Woensdag 17 december Laatste repetitieavond 2025 van de Mates4Ever

In plaats van een traditionele repetitieavond was 17 december in de Roef een avond van terugblikken, vooruitblikken en verbroederen onder het genot van een hapje en een drankje. En niet te vergeten de verrassende acts van een groot aantal mates.

De aftrap werd gedaan door onze voorzitter Cees die met name stilstond bij de wisseling van dirigenten en dus het aftreden van Ben om gezondheidsredenen en het aantreden van André en John als de nieuw bevlogen dirigenten die al snel het volle vertrouwen van het hele koor hebben weten te veroveren.

De eerste verrassende presentatie kwam van Chris die in het Grunnings het garnalenlied ten gehore bracht: Genoaten, genoaten. Hij bewees maar weer eens dat het Gronings je ook kan doen watertanden, ook al snapje niet alles ...

De volgende voordracht kwam van Willem, onze echte barizanger, die tijdens het knippen en scheren tot de volgende welgemeende dichtregels: 

Gezondheid, voorspoed en geluk ieder jaar

Dat is wat we wensen aan elkaar

Deze wens is natuurlijk erg fijn

Maar er zijn altijd dagen die minder goed zijn

Wat we wel aan elkaar kunnen geven

Is echte vriendschap in het leven

Vriendschap vol liefde, geduld en verdraagzaamheid

Geef het door en we raken elkaar nooit meer kwijt

Want als je dit durft blijven geven

Komt vrede en geluk vanzelf in ons leven

Dit is wat ik jullie wil wensen

Dus geef het door aan alle mensen.

Vervolgens kwam Alfred met wat onthutsende ontdekkingen op de proppen : Vrienden, wij zijn hier verzameld op de laatste kooravond van dit jaar.

De donkere dagen voor Kerstmis zijn aangebroken. Het is dus tijd voor een overdenking in stijl. Daarom wil ik mij vanavond wijden aan de kerstboodschap. Het staat weer voor de deur: Kerstmis! De tijd van het jaar waarin we allemaal even stilstaan bij de kerstboodschap en dus... de aanbiedingen in de supermarkt. Want zeg nou zelf, de officiële Kerstboodschap is: "Vrede op aarde en lief zijn voor elkaar" Prachtig. Ik geloof erin. Maar ik heb het idee dat die boodschap ergens tussen de diepvriespizza en de biologische boerenkool altijd zoekraakt, ergens rond 23 december, om17:00 uur. Dan verandert Vrede op aarde Vecht voor die laatste rollade! Kijk, je begint met de beste bedoelingen. Je hebt een lijst en een strategisch plan. Want Kerstmis is niet zomaar boodschappen doen, het is een militaire operatie. Stap 1: De Voorbereiding. Je laadt jezelf op met een kop koffie, want je weet dat je de  komende twee uur in een oorlogsgebied bent. Je fluistert tegen jezelf: Vrede op aarde ...Vrede op aarde ... Tenzij iemand mijn kar blokkeert met een berg kerststollen.  Stap 2: De Entree. Je loopt de supermarkt in. De kerstmuziek galmt. Mariah Carey zingt over “All I want for Christmas”. En ik denk: All I want for Christmas is die parkeerplek die die SUV me net voor de neus wegkaapte! En dan zie je ze: de andere kerststrijders. Ogen strak gericht, elle bogen uit. De kerstboodschap in de supermarkt is niet Deel en geef maar Wie het eerst komt, wie het eerst maalt ... en wee je gebeente als je mijn laatste pak slagroomtruffels pakt!   

�� Waar gaat Kerst Mis?  Oh, waar zal ik beginnen? 1. Het Verdwijnen van Essentiële Ingrediënten: Je hebt een recept voor de perfecte gevulde kalkoen. Voeg een snufje zeldzame, uit de Andes geïmporteerde kruidenmix toe. Ik heb al anderhalf uur gezocht naar salie … Salie! Niet uit de Andes, gewoon uit de schappen! Het was er niet. Blijkbaar heeft iemand besloten dat hun kerstdiner belangrijker was dan het mijne. Dat is geen Vrede op Aarde, dat is culinaire sabotage! 2. De Kar-Apocalyps: Je hebt je kar vol. Tot de nok toe. Over de rand. Je probeert te navigeren door de smalle gangpaden. Een andere kar komt van links. Twee karren van rechts. Je zit klem tussen een stapel dozen met chocoladekerstmannen en een paniekerige man met 12 pakken filet americain. Er is geen vrede meer. Er is alleen nog de vraag: Wie knalt er als eerste tegen de glühwein-presentatie?  3. De Kassa-confrontatie: En dan de kassa. De finale uitputtingsslag. Tien minuten in de rij. Vijftien. Twintig. De kerstmuziek voelt nu als een marteling. De persoon voor je heeft een boodschappenkar die langer is dan mijn kerstvakantie. En ze betalen met losse muntjes. Daar sta je dan, te staren naar je overvolle kar, en je denkt: Vrede op aarde ... Het liefst  gewoon hier, in deze rij, zonder dat ik iemand een pak speculaasbrokken naar het hoofd slinger. En wat doen we dan? We glimlachen. Want het is kerst! We zuchten diep en denken Ach, volgend jaar bestel ik alles online. (Wat we natuurlijk nooit doen).  �� Wat is nu de Ware Boodschap? Dus, wat is de echte boodschap die we in de supermarkt voor Kerst vinden? Het is dat doorzettingsvermogen en stressbestendigheid net zo belangrijk zijn als liefde en vrede. Het is het inzicht dat je na 2,5 uur supermarkt ook gewoon friet kunt eten met Kerst. Niemand oordeelt. Behalve je schoonmoeder. Maar die is ook niet door die supermarkt-hel gegaan! En als je dan met je overvolle kar bezweet en afgepeigerd thuiskomt, voel je een enorme opluchting. Want je hebt het overleefd. Je hebt de strijd gewonnen. En dan, dan pas, is er een beetje Vrede op Aarde. Voor mij en mijn bankrekening. Fijne, vredige (en hopelijk succesvolle) Kerst-boodschappen!

