# De beklimming

Enige haast is op deze zonnige zondag geboden. Ajax speelt de lastige uitwedstrijd tegen PEC Zwolle en om half drie willen we de wedstrijd aanschouwen. Aangekomen in het hotel is het een herrie van jewelste waarbij een gedegen metalconcert vrijwel in het niet valt. Met gebaren, rook en vlagsignalen maken we de dame van de receptie duidelijk wie we zijn en installeren we ons op onze kamers. In een zaadwedstrijd (benutte penalty Taylor) pakt Ajax de drie punten en optimistisch gestemd over een aanstaand kampioenschap stappen we Rionero in Vulture in op zoek naar een niet tl-verlicht café. Deze vinden we uiteraard niet, maar wel weer chips en bier. Ik voel me die hongerige leeuw uit Artis die wacht op zijn voedertijd; mijn maag rammelt namelijk als een oude betonmolen, dus proberen we op zeven uur al te gaan eten. Dat is in Italië een onmogelijke opgave, maar gelukkig komen we een echte kroeg tegen met …. Italiaans lokaal gebrouwen bieren, geen tl-verlichting en Italiaanse rockmuziek. Dat is een ander paar mouwen dan al die inferieure tenten die we tot nu toe hebben bezocht. Uiteindelijk arriveren we al redelijk beschonken in het restaurant waar we de beroemde Aglianico del Vulture drinken en ik een pizza ter dikte en grootte van een stoeptegel naar binnen schuif.

De weg naar de top van de Monte Vulture staat lokaal bekend als een soort geitenpad met inferieur asfalt aan tien procent gemiddeld. De keuze voor de Giro route van 2023 is dus snel gemaakt en opgenomen in un giro del vulcano. Als eerste ronden we het hoogste punt van de rit met het nemen van de Valico dei Laghi di Monticchio waar in 2023 onze Franse vriend Pinot de bergpunten opraapte. We pauzeren even bij een van de vulkaanmeren en vervolgen onze rit door een vrijwel verlaten landschap met uitgestrekte glooiende groene heuvels. Even waren we ons in het zuiden van Engeland.

Het nadeel van routes maken via internet is dat je soms op en over stukken wordt gejaagd waar je je schoonmoeder nog niet overheen wilt sturen. Ook nu is dat het geval bij het uitrijden van Rapella. Asfalt, zand, grind en allerhande gruis dat door Caesar vanuit een helicopter over de steilste heuvel uit de regio is uitgestrooid. Mijn knieën en gewrichten piepen en kraken als verroeste scharnieren in een eeuwenoude eikenhouten deur. Daarna volgt een serie van op en neer op wegen zo steil dat er schansspringwedstrijden op gehouden worden. Zonder kleerscheuren bereiken we uiteindelijk ons hotel waar de routines van opfrissen, boodschappen (kalkoen) doen en inpakken van de auto met militaire precisie worden uitgevoerd. Een twee uur durende reis naar Avellino wacht ons, want er moet en zal vandaag nog een berg worden beklommen; de Montevergine di Mercogliano.

# Omgeving

Monte Vulture is een indrukwekkende uitgedoofde vulkaan gelegen in de regio Basilicata. Met een hoogte van 1.326 meter biedt deze vulkaan een prachtig en gevarieerd landschap dat toeristen, natuurliefhebbers en avonturiers aantrekt. De vulkaan ligt in de provincie Potenza en domineert het omliggende landschap met zijn twee beroemde meren en uitgestrekte bossen. De Vulture is vermoedelijk vernoemd naar het Latijnse 'Vultur' hetgeen gier betekent en duidt op de vroegere aanwezigheid van deze roofvogel in de omgeving.

De Monte Vulture ontstond ongeveer 800.000 jaar geleden door vulkanische activiteit. Hoewel de vulkaan niet meer actief is, heeft het gebied een unieke geologie achtergelaten. De vruchtbare vulkanische grond maakt het ideaal voor wijnbouw en landbouw. De Monte Vulture staat vooral bekend om zijn Aglianico del Vulture, een van de meest gewaardeerde rode wijnen van Italië. In tegenstelling tot andere vulkanen van Italië maakt de Vulture deel uit van de Apennijnen en ligt deze niet op een breuklijn. De Vulture is een van de tien vulkanen van Italië en een van de vier van LaCollista. De andere vulkanen zijn de Etna, Vesuvio en de Monte Amiata. Deze laatste behoort eveneens tot de categorie der uitgedoofden. 

In de krater van de Monte Vulture liggen de twee schilderachtige meren van Monticchio: het Lago Piccolo en het Lago Grande. Deze meren bieden een prachtig uitzicht en zijn perfect voor wandelingen, picknicks en fotografie. Het gebied rondom de meren is rijk aan flora en fauna en vormt een populaire bestemming voor natuurliefhebbers. Aan de oevers van het Lago Piccolo bevindt zich de abdij van San Michele, een oud klooster dat in een grot is uitgehouwen. De abdij dateert uit de middeleeuwen en herbergt religieuze kunstwerken en historische relikwieën. Het biedt ook een prachtig uitzicht over de meren en het omliggende landschap.

De vruchtbare vulkanische grond van Monte Vulture heeft het gebied beroemd gemaakt om zijn wijnproductie. Toeristen kunnen lokale wijngaarden bezoeken om de beroemde Aglianico del Vulture te proeven. Wijnhuizen organiseren vaak rondleidingen waarbij het wijnmaakproces wordt uitgelegd.

In de directe omgeving van de Monte Vulture liggen charmante historische dorpjes zoals Rionero in Vulture, Melfi en Venosa. Deze dorpjes bieden een kijkje in de geschiedenis en cultuur van Basilicata. Bezienswaardigheden zoals het middeleeuwse kasteel van Melfi en de Romeinse ruïnes van Venosa zijn zeker een bezoek waard.