Op 19 november gaat het 20ste aperitiefconcert van de Mannenclub Borsbeek/deurne door in de grote zaal van de parochielokalen van Sint Jan Berchmans en voor het 5de jaar op rij wordt het aperitiefconcert verzorgd door het quintet Tape a l'Oeil.
De bindteksten worden zoals ieder jaar "gecomponeerd" en gedeclameerd door onze vaste presentator en Mannenclublid Mon De Ridder. Ze worden hieronder weergegeven met toestemming van de auteur.
Mevrouw de Schepen, Heren Schepenen, Dames en heren, Leden van de Mannenclub, Namens de Mannenclub, van harte welkom op ons 20ste aperitiefconcert, tevens het 5de met het kwintet “Tape à l’oeil”. Wij – samen – Mon en ikzelf, vinden dat wij hierop moeten (mogen) klinken. Daarom heffen we het glas SALUTE (in het Italiaans) SANTE (in het Frans).
SCHOL! GEZONDHEID! (In onze taal).
Voilà, de kelen zijn gesmeerd, de instrumenten zijn gestemd. We kunnen eraan beginnen. O ja, mogen wij u vragen om de GSM’s terug “in” te schakelen nà het concert. En tijdens de muziekstukjes de stilte te bewaren. Het kwintet en wijzelf zullen dit ten zeerste appreciëren.
Beginnen doen we met de PEERT GYNT SUITE NR. 1 OPUS 46 VAN EDVARD GRIEG.
1. “Peer Gynt” is een toneelstuk, geschreven door de Noor Henrik Ibsen, uit 1867. Samen met de toneelmuziek van Edvard Grieg, geschreven voor de première in 1876 (tijdens een concert uitgevoerd als de Peer Gyntsuite) is het toneelstuk erg beroemd geworden. Het hoofdthema van het verhaal van Peer Gynt is de al dan niet opzettelijk verwarring van leugen en waarheid door Peer. Peers moeder, Aase, noemt hem een leugenaar en Peer zegt : “Het is de waarheid”
Edvard Grieg heeft het verhaal in 2 prachtige suites gegoten. Wij gaan dus luisteren naar Suite Nr. 1, opus 46 met de volgende delen :
Deze Peer Gyntsuite werd voor “Tape à l’oeil” bewerkt door Luc, van een orkestraal werk naar een aangepaste versie voor het kwintet, wat niet zo evident is en zeer tijdrovend. Dit verdient zeker een applaus van waardering.
2. Door een wijziging in het ensemble is ook het programma enigszins veranderd. Het tweede nummer geprogrammeerd als “Liebestraum” van Franz Liszt wordt vervangen door “Fly” van Ludovico Einaudi. Ludovico Maria Enrico Einaudi begon zijn muzikale opleiding aan het Conservatorio Giuseppe Verdi in Milaan, waar hij in 1982 een diploma als componist behaalde. Ludovico Einaudi is een kleinzoon van Luigi Einaudi, de tweede president van Italië. (een klein “wistjedatje”). Het stuk “Fly” dat nu wordt gespeeld door Pietro werd gebruikt in de film “Untouchables”.
Dames en heren, luisteren we nu naar de “Peer Gynt Suite Nr. 1, opus 46 van Edvard Grieg en “FLY” met ons kwintet “Tape à l’oeil”. Nog even dit : gelieve tussen de vier delen van de Peer Gynt suite niet te applaudisseren. Dank u.
3. Serge Lama, geboren in Bordeaux op 11 februari 1943 (qua leeftijd dus perfect passend in het mannenclubgezelschap) is een Frans zanger en liedjesschijver. Zijn echte naam is Serge Chauvier. In 1971 nam hij deel aan het Eurosongfestival met het “Un jardin sur la terre”, Maar werd spijtig genoeg pas tiende. Pech voorde Fransen. Inge en Pedro zullen ons andermaal verwennen met het prachtige lied “Je t’aime”.
4. Verplaatsen we ons dan in gedachten naar Brugge, naar het stemmige Minnewater. We zetten ons op een bank aan de oever en genieten van het gracieuze glijden van de zwanen over het wateroppervlak. Dat zou Camille Saint-Saëns ook gedaan hebben als hij daar zat. En dan zou zijn beroemde cellosolo “DE ZWAAN” evengoed daar ontstaan kunnen zijn. Deze wordt wel gespeeld door Herman en Pietro samen.
5. “I have a dream !” riep Martin Luther King. Het is voor hem dan ook “miserabel” afgelopen evenals voor Fantine in de musical “Les Misérables”, in het lied “I dreamed a dream”. Inge zal dit enig mooie lied brengen, begeleid door haar onderdanen, de vier andere dus. Geacht publiek : “Je t’aime”, “De Zwaan” en “I dreamed a dream”
6. arme muziekleraar verloofde zich in 1888 met een acht jaar oudere schrijfster. Caroline Alice Roberts droeg aan haar geliefde Edward Elgar het gedicht “The Wind at Dawn” op. En hij componeerde voor haar zijn Liebesgruss, een kort meesterwerk, dat later beroemd werd onder de Franse titel “Salut d’Amour". Het wordt vertolkt door Ilse en Pietro
7. De moeder van de Nederlandse cabaretière Karin Bloemen is in de nacht van 1 op 2 november 2015 overleden. Het lied “ Geen kind meer” gaat dan ook over de dood van haar moeder. Laten we met dit lied een eerbetoon brengen aan alle overleden moeders. Inge gaat dit voor ons vertolken.
