Embedded Files
Het oude gemeentehuis
Schrijfwijze van de naam door de jaren heen :
1066: Flambertenges
1123: Flamertinghe
1221: Vlamertinghe
1285: Flamertenga
1636: Vlamertijnghe
1903: Vlamertinge
Tussen de 11de en de 17de eeuw werden er maar liefst 135 verschillende schrijfwijzen van de naam Vlamertinge gevonden.
Er bestaat wel geen zekerheid over de oorsprong van de naam. Algemeen aanvaard wordt "Flambert-inga-heim": huis, eigendom van Flambert. Een ing of inghe is een laag gelegen stuk grond, een weide, een meers.
Deelgemeente van Ieper
Oppervlakte: ca. 2084 ha
Geschiedenis
De Romeinen overheersten de hele streek vanaf 57 voor Christus tot ongeveer 445 na Christus. Ze legden wegen aan waarlangs dorpen ontstonden. Ook wordt gesteld dat de dorpen die eindigen op 'inge' van Frankische oorsprong zouden zijn.
Over het prille begin van het dorp is niets geweten. Ontstond de naam in de 5de eeuw na Christus? De vroegste gegevens waarover men beschikt, dateren uit de Middeleeuwen.
857 Een kapel werd te Vlamertinge gebouwd.
970 In dit jaar werd Ieper vernield en de kapel van Vlamertinge brandde af.
1066 Oudste document waar de naam Vlamertinge (Flambertenges) in voorkomt.
1316 Het kasteel van Vlamertinge brandde af.
Ondanks het feit dat Vlamertinge slechts op 5 km van Ieper ligt, behoorde het niet tot de kasselrij Ieper, maar wel tot de kasselrij Veurne. Toch woonden in de bloeitijd van de lakennijverheid ook hier heel wat wevers.
Vlaanderen was tussen de 9de en de 18de eeuw ingedeeld in 9 kasselrijen. Een kasselrij was verantwoordelijk voor de bestuurszaken en de rechtspleging. Een deel van de kasselrij Veurne bestond uit de 'Acht Parochies' : Elverdinge, Vlamertinge, Loker, Woesten, Noordschote, Zuidschote, Reningelst en Watou. Er waren steeds problemen omdat deze 8 parochies slechts twee afgevaardigden hadden in de magistraat te Veurne (waar o.m. ook beslist werd over de belastingen). Zij ijverden om administratief onafhankelijk te komen van Veurne. Daarin slaagden ze slechts in 1759 en werden dan de ' Generaliteit van de 8 parochies '.
Maar in 1794 komt onze streek onder Frans bewind en voert men een nieuw bestuurssysteem in. In 1798 werden de eerste soldaten door loting aangeduid om te dienen in het Franse leger. Na de slag bij Waterloo (1815) kwam de gemeente onder Hollands bewind. Dit bleef zo tot aan de onafhankelijkheid in 1830.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog lag het dorp net in het bereik van de Duitse kanonnen. Vooral het dorpscentrum moest het ontgelden. Van de 750 huizen die er waren, werden er 550 geheel of gedeeltelijk vernield. Een 30 à 40.000 obussen en schrapnels kwamen op de gemeente neer. Eind april 1918 hadden alle inwoners - op militair bevel - het dorp verlaten.
Na de oorlog had de terugkerende bevolking het zeer moeilijk. Overal werden barakken van het Albertfonds opgericht.
Toen het Duitse leger in mei 1940 België binnenviel, kwam het oorlogsgeweld opnieuw over de streek. In deze eerste dagen werd het dorp verschillende keren beschoten door de Duitse troepen. Het dorp bleef door het vijandelijke leger bezet tot aan de bevrijding op 6 september 1944.
In 1976 werd de gemeente Vlamertinge opgenomen als deel van de fusiegemeente Ieper. Het dorp is op vandaag de tweede grootste bebouwingskern van de stad en heeft belangrijke woontroeven voor de toekomst in handen.
Pottebrekers
Men beweert dat de inwoners van Vlamertinge hun bijnaam "Pottebrekers" verdiend hebben omdat ze bekend waren als drinkebroers, vechtersbazen en opvliegende lui. Men spreekt van "Vlamertingse Pottebrekers", en de potten die hier bedoeld worden, zijn wel degelijk bierpotten.
Reeds van bij het begin van de 15de eeuw werd het dorp beschouwd als een werkelijk strijdperk, waar men bijna iedere zondag vocht, nu eens hier, dan eens ergens anders. Leerlingen van de ambachtslieden, landarbeiders, boerenknechten, enz. bezorgden het dorp een slechte reputatie, tot grote spijt van de vreedzame mensen en vooral van de herbergiers want wijnkannen en bierpotten werden niet gespaard. Wanneer de Vlamertingnaars geen vreemde tegenstanders hadden, bakkeleiden ze onder elkaar "voor de leute" of om zich bezig te houden en hun zenuwen af te koelen. De reputatie breidde zich tot ver in de omtrek uit.
elementen: 1) de brug 2) potten klinken, breken 3) opschrift = 'Vlamertingse Pottebrekers'
symboliek: Verschillende verenigingen samenbrengen = over de brug komen.
Ook hebben de naam en het embleem te maken met de verschillende verenigingen die moesten vergaderen in de enige Vlamertingse vergaderzaal. Bij de "afspraken" over wie wanneer vergaderde, ontstonden er vaak oplopende ruzies (potten die braken). Tenslotte moesten alle verenigingen wat toegeven (= over de brug komen) om tot een voor iedereen aanvaardbare schikking te komen. Ook nu is er nog een feestzaal "De Brug" in Vlamertinge.
Sculptuur "Vlamertingse Pottebrekers" van Maurits Dommecent
De legende leeft voort in de Pottebrekersloop, verkiezing Miss & Mister Pottebreker (1993), Pottebrekerstocht (wandelwedstrijd) ...
Bronnen : 'Geschiedenis van Vlamertinge'; E. Vanden Bussche (1879), Heruitgave F. Lignel (1983) & 'Ieper'; J. Breyne - Lannoo (1992)
Jaarlijkse evenementen
Te Vlamertinge worden jaarlijks twee kermissen gevierd:
Sint-Jobskermis of Meikermis : op de 1ste zondag na 10 mei
Bamiskermis of Oktoberkermis : op de 1ste zondag van oktober
Kenmerkende foto's
Sint-Vedastuskerk
Gotische gebouw bestaand uit 3 beuken. De grondvesten van de toren zouden dateren uit 1505, doch in de loop van de geschiedenis onderging de kerk vele vernielingen (1579, 1793, 1915, ...).
Kasteel du Parc
In 1856 bouwt burggraaf Pierre - Gustave du Parc een kasteel dicht bij de Kemmelbeek. Dit prachtig kasteel in Vlaamse Renaissancestijl, midden een groot park, bezit nog het oorspronkelijke meubilair.
Het hopmagazijn
Informatie afkomstig van Mieke Dommecent en Tine Vandeputte, 5EWI, Sint-Franciscusinstituut SO Poperinge (de pottenbrekers), en van de Vrije Gesubsidieerde Basisschool Vlamertinge.
Vlamertinge heeft een rijk verenigingsleven voor meer info contacteer heemkring www.flambertus.be
Page updated
Google Sites
Report abuse