel
Zondag 15 maart , fris maar lekker zonnig ☀️
Een zonnige koude zondag , temperatuur 2°C . Allen stonden ze weer te trappelen om hun ritje te kunnen rijden of was het om geen koude voeten te krijgen . De B-ploeg stond met 5 dappere strijders aan de start en mocht 66 km wegtrappen . De C-ploeg , met maar liefst 17 renners hadden 60 km voor de boeg . Er werden 2 nieuwe voordeuren uitgereikt de jonste dagen , Sarah 50 jaar jong en nog altijd beweert dat ze zich 30 voelt en Kristel 60 jaar jong . Een leeftijd waarop sommigen al eens overwegen om een dagluier aan te doen voor lange fietstochten… je weet maar nooit met al die schokken op onze Belgische wegen .
De rit ging deze week richting Lommel . De zon kon natuurlijk niet ontbreken op deze speciale dag en scheen vrolijk over de velden . De paarden in de weide stonden zo enthousiast te kijken dat het leek alsof ze een verjaardagslied voor onze jarigen wilden hinniken . Alles liep gesmeerd… tot plots BOEM… een doffe plof .
De band van Marc V. besloot binnen één seconde dat hij er geen zin meer in had en ging volledig plat . Heel de ploeg stond er rond gelijk een Formule 1-pitcrew van den Aldi . De grove middelen kwamen boven : bandenlichters, pomp, commentaar van de zijlijn… en natuurlijk een paar “goede raadgevers” die zelf niets deden behalve kijken .
Er werd beslist dat een groepje alvast zou doorrijden richting Lommel industrie . Daar stonden Tessa en Fonske klaar met een verrassing : cava , snoep , ballonnen en muziek voor de jarige van de dag Kristel .
Het werd meteen duidelijk dat Kristel haar nieuwe leeftijd ernstig neemt .
Die dacht: “Als ge iets doet, moet ge het goed doen ” en nam de fles cava zelf onder haar hoede , hou ze maar in de gaten de komende maanden , dat beest van de Heidehuizen .
Fonske keek ernaar en dacht waarschijnlijk in zichzelf: “Ja, ’t is goed zo.”
Ondertussen was de B-ploeg al bezig aan hun grote extra lus, terwijl de C-ploeg het bij een kleine lus hield .
Na de feestelijke stop vertrokken we allemaal samen terug richting Hulsen , met hier en daar een renner die plots een paar watt extra vond dankzij de cava🍾-aerodynamica.
Het eindstation deze week was de Peezet , waar het traditionele naborrelprogramma startte:🍻 drinken🍟 eten🗣 sterke verhalen vertellen .
Zo had iemand nog last van rondvliegende zwaluwen in zijn hoofd (blijkbaar iets van de dag voordien met slechte proteïnen of wat zou het anders kunnen zijn ).
En een ander liet weten dat hij, mocht hij vandaag opnieuw mogen kiezen wat hij zou willen worden , 100 % gynaecoloog zou zijn , geen twijfel mogelijk .
Het werd uiteindelijk nog een lange namiddag voor sommigen .
De kilometers stoppen op de fiets… maar het verhaal begint pas aan de toog .
Zondag 8 maart MBC26 C2 Leopoldsburg - Tessenderlo
Zondag 8 maart – Mist, bananen en rode lichtjes
Het was een frisse - mistige zondagochtend , zo eentje waarbij je eerst denkt : “Wie gaat hier nu vrijwillig voor buiten komen ?” Maar jawel hoor , 21 dappere fietsers stonden netjes op de parking te wachten . En nog beter : niet meer op de baan ! Safety first , en dat werd duidelijk serieus genomen . TOP !!!
Door de eerder magere opkomst van de B-rijders werd er beslist om vandaag met één grote C groep te rijden . Dat bleek achteraf een uitstekend plan .
Veiligheid
Voor de veiligheid werden Jan V. en Ward achteraan geposteerd met een rood achterlichtje . Zij zorgden ervoor dat het peloton niet alleen zichtbaar was , maar ook dat niemand ongemerkt kon ontsnappen naar huis . Jan V. en Ward deden dat voorbeeldig . Zo goed zelfs dat je zou denken dat ze stiekem een cursus “ professioneel achterlicht begeleiden ” gevolgd hebben . En vooraan deed Nancy haar job door als bellenvrouw ervoor te zorgen dat er om de 2 kilometer werd doorgeschoven .
Sterke comeback
We mochten ook Sarah opnieuw verwelkomen in ons peloton na een lange periode van inactiviteit . Maar van roest was er weinig te merken : ze reed vlotjes mee alsof ze nooit was weggeweest . Chapeau Sarah !
De rit trok door de velden richting Heppen , waar het peloton rustig op gang kwam en iedereen als een geoliede machine doorschoof … althans , dat was het plan . Want plots zagen we Roger en Ronny alweer vrolijk op kop rijden . De uitleg van Roger was simpel :“ Ze schuiven niet direct door hé , dus ja… wat moet ge dan doen ?”Tja, daar valt weinig tegenin te brengen , ze hadden gelijk ,tip !!!! misschien vriendelijk vragen om door te schuiven .
Via Tessenderlo ging het verder richting Hulsen tot op kilometer 49 , plots iets mysterieus gebeurde met nog 5 km te rijden : Jan M. toverde tijdens zijn kopbeurt een banaan 🍌 uit zijn mouw , waarschijnlijk van een aapje 🐒gekregen en plots ging het tempo omhoog . Iemand merkte meteen droog op : “Misschien moeten we allemaal een banaan eten . ”Sindsdien staat banaan officieel op de dopinglijst van de club .
