ธรรมศึกษา ชั้นตรี ประถม

๑. หมวดอดทน

๑. ขนฺติ ปรมํ ตโป ตีติกฺขา.

ขันติคือความอดทน เป็นตปะอย่างยิ่ง.

ที. มหา. ๑๐/๕๗. ขุ. ธ. ๒๕/๔๐.

๒. ขนฺติ หิตสุขาวหา.

ความอดทน นำมาซึ่งประโยชน์สุข.

ส. ม.

๓. มนาโป โหติ ขนฺติโก.

ผู้มีความอดทน ย่อมเป็นที่ชอบใจ (ของคนอื่น).

ส. ม. 

๒. หมวดทาน

๔. ททํ มิตฺตานิ คนฺถติ.

ผู้ให้ ย่อมผูกไมตรีไว้ได้.

สํ. ส. ๑๕/๓๑๖.

๕. ททมาโน ปิโย โหติ.

ผู้ให้ ย่อมเป็นที่รัก.

องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๔๔.

๖. มนาปทายี ลภเต มนาปํ.

ผู้ให้สิ่งที่ชอบใจ ย่อมได้สิ่งที่ชอบใจ.

องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๕๕.

๗. ททโต ปุญฺญํ ปวฑฺฒติ.

เมื่อให้ บุญก็เพิ่มขึ้น.

ที. มหา. ๑๐/๑๕๙., ขุ. อุ. ๒๕/๒๑๕.

๓. สติวรรค คือ หมวดสติ

๘. สติ โลกสฺมิ ชาคโร.

สติเป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก.

สํ. ส. ๑๕/๖๑.

๙. สติมโต สทา ภทฺทํ.

คนผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ.

สํ. ส. ๑๕/๓๐๖.

๑๐.สติมา สุขเมธติ.

คนมีสติ ย่อมได้รับความสุข.

สํ. ส. ๑๕/๓๐๖.