To przede wszystkim spotkanie dwóch osób. Zazwyczaj jedna z nich – specjalista, pomaga i umożliwia przyglądać się potrzebom i celom tej, która zgłaszaja się po pomoc. Odbywa się to w atmosferze bezpieczeństwa oraz dialogu. Tempo pracy zawsze jest dostosowane do indywidualnych oczekiwań. W efekcie praca nad zmianami ma potencjał zaistnienia. A dzięki temu zwiększa się również szansa na budowanie strategii radzenia sobie z trudnościami. Każdy ma swoje własne powody i nadzieje zgłoszenia się po wsparcie. Posiada również zasoby, narzędzia i drogi do osiągnięcia indywidualnych celów. Specjalista posiadając odpowiednie kompetencje towarzyszy w tej drodze przyglądając się z uważnością użyteczności podejmowanych działań i ich zgodności z układem odniesienia osoby, z którą współpracuje.
- Gdy odczuwasz obniżony nastroju, mniejszą radość / satysfakcję z życia;
- Doświadczasz przygnębienia, przedłużającego się smutku, poczucia braku sensu, bezsilności;
- Masz skłonności do agresji i niekontrolowanej złości, trudności w sytuacjach konfliktowych;
- Chcesz poprawić kontakty z innymi ludźmi (bliskimi, współpracownikami);
- Masz poczucie „zlania się” w relacjach, zmniejszonej autonomii;
- Przedkładasz potrzeby innych nad własnymi;
- Doświadczasz niskiego poczucia własnej wartości;
- Masz poczucie samotności;
- Chcesz nabyć nowe umiejętności komunikacyjne;
- Myślisz o swoich granicach i ich skuteczności;
- Odczuwasz niepokój związany z używaniem substancji psychoaktywnych;
- Doświadczasz surowości wobec siebie;
- Jesteś w momencie kryzysu życiowego.
Wsparcie rodzinne /
konsultacje rodzicielskie
Rodziny mają w sobie unikalności. Posiadają różne układy, liczbę członków i funkcjonują w wielości sytuacji. Mogą doświadczać przyjemności i lekkości, a także trudności i wyzwań. Postrzegając rodzinę w perspektywie systemu, można zauważyć, że problem jednostkowy (np. dziecka) lokuje się w szerszym kontekście. Bez pracy z całym systemem może być trudno uzyskać pożądaną zmianę.
Spotkania w ramach tego rodzaju wsparcia mogą odbywać się z całą rodziną, jej częściami lub indywidualnie z rodzicami / osobami sprawującymi opiekę. Istotnym jest, aby członkowie rodziny mieli możliwość usłyszenia siebie i poznania swoich perspektyw. Mogą wtedy dowiedzieć się więcej o swoich potrzebach i obszarach, które ich łączą – to na nich można coś budować.
Kiedy rozważać kontakt?
- Odczuwasz potrzebę poszerzenia wiedzy nt. rozwoju dzieci oraz metod ich wspierania;
- Chcesz stawiać jasne granice z poszanowaniem dziecka;
- Masz poczucie frustracji, bezsilności, lęku, bezradności w pełnieniu roli rodzica / opiekuna;
- Chcesz nabyć nowe umiejętności wychowawcze;
- Masz poczucie nieobecności w życiu dziecka;
- Chcesz budować porozumienie w rodzinie;
- Obserwujesz zachowania budzące niepokój rodzicielski;
- Chcesz nabyć umiejętności nagłaśniania zasobów dziecka, chwalenia i doceniania;
- Potrzebujesz rozwoju poczucia własnej wartości w roli rodzica / opiekuna;
- Zastanawiasz się nad zmianą dotychczasowego schematu wychowawczego lub przyjętych wzorców budowania relacji z dziećmi.
Wsparcie osób nastoletnich
Okres dojrzewania to wyjątkowy etap w życiu, pełen wyzwań i zmian. Osoby nastoletnie doświadczają ich zarówno w sobie, jak i na zewnątrz – w rodzinie, grupach rówieśniczych. Mogą potrzebować wtedy zrozumienia, spokoju, uznania nabywanych kompetencji, także wsparcia. W tym czasie starają się odnaleźć własną drogę, często różną od wartości czy poglądów dorosłych. Jak się w tym odnaleźć nie rezygnując z więzi i bliskości? Jak radzić sobie z przekazem social mediów? Jak budować poczucie bezpieczeństwa i swojej wartości, nie tracąc znajomości? To tylko kilka pytań, które można zadawać sobie w tym czasie. Odpowiedzi na nie są niezwykle ważne i potrzebne w indywidualnej drodze rozwoju.
Kiedy rozważać kontakt?
- Przeżywasz lęk, niepokój w codziennych sytuacjach (np. kontakt z rodzicem / opiekunem, lęk przed szkołą / grupą rówieśniczą);
- Masz poczucie frustracji, przygnębienia, depresji;
- Chcesz nauczyć się stawiać granice;
- Doświadczasz trudności w relacjach z dorosłymi;
- Doświadczasz w relacjach izolacji, zagubienia w grupie;
- Masz skłonność do agresji i niekontrolowanej złości, trudności w sytuacjach konfliktowych;
- Odczuwasz niepokój związany z używaniem substancji psychoaktywnych;
- Potrzebujesz odkrywania własnej tożsamości;
- Chcesz budować poczucie własnej wartości;
- Jesteś w momencie kryzysu życiowego.