Zondag 8 maart – Mist, bananen en rode lichtjes

Het was een frisse - mistige zondagochtend , zo eentje waarbij je eerst denkt : “Wie gaat hier nu vrijwillig voor buiten komen ?” Maar jawel hoor , 21 dappere fietsers stonden netjes op de parking te wachten . En nog beter : niet meer op de baan ! Safety first , en dat werd duidelijk serieus genomen .   TOP !!!

Door de eerder magere opkomst van de B-rijders  werd er beslist om vandaag met één grote  C groep te rijden . Dat bleek achteraf een uitstekend plan . 

Veiligheid

Voor de veiligheid werden Jan V. en Ward achteraan geposteerd met een rood achterlichtje . Zij zorgden ervoor dat het peloton niet alleen zichtbaar was , maar ook dat niemand ongemerkt kon ontsnappen naar huis  .  Jan V. en Ward   deden dat voorbeeldig . Zo goed zelfs dat je zou denken dat ze stiekem een cursus “ professioneel achterlicht begeleiden ” gevolgd hebben . En vooraan deed Nancy haar job door als bellenvrouw ervoor te zorgen dat er om de 2 kilometer werd doorgeschoven .

Sterke comeback

We mochten ook Sarah opnieuw verwelkomen in ons peloton na een lange periode van inactiviteit . Maar van roest was er weinig te merken : ze reed vlotjes mee alsof ze nooit was weggeweest . Chapeau Sarah !

De rit trok door de velden richting Heppen , waar het peloton rustig op gang kwam en iedereen  als een geoliede machine doorschoof … althans , dat was het plan . Want plots   zagen we Roger en Ronny alweer vrolijk op kop rijden  . De uitleg van Roger  was simpel :“ Ze schuiven niet direct door hé , dus ja… wat moet ge dan doen ?”Tja, daar valt weinig tegenin te brengen , ze hadden gelijk ,tip !!!! misschien  vriendelijk vragen om door te schuiven .

Via Tessenderlo ging het verder richting Hulsen tot op kilometer 49 ,  plots iets mysterieus gebeurde met nog 5 km te rijden : Jan M. toverde tijdens zijn kopbeurt een banaan 🍌 uit zijn mouw , waarschijnlijk van een aapje 🐒gekregen   en plots ging het tempo omhoog .  Iemand merkte meteen droog op : “Misschien moeten we allemaal een banaan eten . ”Sindsdien staat banaan officieel op de dopinglijst van de club .

De mist trok weg en dat was het signaal om in de laatste twee kilometer Jan V. naar voor te brengen  zodat hij ook  zijn kopbeurt kon  doen . Perfect getimed , want hij passeerde net voor zijn eigen deur . Dat gaf hem duidelijk een  extra boost… of misschien was het gewoon de gedachte aan een warme douche .

Zoals de traditie het wil , eindigde alles gezellig in't café   , deze week was het De  Peezet  . Daar werd er nog wat nagekaart , karikaturen gemaakt , gelachen en natuurlijk ook wat wijsheid gedeeld . Iemand zei  :“Het is niet leuk als je beeld zonder klank hebt thuis . ”Waarop Geert droog antwoordde :“Ja  maar dan heb je nog altijd beeld .”😂

We werden getrakteerd op pralines van enkele  vaste supporters  die  jarig waren  , waarvoor dank .  Die gele bol van vorige week stond bij vertrek richting huis  weer  mooi aan de hemel te schijnen ☀️

Conclusie van de dag: mist, veiligheid, bananenkracht en veel gelach. Een perfecte zondagsrit dus . Tot volgende week zondag 15 maart !!!

Zondag 1 maart 2026 . 

De dag waarop de Meenselbikers officieel uit hun winterslaap kwamen . Sommige fietsen moesten eerst nog overtuigd worden dat ze effectief terug naar buiten moesten . De benen trouwens ook .

Eindelijk was ze daar : die grote gele bol aan de helder blauwe hemel . Volgens betrouwbare bronnen heet dat fenomeen “de zon”☀️ . Het was al zo lang geleden dat sommigen hun zonnebril eerst moesten afstoffen .

