Alfabet islandzki składa się z 32 liter, z których część nie występuje w języku polskim (np. Þ, Æ, Ö). Litery C, Q, W i Z są używane tylko w zagranicznych nazwach własnych.
A a - wymawiamy tak jak w języku polskim;
E e - wymawiamy tak jak w języku polskim;
I i, Y y - wymawiamy tak jak polskie y;
Í í, Ý ý - wymawiamy tak jak polskie i;
O o - wymawiamy tak jak w języku polskim;
U u - wymawiamy tak jak niemieckie ü;
Ú ú - wymawiamy tak jak polskie u;
Ö ö - wymawiamy tak jak niemieckie ö;
AU au - jak öj - połączenie niemieckiego ö z polskim j;
Á á - wymawiamy tak jak polskie ał;
EI ei - wymawiamy tak jak polskie ej;
EY ey - wymawiamy tak jak polskie ej;
É é - wymawiamy tak jak polskie je;
Ó ó - wymawiamy tak jak polskie oł;
Æ æ - wymawiamy tak jak polskie aj;
B b - bezdźwięczne (tak jak w języku polskim na końcu wyrazu);
C c - wymawiamy tak jak polskie s;
D d - bezdźwięczne (tak jak w języku polskim na końcu wyrazu);
Ð ð - wymawiamy tak jak dźwięczne th w języku angielskim;
F f - pomiędzy głoskami dźwięcznymi jak polskie w, poza tym jak polskie f;
G g - bezdźwięczne (tak jak w języku polskim na końcu wyrazu); końcówki -agi, -egi, -ogi jak polskie -aji, -eji, oji;
H h - wymawiamy tak jak w języku polskim (ale hv najczęściej wymawiane jak polskie kf);
J j - wymawiamy tak jak w języku polskim;
K k - wymawiamy tak jak w języku polskim (z lekkim przydechem); kk wymawia się jak hk;
L l - wymawiamy tak jak w języku polskim; ll najczęściej wymawia się jak tl, natomiast w wyrazach obcego pochodzenia i zdrobnieniach jak długie ll;
M m - wymawiamy tak jak w języku polskim;
N n - wymawiamy tak jak w języku polskim;
P p - wymawiamy tak jak w języku polskim (z lekkim przydechem); pp wymawia się jak hp;
R r - wymawiamy tak jak w języku polskim (nieco mniej wibrujące);
S s - wymawiamy tak jak w języku polskim; sj wymawia się jak zmiękczone polskie sz;
T t - wymawiamy tak jak w języku polskim (z lekkim przydechem); tt wymawia się jak polskie ht;
V v - wymawiamy tak jak polskie w;
W w - wymawiamy tak jak w języku polskim (występuje tylko w wyrazach obcego pochodzenia);
X x - wymawiamy tak jak w języku polskim;
Z z - bezdźwięczne, jak polskie s;
Þ þ - wymawiamy tak jak bezdźwięczne th w języku angielskim;
W języku islandzkim akcent główny pada zawsze na pierwszą sylabę, a w dłuższych wyrazach złożonych jest często akcent poboczny.