Embedded Files
Le parc Meudon
Le parc Meudon (en néerlandais : Meudonpark) est un espace vert de 7 hectares situé entre le cœur urbain à Neder-Over-Heembeek et son quartier industriel, sur le terrain occupé autrefois par le château de Meudon.
Le parc appartient à la ville de Bruxelles, qui a acheté une partie de l'ancien domaine en 1950.
Le parc a été réaménagé en 1982.
Les éléments remarquables du parc sont avant tout les vestiges de l'ancien domaine : le portail en briques rouges de 1870 et les pavillons du XVIIIe siècle (en cours de classement).
Het Meudonpark
Het Meudonpark (in het Frans : Parc Meudon) is een groengebied van 7 hectare, gelegen tussen het stedelijk hart van Neder-Over-Heembeek en de industriële wijk, op het terrein waar vroeger het kasteel van Meudon stond.
Het park is eigendom van de Stad Brussel, die een deel van het voormalige domein in 1950 heeft aangekocht.
Het park werd heraangelegd in 1982.
De opmerkelijke elementen van het park zijn vooral de overblijfselen van het oude domein: de rode bakstenen poort uit 1870 en de paviljoenen uit de 18e eeuw (momenteel in procedure voor bescherming).
André Willequet
André Willequet, né le 3 janvier 1921 à Bruxelles et mort le 1er juillet 1998 à Uccle, est un sculpteur belge.
Ayant fait ses études primaires et secondaires à Luxembourg, il poursuit entre 1940 à 1945 des études de sculpture monumentale à l’ENSAAD (la Cambre) à Bruxelles dans l’atelier d’Oscar Jespers.
Œuvres
1962 : Torso, au Musée de Sculpture en plein air de Middelheim
1964 : L'Aigle, au Musée d'art contemporain en plein air du Sart Tilman, Université de Liège.
1968 : sculptures pour le labyrinthe du Cantique des Cantiques au Musée Van Buuren à Bruxelles.
1979 : Le Souvenir[1], au Musée d'art contemporain en plein air du Sart Tilman, Université de Liège
1982-1984 : Arpèges, grilles monumentales du Musée d'art moderne de Bruxelles.
Icare, bois, au Musée d'art contemporain en plein air du Sart Tilman, Université de Liège.
Polyphème le cyclope au parc Meudon à Neder-Over-Heembeek à Bruxelles.
André Willequet
André Willequet, geboren op 3 januari 1921 in Brussel en overleden op 1 juli 1998 in Ukkel, was een Belgische beeldhouwer.
Hij volgde zijn lager en middelbaar onderwijs in Luxemburg en studeerde van 1940 tot 1945 monumentale beeldhouwkunst aan de ENSAAD (La Cambre) in Brussel, in het atelier van Oscar Jespers.
Werken
1962: Torso, in het Openluchtmuseum voor Beeldhouwkunst Middelheim
1964: De Arend, in het Openluchtmuseum voor Hedendaagse Kunst van Sart Tilman, Universiteit van Luik
1968: Sculpturen voor het labyrint van het Hooglied in het Van Buurenmuseum in Brussel
1979: De Herinnering, in het Openluchtmuseum voor Hedendaagse Kunst van Sart Tilman, Universiteit van Luik
1982–1984: Arpèges, monumentale hekken van het Museum voor Moderne Kunst in Brussel
Icarus, hout, in het Openluchtmuseum voor Hedendaagse Kunst van Sart Tilman, Universiteit van Luik
Polyphemus de cycloop, in het Meudonpark in Neder-Over-Heembeek, Brussel
Le château de Meudon était un château construit à Neder-Over-Heembeek, au Nord de la Région de Bruxelles-capitale vers 1765 et détruit en 1931. Domaine très apprécié de la noblesse, Charles de Lorraine, Napoléon et le pape Léon XIII y auraient séjourné.
Dans la seconde moitié du XVIIe siècle, différentes propriétés du quartier adoptent le nom de châteaux royaux des environs de Paris, synonyme d'un certain prestige ; c'est en ce sens que le château de Meudon de Bruxelles portait le nom du château français.
La seigneurie de Neder-Heembeek et un château antérieur Castelkeen, existent depuis le XVe siècle.