8. We reizen naar Toscane, naar de Piazza Grande in Arezzo voor het prachtige lied “La vita è bella” van Nicolo Piovani, over Guido en zijn gezin in een concentratiekamp, tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Dames en Heren, luisteren we achtereenvolgens naar “Salut d’Amour”, “Geen kind meer” en “La vita è bella” waarmee we dit eerste deel van ons concert afsluiten.
DEEL 2
Welkom op het tweede deel van ons concert.
9. Beginnen doen we met “Cançao do mar” , een fado van Ferrer Trindade en Frederico do Brito. “Fado” is hét Portugese liefdeslied. Het is in Portugal een zeer gewaardeerde zangkunst die vroeger uitsluitend in armoedige kroegen werd gezongen. In de loop van de twintigste eeuw werd fado echter een gekende zangkunst die vaak uitgevoerd wordt in de betere uitgangsgelegenheden. “Cancao do mar” wordt deze morgen vertolkt door Inge.
10. We houden het in tweede nummer òok exotisch, namelijk met een “Tango” van Astor Piazolla. De exacte oorsprong van de tango is niet duidelijk. Zeker is wel dat hij eind 19e eeuw ontstaan is aan de oevers van de Rio de la Plata in Buenos Aires in Argentinië en in Montevideo in Uruguay. Daar vermengde de dans en muziek van nakomelingen van zwarte slaven zich met die van seizoenarbeiders en migranten uit Europa (de helft uit Italië en een derde uit Spanje) en van gaucho’s, Zuid-Amerikaanse cowboys, die op zoek naar werk naar de stad waren getrokken. Begeleid door fluit en piano, verplaatsen we ons naar Buenos Aires. Dus we beginnen exotisch met “Cancoa do mar” en “Tango”
11. Liefde is een allesbepalend gevoel in een mensenleven. Zonder liefde heeft het leven niet veel zin. De 39 jaar geleden overleden Jacques Brel wist het ook. Zoals hij het zelf zegt : “Ce qui compte dans une vie n’est pas la durée, c’est l’intensité d’une vie….” Hij laat dit dan ook horen in zijn prachtige chanson « Quand on a que l’amour »
12. Luigi Boccherini was een Italiaans componist en cellist, de zoon van een contrabassist, van wie hij zijn eerste muzieklessen kreeg. In 1757 stuurde zijn vader hem naar Rome voor verder muziekonderricht. Hij is het bekendst om zijn “humoresque”, een menuet voor strijkers, vaak het menuet van Boccherini genoemd. Het menuet is een Franse dans in een driedelige maatsoort, uit de Baroktijd. De dans ontstond omstreeks 1670 in Poitou, en beleefde zijn hoogtepunt aan het hof van Lodewijk XIV. De naam is afgeleid van “pas menu”, kleine stappen. Maar wij gaan dit menuet enkel ” beluisteren” in plaats van te dansen. We zijn er trouwens niet op gekleed, denk ik. En de muzikale uitvoering hiervan laten we over aan “Tape à l’oeil”
Dames en heren, zet u klaar voor “Quand on a que l’amour” en het “Menuet” van Boccherini.
13.Lilli Palmer, Lys Assia, Freddy Quinn, Connie Francis, Eddy Fischer : allen bezongen ze “Mein Papa”, een lied over een dochter aan haar vader, de circusclown. De clown, die de mensen aan het lachen brengt, maar ook degene die het publiek moet afleiden als er iets mis gaat op de piste. Denk hierbij maar aan het ontroerende lied : “Send in the clowns”. Maar wij blijven bij “O mein Papa”, bezongen door Inge.
14. Wie Mikis Theodorakis zegt, zegt “Zorba”. Wie Zorba zegt, zegt Sirtaki. We gaan weer vreemd en dit keer naar Griekenland. Beeld u zich in : een taverne In Athene waar lekkere moussaka gegeten wordt, waar de retsinawijn rijkelijk vloeit. De temperatuur stijgt. En plots springt iemand recht neemt zijn zakdoek en begint de …. Sirtaki, gevolgd door het hele gezelschap.
Dames en heren, blijft u maar rustig zitten en zet u klaar voor “O mein Papa” en “Zorba’s dance”
15. “The Entertainer” is een compositie van Scott Joplin uit 1902. De subtitel luidt “ A ragtime two steps” dat terugvoert op een populaire dansvariant binnen de ragtime. De componist van filmmuziek Marvin Hamlisch gebruikte de muziek, arrangeerde en orkestreerde het nummer voor de film “The Sting” uit 1973 met in de hoofdrollen Paul Newman, Robert Redford en Robert Shaw. Dit swingende nummer wordt nu uitgevoerd door “Tape à l’oeil”
16. De Broadwaymusical “Cabaret” uit 1966 is geschreven door Joe Masteroff met muziek van John Kander en liedteksten van Fred Ebb. Het verhaal speelt zich af in het vooroologse Berlijn in de Kit Kat Klub (what’s in a name ?)
Dames en Heren, Geacht publiek, besluiten doen we dan ook dit 20ste Aperirtiefconcert met “CABARET” door het hele kwintet “Tape à l’oeil.
Voor diegenen die de melodieën nog eens willen beluisteren, heb ik wat links naar Youtube toegevoegd. Het zijn dan wel geen uitvoeringen van Tape a l'oeil, maar ook zeker het beluisteren waard .
PAUZE