Na maanden van “ ik begin volgende week terug met trainen” en “het is toch wat te koud” , verzamelden 16 C-helden en 11 B-strijders aan ’t Cafeeke . De sfeer was goed . De benen… dat was een ander verhaal . Al was er in Hulsen lichte verkeersverwarring ,  blijkbaar kan je ook gewoon op een parking staan , maar dat concept moet nog wat groeien binnen de club . ( foto ) 

Stipt om 9u vertrokken we richting Laakdal . En alsof het afgesproken was , kregen we de eerste kilometers meteen een stevige tegenwind langs het kanaal cadeau .  Ideaal moment waarop sommigen plots heel geïnteresseerd naar hun remblokjes begonnen te kijken. “Zitten ze wel goed?”  De C-ploeg hield het op 50 km . De B-ploeg kreeg er nog een extra dessert bij : lusjes goed voor 5 km extra . Omdat ze het zelf zo graag willen .

🐄 Koeien met een goed geheugen

Tussen  de velden door  reden we langs onze trouwe supporters : de koeien . Ze keken ons aan met een blik van:

“Serieus ? Zijn jullie daar weer ?” Eentje leek zelfs te denken: “die met die grijze  helm is toch wat ronder dan vorig jaar ?   

Er waren er zelfs die ons leken te herkennen  . Of misschien waren ze gewoon onder de indruk van al dat strak lycra .

⚖️ Grote verhalen in de C-groep

• Iemand was “toch wel wat kilo’s kwijt”.

• Iemand anders had Nieuwjaar nog altijd niet volledig verwerkt .

• En enkelen vroegen zich in stilte af  : “Wanneer heb jij tijd gehad om kilo’s kwijt te geraken terwijl wij alleen maar gegeten en gedronken  hebben?”

Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat winterkilo’s niet verdwijnen . Ze verplaatsen zich .

 🥞 De Échte Finale

Na 50 km (C) en 55 km (B) bereikten we 't Cafeeke . Daar begon de zwaarste inspanning van de dag : pannenkoeken eten . 

De snelheid waarmee die verdwenen , lag hoger dan het gemiddelde van de C rit . 

 Sommigen reden duidelijk met goede voornemens , anderen reden vooral met herinneringen aan vage frituurbezoeken . Er was iemand die nog steeds niet wist wie de avond voordien de frietjes gaan halen was  , maar dat Gouden Carolus Tripel een lekker biertje is van 9% dat wisten er  wel verschillende  .

🚴‍♀️ E-Divas & Christiane

Ook de E- Divas reden hun eerste rit van 39 km . Klasse ! Dit jaar krijgen ze ook de GPX-bestanden doorgestuurd zodat iedereen netjes hetzelfde pijltje kan volgen .

Nu rest enkel nog de vraag:

Gaan ze het pijltje volgen of doen ze gewoon hun eigen ding . Gelukkig was de Chipo erbij , als eventuele redder in nood  , en rijden ze misschien eens verkeerd dan  "maakt dat allemaal niet uit " , eh Christiane .

Officieel reed hij mee als “Christiane”, want ja… de E-Divas zijn een vrouwelijke groep . 

Maar met alle gekheid op een stokje: geweldig dat hij er weer bij is na zijn knieoperatie .

💪 Sterke Comebacks

We willen ook even stilstaan bij enkele straffe terugkomsten:

• En Cipo na zijn knieoperatie

• Luc na zijn elleboogoperatie

• Koen die na zijn ongeval vorig jaar gewoon opnieuw aan de start stond

 Respect mannen! 👊

We kijken ernaar uit om binnenkort ook de andere renners die nog in de lappenmand liggen of pas geopereerd zijn, opnieuw in het peloton te zien. Spoedig herstel gewenst aan iedereen .

🎤 Eindconclusie

Het seizoen is begonnen , de zon was er , de wind ook (iets té enthousiast) , de verhalen waren straffer dan de benen en de pannenkoeken waren sneller op dan sommige bidons leeg waren  en de koeien zijn gewaarschuwd .

 Op naar volgende zondag! 🚴🌞💛