La plus récente construction sur le site date de 1765 et est l’œuvre de Ferdinand-Philippe-Antoine baron de Boonem, de Catherine Blondel, son épouse et de Marie-Ferdinande de Boonem, sa sœur.
Le domaine de Meudon se composait du château, de jardins à la française - qui se visitaient au début du XXe siècle - agrémentés de fontaines, de statues, d'étangs, et d'une orangerie. On trouvait également un moulin à eau miniature. L'entrée du domaine (côté canal) était marquée par deux petits pavillons de style Louis XVI - bien visibles en rouge sur la carte de Ferraris. Un portail néo-médiéval en briques rouges a été ajouté dans les années 1870.
Les propriétaires obtiennent un permis de démolition en 1931. Le château est alors rasé et les plans d'eau comblés. L'actuel Parc de Meudon couvre une partie de l'ancien domaine.
Les écuries du château n'ont pas été détruites immédiatement. Elles furent entre autres habitées par la famille de Philomena Lepever de 1953 à 1975.
Les pavillons ont encore été restaurés en 1900 et restèrent habités jusqu'en 1940. Le pavillon restant, au coin de la rue de Meudon et de la chaussée de Vilvoorde à Neder-Over-Heembeek est en ruine et appartient à la Ville de Bruxelles. Elle voulut le faire démolir en 1990 pour élargir la rue de Meudon, mais l'opposition des riverains fit renoncer à ce projet et força le classement du pavillon par la Région de Bruxelles-Capitale en 2003. L'autre pavillon, qui appartenait à Shell, s'est effondré début décembre 2017.
Le portail néo-médiéval des années 1870 à l'entrée du parc de Meudon et de larges parts du mur d'enceinte du domaine.
Het kasteel van Meudon was een kasteel dat werd gebouwd in Neder-Over-Heembeek, in het noorden van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest rond 1765 en dat werd afgebroken in 1931. Het domein was zeer geliefd bij de adel; Karel van Lotharingen, Napoleon en paus Leo XIII zouden er verbleven hebben.
In de tweede helft van de 17e eeuw namen verschillende eigendommen in de wijk de naam aan van koninklijke kastelen in de omgeving van Parijs, als teken van prestige. In die geest kreeg het kasteel van Meudon in Brussel zijn naam van het Franse kasteel Meudon.
De heerlijkheid Neder-Heembeek en een vroeger kasteel genaamd Castelkeen bestaan al sinds de 15e eeuw.
De meest recente bouw op de site dateert van 1765 en is het werk van Ferdinand-Philippe-Antoine baron de Boonem, zijn echtgenote Catherine Blondel en zijn zus Marie-Ferdinande de Boonem.
Het domein van Meudon bestond uit het kasteel, Franse tuinen – die in het begin van de 20e eeuw bezocht konden worden – versierd met fonteinen, beelden, vijvers en een oranjerie. Er was ook een miniatuur-watermolen. De ingang van het domein (langs de kanaalzijde) werd gemarkeerd door twee kleine paviljoenen in Lodewijk XVI-stijl – duidelijk zichtbaar in het rood op de Ferrariskaart. Een neomiddeleeuwse poort in rode baksteen werd toegevoegd in de jaren 1870.
De eigenaars verkregen in 1931 een sloopvergunning. Het kasteel werd toen gesloopt en de vijvers werden opgevuld. Het huidige Meudonpark beslaat een deel van het voormalige domein.
De stallingen van het kasteel werden niet onmiddellijk gesloopt. Ze werden onder andere bewoond door de familie van Philomena Lepever van 1953 tot 1975.
De paviljoenen werden nog gerestaureerd in 1900 en bleven bewoond tot 1940. Het overgebleven paviljoen, op de hoek van de Meudonstraat en de Vilvoordsesteenweg in Neder-Over-Heembeek, is in verval en is eigendom van de Stad Brussel. Ze wilde het in 1990 laten afbreken om de Meudonstraat te verbreden, maar door protest van de buurtbewoners werd dat plan afgeblazen en werd het paviljoen in 2003 beschermd door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Het andere paviljoen, dat toebehoorde aan Shell, stortte begin december 2017 in.
De neomiddeleeuwse poort uit de jaren 1870 aan de ingang van het Meudonpark en grote delen van de ommuring van het domein zijn nog steeds zichtbaar.
Source: https://fr.wikipedia.org/
Page updated
Google Sites
Report abuse