“Circular Argument”
“Circular Argument” Suite for brass quintet is Livitsanos first attempt at brass instrument composition. His collaboration with Ventus Ensemble on various other works of his was the trigger for completing this work and for having it rearranged for Ventus Ensemble, thus taking the final formal it has today.
The work consists of four parts. Each part has its own character, always keeping the main theme as the base. Even though the first three parts differ between them stylistically, they work together as a whole for the development of the work, which culminates at the right moment in the fourth part.
Generally, brass instruments are considered a quintessential part of the music of Balcan countries. Through this work we will see this idea being overridden at times, but also being supported by balancing between geographical regions. We are thus reminded of the role that brass instruments had, not only in Balkan music tradition, but also in the music of Wagner and Verdi.
The uniqueness of the work lies in the fact that each listener can emotionally connect to it. The listeners can recall memories and feel this music as a background to their own experiences. The composer himself began the composition of the piece holding his own emotional moments and experiences as a starting point. So it would be impossible for these feelings not to be passed on to the listener!
Mirka Lampropoulou-Musicologist
O Shinichi Suzuki (1898-1998) γεννήθηκε στην Ιαπωνία. Σπούδασε μουσική στη Γερμανία, τη δεκαετία του 1920. Άρχισε να διδάσκει μικρά παιδιά στην Ιαπωνία το 1930 και ανέπτυξε την ιδέα του και τη φιλοσοφία του σχετικά με τη διδασκαλία κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Ο τρόπος αυτός διδασκαλίας έχει σήμερα επεκταθεί στις περισσότερες χώρες του κόσμου με απόλυτη επιτυχία. Σαν βιολιστής, εφήρμοσε τη μέθοδο στη διδασκαλία βιολιού, αλλά από τότε έχει επεκταθεί σε πολλά μουσικά όργανα σε νηπιαγωγεία και σε άλλες μουσικές σχολές.
Το μυστικό της επιτυχίας της μεθόδου σύμφωνα και με τον dr. Suzuki είναι η πίστη στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ήταν η έμπνευση για τη μέθοδο αυτή. Όλη η διδασκαλία στηρίζεται στον τρόπο που μαθαίνουμε τη μητρική μας γλώσσα. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Γερμανία, ο dr. Suzuki παρατήρησε πόσο εύκολα τα μικρά παιδιά μαθαίνουν να μιλάνε άνετα τη γλώσσα τους, ενώ για εκείνον ήταν τρομερά δύσκολο.
Μελετώντας ο dr. Suzuki τη μάθηση της μητρικής γλώσσας κατέληξε σε 3 βήματα που γίνονταν σε όλες τις περιπτώσεις:
1) η ακρόαση
2) η πολύ συχνή επανάληψη
3) η αντιμετώπιση από το δάσκαλο.
Αποφάσισε ότι αυτά θα ήταν τα βήματα που θα μάθαιναν σε ένα παιδί προσχολικής ηλικίας μουσική.
Πολύ συχνά τίθεται το ερώτημα από τους γονείς των μαθητών της μουσικής: «Θα τα καταφέρει;/Είναι έξυπνος-η;/Έχει ταλέντο;». «Ευφυείς» είναι οι άνθρωποι που παρατηρούν γεγονότα στην καθημερινότητα που οι υπόλοιποι άνθρωποι παρατηρούν αλλά θεωρούν ανούσια. Έτσι για τους περισσότερους από μας ένα παιδί που απλά μιλάει δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία, όμως για τον dr. Suzuki ήταν ένα υπέροχο γεγονός. Άρχισε να μελετά πως ένα παιδί μαθαίνει να μιλάει τη μητρική του γλώσσα (3000 λέξεις στα 2 του χρόνια!). Όταν κάποιος γεννιέται έχει μέσα του τη δύναμη να μάθει και να εξελιχθεί. Έχει μια δύναμη που ζωντανεύει τις ικανότητές του. Κανένας λοιπόν δε μπορεί να κρίνει εάν είναι «φυσικό ταλέντο». Το «ταλέντο» μπορεί να οριστεί αναλόγως με το αν οι ικανότητες του ατόμου αναπτυχθούν ή καταστραφούν. Μέσα λοιπόν από αυτές τις παρατηρήσεις που έκανε ο dr. Suzuki κατέληξε στο ότι ταλέντο και ευφυΐα υπάρχουν σε κάθε έναν άνθρωπο και ότι όλοι μας μπορούμε να αξιοποιήσουμε τον μέγιστο βαθμό μάθησης (εάν δεν υπάρχουν σωματικές ή πνευματικές ιδιαιτερότητες).
Αυτό που πρέπει να γίνει σαφές για τη μέθοδο Suzuki είναι ο ρόλος των γονέων. Όπως το παιδί μαθαίνει να μιλάει γιατί οι γονείς του (κατά κύριο λόγο) του μιλούν και του μαθαίνουν τη γλώσσα του, έτσι θα γίνει και με τη μουσική. Οι ίδιοι θα διδαχθούν τα ρεπερτόριο το οποίο θα μάθει ο μικρός μαθητής στη συνέχεια. Η σχέση συνεργασίας που θα υπάρχει ανάμεσα στους γονείς και στον καθηγητή θα είναι εξίσου πολύ σημαντική.
Η μέθοδος Suzuki είναι μια πρωτοποριακή μουσικοπαιδαγωγική μέθοδος για παιδιά προσχολικής ηλικίας (3-6 χρονών), όμως μόλις πολύ πρόσφατα εμφανίστηκε στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι σε άλλες χώρες τις Ευρώπης και της Αμερικής είναι γνωστή και χρησιμοποιείται εκτεταμένα εδώ και πολλά χρόνια.
Η ταχύτητα διάδοσης της στις χώρες αυτές, οφείλεται κυρίως στα αποτελέσματα που έχει και στους στόχους που θέτει :
να μάθουν να παίζουν ένα μουσικό όργανο σε πολύ μικρή ηλικία.
να αναπτύξουν τον χαρακτήρα τους μέσω της μουσικής παιδείας
να προωθήσουν τις δεξιότητες τους
“ Θα ήθελα - αν μπορώ- να αλλάξω την έννοια της εκπαίδευσης από απλή διδασκαλία στην πραγματική έννοια του όρου, στην εκπαίδευση που περιλαμβάνει, αναδεικνύει και αναπτύσσει την ανθρώπινη δυναμική μέσα από την ηλικιακή ανάπτυξη.” (Dr. Suzuki)
Παρά το ότι η μέθοδος Suzuki στην Ελλάδα βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, έχει αρχίσει η συστηματική διδασκαλία της για το όργανο της κιθάρας.
Μίρκα Λαμπροπούλου
Καθηγήτρια μεθόδου Suzuki για το όργανο της κιθάρας
http://www.mirkalampropoulou.com