# De beklimming

opdraaien richting Mercogliano. De eerste tweeënhalve kilometer stijgen aan 4,1% en na vier kilometer rijden de renners al op het steilste gedeelte van de klim à 10%. Daarna vlakt het wegdek weer iets af, als de renners aankomen in Ospedaletto d’Alpinolo. Vanaf die plaats telt de beklimming nog zo’n tien kilometer en achttien haarspeldbochten. De rode vod hangt vlakbij het viaduct van de kabeltrein, die bezoekers vervoert naar de abdij van Montevergine. Bij dit negenhonderd jaar oude Santuario ligt de finish. 

Geregeld heb ik de Montevergine mogen aanschouwen in de ronde der rondes. Telkens pakte de beklimming mij weer; bochten en aangename steilte. Benieuwd hoe de Montevergine in de werkelijkheid gaat smaken.

Nadat we weg zijn gereden uit Rionero in Vulture worden we spoedig van de weg af gestuurd. Ook in Italië wordt er - weliswaar minder veel - aan de weg getimmerd. Het landschap wisselt onderweg geregeld van decor. Ook de lucht participeert hierin. Was het vanochtend rondom Rionero warm en strakblauw, dichter bij Avellino wordt het bewolkt, grijs en aanschouwen we zelfs enkele spetters op de voorruit. De drukte van Avellino willen we mijden en starten daarom in het eerder gememoreerde Ospedaletto d’Alpinolo. De temperatuur heeft een redelijke val naar beneden gemaakt en daarom gaan windjack en mouwtjes mee omhoog. Hoog boven ons wenkt de abdij ons al zoals het torentje van de Ventoux mij altijd toeroept. De eerste kilometers smaken lekker. De daarop volgende proeven als de culinaire maaltijd van eergisteren in Monte Sant’Angelo. Vijf procent beklimmingen zijn - om het populair en leegtalig uit te drukken - écht mijn ding. Hard rijd ik omhoog. In de bochten moet ik af en toe remmen. Het uitzicht is bijkans fenomenaal. Geregeld duikt de abdij op en wordt zienderogen kleiner. Enkele kilometers onder de top een soort speelterrein met wat eettentjes. Verlopen en verlaten zoals de gehele beklimming. Nabij de top krijg ik zicht op het beest en eindbestemming van deze vijfdaagse - de vulkaan Vesuvio. Maar dat is voor morgen. Weldra arriveer ik bij de abazzia en wacht op Samir. We genieten van het prachtige gebouw, waarna ik een stuk karton zoek, vind en deze ter bescherming onder mijn kleding stop. Daarna zoeven we naar beneden. Beneden aangekomen zijn mijn handen zijn van het remmen en de koude wit en doods uitgeslagen. 

Tegen de avond arriveren we in Maiore - een dorpje aan de Amalfi kust. Hier gaan we morgen fietsen, maar vanavond vooral vis eten. In een vrij ongezellige tent eten we redelijk; mijn bord ligt vol met enerzijds gefrituurde en anderzijds gebraden zeemonsters. De kramp maakt zich inmiddels meester van mijn benen. Hopelijk gaat dat voor morgen goed als na de Amalfi de Vesuvio wacht. Bijna acht procent aan tien kilometer. ‘Dat is niet gepiest, maar toch nat,’ zou mijn oma hebben gezegd.

# Omgeving

Montevergine betekent letterlijk ‘de maagdelijke berg’. Boven op de top ligt het Santuario di Montevergine. Het heiligdom werd in 1118 na Christus gesticht op de fundamenten van een oude tempel ter ere van de Romeinse God Cybele. De hoogtijdagen van het heiligdom eindigt begin 14de eeuw. Ruim 200 jaar wordt er in de geschiedenisboeken weinig gewag gemaakt van de abdij tot het einde van de 16de eeuw als Paus Paulus V voor een tweede bloeifase zorgt. Deze duurt tot Napoleon Bonaparte Koning van Napels wordt. In het klooster hangt een 13de eeuws Bijzantijns schilderij van de Zwarte Madonna.

Onder druk van Duitse bombardementen wordt tijdens de Tweede Wereldoorlog de lijkwade van Jezus vanuit Turijn naar Mercogliano gebracht. Een hooggeplaatste monnik verklaart in 2010 echter dat er een andere reden is geweest om het relikwie te verplaatsen. Tijdens zijn bezoek aan Italië in 1938 blijkt Adolf Hitler ongebruikelijke vragen te hebben gesteld, waarop Paus Pius XII en Koning Victor Emanuelle III gezamenlijk besluiten de lijkwade in het klooster te verbergen voor de Duitsers. Eind 1943 wordt het relikwie tijdens een Duitse inval nog bijna ontdekt. Na de oorlog keert het kleed weer terug naar zijn vaste standplaats in Turijn.