Ο Βαλκανικός χτενοτρίτωνας, ή Ανατολικός λοφιοφόρος τρίτωνας ή Μεγάλος τρίτωνας (Triturus ivanbureschi) που παλιότερα αναφέρονταν ως Triturus karelini), εντοπίζεται ανατολικά του Αξιού και έως την Ανατολική Θράκη και την Βουλγαρία. Την εποχή αναπαραγωγής τα αρσενικά φέρουν μεγάλο λοφίο στην ράχη. Γι αυτό του δόθηκε αυτό το όνομα.

Είναι μακρινός συγγενής του αλπικού τρίτωνα, που είναι πιο διάσημος, αλλά περισσότερο απειλούμενος, γιατί βρίσκεται σε χαμηλότερα υψόμετρα και στην γεωργική ζώνη.

Στην Ελλάδα υπάρχουν οκτώ είδη ουροδελών αμφιβίων (αμφίβια δηλαδή που διατηρούν την ουρά και μετά το στάδιο του γυρίνου). Το πιο γνωστό είναι η Σαλαμάνδρα.

Η βαλτόπαπια (επιστημονική ονομασία Aythya nyroca) είναι είδος πάπιας μεσαίου μεγέθους, που συναντάται στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, τη Σιβηρία και τη νότια Ασία. Η επιστημονική ονομασία της προέρχεται από την ελληνική λέξη αίθυια, που αναφέρεται από τον Ησύχιο και τον Αριστοτέλη ως ένα (μη ταυτοποιημένο σήμερα) θαλασσοπούλι, και από τη λέξη «νυρόκ», που στη ρωσική γλώσσα σημαίνει «πάπια». 

Η επιστημονική ονομασία του γένους Ardea είναι λατινική,[4] έχει αποδοθεί στην ελληνική γλώσσα ως ερωδιός και, πιθανότατα, προέρχεται από μετατροπή του α σε ε από τη λέξη αρωδιός, δηλαδή [ardea > αρωδιός > ερωδιός]. Η κατάληξη -ιός, συναντάται ως επίθημα και σε άλλες ονομασίες πτηνών π.χ. αιγωλιός, χαραδριός, κ.α. Η γραφή ερῳδιός, με υπογεγραμμένη στον Ηρωδιανό πρέπει να είναι υστερογενής και να οφείλεται σε αναλογία με τα επίθετα σε -ίδιος.[5]