De mist trok weg en dat was het signaal om in de laatste twee kilometer Jan V. naar voor te brengen zodat hij ook zijn kopbeurt kon doen . Perfect getimed , want hij passeerde net voor zijn eigen deur . Dat gaf hem duidelijk een extra boost… of misschien was het gewoon de gedachte aan een warme douche .
Zoals de traditie het wil , eindigde alles gezellig in't café , deze week was het De Peezet . Daar werd er nog wat nagekaart , karikaturen gemaakt , gelachen en natuurlijk ook wat wijsheid gedeeld . Iemand zei :“Het is niet leuk als je beeld zonder klank hebt thuis . ”Waarop Geert droog antwoordde :“Ja maar dan heb je nog altijd beeld .”😂
We werden getrakteerd op pralines van enkele vaste supporters die jarig waren , waarvoor dank . Die gele bol van vorige week stond bij vertrek richting huis weer mooi aan de hemel te schijnen ☀️
Conclusie van de dag: mist, veiligheid, bananenkracht en veel gelach. Een perfecte zondagsrit dus . Tot volgende week zondag 15 maart !!!
Zondag 1 maart MBC26 C1 - B1 Laakdal - Geel en E1 Blauwe kei
Zondag 1 maart 2026 .
De dag waarop de Meenselbikers officieel uit hun winterslaap kwamen . Sommige fietsen moesten eerst nog overtuigd worden dat ze effectief terug naar buiten moesten . De benen trouwens ook .
Eindelijk was ze daar : die grote gele bol aan de helder blauwe hemel . Volgens betrouwbare bronnen heet dat fenomeen “de zon”☀️ . Het was al zo lang geleden dat sommigen hun zonnebril eerst moesten afstoffen .
Na maanden van “ ik begin volgende week terug met trainen” en “het is toch wat te koud” , verzamelden 16 C-helden en 11 B-strijders aan ’t Cafeeke . De sfeer was goed . De benen… dat was een ander verhaal . Al was er in Hulsen lichte verkeersverwarring , blijkbaar kan je ook gewoon op een parking staan , maar dat concept moet nog wat groeien binnen de club . ( foto )
Stipt om 9u vertrokken we richting Laakdal . En alsof het afgesproken was , kregen we de eerste kilometers meteen een stevige tegenwind langs het kanaal cadeau . Ideaal moment waarop sommigen plots heel geïnteresseerd naar hun remblokjes begonnen te kijken. “Zitten ze wel goed?” De C-ploeg hield het op 50 km . De B-ploeg kreeg er nog een extra dessert bij : lusjes goed voor 5 km extra . Omdat ze het zelf zo graag willen .
🐄 Koeien met een goed geheugen
Tussen de velden door reden we langs onze trouwe supporters : de koeien . Ze keken ons aan met een blik van:
“Serieus ? Zijn jullie daar weer ?” Eentje leek zelfs te denken: “die met die grijze helm is toch wat ronder dan vorig jaar ?
Er waren er zelfs die ons leken te herkennen . Of misschien waren ze gewoon onder de indruk van al dat strak lycra .
⚖️ Grote verhalen in de C-groep
• Iemand was “toch wel wat kilo’s kwijt”.
• Iemand anders had Nieuwjaar nog altijd niet volledig verwerkt .
• En enkelen vroegen zich in stilte af : “Wanneer heb jij tijd gehad om kilo’s kwijt te geraken terwijl wij alleen maar gegeten en gedronken hebben?”
Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat winterkilo’s niet verdwijnen . Ze verplaatsen zich .
🥞 De Échte Finale
Na 50 km (C) en 55 km (B) bereikten we 't Cafeeke . Daar begon de zwaarste inspanning van de dag : pannenkoeken eten .
De snelheid waarmee die verdwenen , lag hoger dan het gemiddelde van de C rit .
Sommigen reden duidelijk met goede voornemens , anderen reden vooral met herinneringen aan vage frituurbezoeken . Er was iemand die nog steeds niet wist wie de avond voordien de frietjes gaan halen was , maar dat Gouden Carolus Tripel een lekker biertje is van 9% dat wisten er wel verschillende .
🚴♀️ E-Divas & Christiane
Ook de E- Divas reden hun eerste rit van 39 km . Klasse ! Dit jaar krijgen ze ook de GPX-bestanden doorgestuurd zodat iedereen netjes hetzelfde pijltje kan volgen .
Nu rest enkel nog de vraag:
Gaan ze het pijltje volgen of doen ze gewoon hun eigen ding . Gelukkig was de Chipo erbij , als eventuele redder in nood , en rijden ze misschien eens verkeerd dan "maakt dat allemaal niet uit " , eh Christiane .
Officieel reed hij mee als “Christiane”, want ja… de E-Divas zijn een vrouwelijke groep .
Maar met alle gekheid op een stokje: geweldig dat hij er weer bij is na zijn knieoperatie .
💪 Sterke Comebacks
We willen ook even stilstaan bij enkele straffe terugkomsten:
• En Cipo na zijn knieoperatie
• Luc na zijn elleboogoperatie
• Koen die na zijn ongeval vorig jaar gewoon opnieuw aan de start stond
Respect mannen! 👊
We kijken ernaar uit om binnenkort ook de andere renners die nog in de lappenmand liggen of pas geopereerd zijn, opnieuw in het peloton te zien. Spoedig herstel gewenst aan iedereen .
🎤 Eindconclusie
Het seizoen is begonnen , de zon was er , de wind ook (iets té enthousiast) , de verhalen waren straffer dan de benen en de pannenkoeken waren sneller op dan sommige bidons leeg waren en de koeien zijn gewaarschuwd .
Op naar volgende zondag! 🚴🌞💛