En toen weer zo"n pareltje uit de oude doos: Candle light door onze eigen Gerard Van Veen die met de melodie van het programma, met een echt e-kaarsje erbij en niet te vergeten de doos kleenex-zakdoeken met zijn velourse, tranentrekkende stem zijn liefde aan ons verklaarde. Menigeen hield het niet droog en griste snel een zakdoek uit het doosje, ook Gerard zelf. Terwijl ik dit schrijf, snik, ah, sdcjekglsff.... ach laat ook maar...

Er zijn ook altijd van die mannen in het koor die het meisje in hun diepste binnen naar buiten willen brengen, en deze keer waren het Rob en Co'nn die de Bacaragirls in zang, mimiek en gebaren feilloos wisten te imiteren. Het genot spatte er vanaf. Niet dat je verder snapt waar het liedje over gaat..., da's bijzaak. De act, daar gaat het om. 

Het optreden van de mates ging vrolijk verder met Jorrit z'n schoonmoeder is dol op die stem), André (de bad boy met het gouden hart), Conn (diemysterieuse vreemdeling) en Ben (het geheugen van de club), die liedjes uit de oude doos van het koor te voorschijn toverden, waarbij de oudgedienden opveerden en meeblèerden of hun leven er van af hing. 

En ook Fred en Fred (The Freddies voor deze show) lieten zich niet onbetuigd en leverden een ietwat venijnige bijdrage met het volgende liedje: Mates - in noot/nood

De Kerstman en de Sint die zijn het eens met elkaar. De Mates verdienen een verhaal zo klip en zo klaar.  Ook maten neem je soms de maat,                 da's leuk, doet ook pijn Maar ach, het moet zo zijn. Want neem nou al die bassies met hun doedeliedoe. Of down doebiedown of toedeliedoe. Het is toch geen niveau en het maakt je zo moe. Waar moet dat nou naar toe. Dan zijn er ook nog barries in het koor, waarom niet. Met al die halve nootjes, jezus wat een verdriet. Het doet je denken aan dat valse draaiorgellied, Maar huil nu nog maar niet ... Die mannen van die leadpartij die zingen zo blij. Alsof het hele koor om hun draait met hun partij. Ach laat ze dat maar denken, want dat vinden ze fijn. Ach, gun ze toch die gein. Tenoren zijn in't koor een beetje dunnig gezaaid. Maar plots was daar een Richard die wat om is gezwaaid. Hij zat hoog in die kraan en dacht : ik help eens wat mee Ik kan die hoge C.  We moeten ook nog stilstaan bij Johnnie en André. Die al die wind verplaatsen, of op 5 of op 2.  We doen ons best, sloven ons uit, uit plicht en fatsoen. Maar 'tis haast niet te doen.  (alsof het afgelopen is .......buigen, dankie dankie.) Maar mannen wanhoop niet en ga nou niet door het lint. De Kerstman zweert dat hij de Mates echt toppertjes vindt. En zingen wij tot slot dus met z'n allen in koor. De Mates for Ever More.

En tot slot John met de afsluitende woorden: 

Het Jaar Rond,

Een diepgaande verkenning over vriendschap, loyaliteit, botsende karakters, verpakt in een vrolijke komedie, waarin hij het hele afgelopen jaar de revue liet passeren: 

- de mooie uitvoering in de Kapel in Harderwijk.

- de workshop die niet doorging (ze durfde niet ....)

- de dirigeerlessen door de ritmische godin Bernice. Het is ze nu nog aan te zien, die lessen ..

- Icoon Amersfoort - we zagen er top uit en zongen dat ook.

- Ijsselstein - het publiek vond ons professioneel - missie geslaagd.

- Haarlem - de hofjes - eten en zingen in de Tierney Pub - memorabel.

- Zomer bbq bij Co'nn en het feest van Ben en Mies - warme onthalen.

- Het Grote Koorweekend - Zevenaar en Kleve - zie bijlage hierover 5-6-7 september.

- Fietstocht naar Drenthe - de pedalen draaiden bijna altijd in de goede richting ...

- Zingen voor Cees z'n geliefde die 70 werd, ze moest gelukkig huilen, daar kom je voor ...

- En John stond even stil bij de vele vergaderingen over het afgelopen jaar, maar ook over alle toekomstplannen en niet te vergeten de nieuwe kledinglijn. Hij dankt ons voor de inzet, de muziek, de humor, mede namens André, Cees en Gerard. Wij als fantastisch, bijzonder en eigenwijs koor dankten het bestuur voor hun fantastische, bijzondere en eigenwijze inzet...

Tot slot hebben we nog gezongen voor het personeel van de Roef als dank voor hun nimmer aflatende vrolijkheid tijdens het vlot bereiden van hapjes en drankjes. 

Op naar de oliebollen.