Zofia Hejnowicz - Naglerowa - Portalska – poetka, pisarka, tłumacz literatury francuskiej. Urodziła się w Gostyniu w 1921 roku. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej zdała egzamin dojrzałości w gostyńskim gimnazjum.

W grudniu 1939 wysiedlona do Generalnej Guberni w okolice Rawy Mazowieckiej. Od roku 1940 do połowy 1941 działała w Armii Krajowej na tym terenie. W tym czasie wraz z rodziną (matką i licznym rodzeństwem) przeniosła się do Przęsławic pod Grójcem, gdzie od połowy 1941 roku do końca wojny była członkiem obwodu Armii Krajowej, którego dowództwo znajdowało się w majątku Machnatka pod Grójcem. Tam pełniła rolę łączniczki na trasie Grójec – Warszawa.

Po zakończeniu działań wojennych przeniosła się do Poznania. Tutaj ukończyła filologię romańską na Uniwersytecie Adama Mickiewicza. Po studiach opiekowała się w Gostyniu chorą matką aż do jej śmierci w 1953 roku. W latach 1953-1974 pracowała jako lektor języka francuskiego w „Lingwiście” w Poznaniu. Jest autorką sztuki „Raj utracony” i „Zawał”, oraz opowiadań wyróżnionych na konkursach czasopisma „Świat” za „Opowiadanie prawdziwe” („Jestem plusem”) oraz „Żyjemy obok siebie” („Szala”). W 1971 roku Wydawnictwo Poznańskie wydało jej wspomnienia wojenne zatytułowane „Chmury nad domem”, w których relacjonuje tragiczne wydarzenia, jakie miały miejsce na gostyńskim rynku w dniu 21 października 1939 r. Autorka opisała rozstrzelanie przez niemieckich żołnierzy 30 mieszkańców Gostynia, wśród których był także jej ojciec. 

1 listopada 1973 roku umarł jej mąż dr Jerzy Nagler (ur. 3 kwietnia 1918 w Gostyniu s. Edmunda,  lekarza weterynarii i Pelagii z Woziwodzkich, absolwent Prywatnego Koedukacyjnego Gimnazjum Ziemi Gostyńskiej 1936, student medycyny, w okresie okupacji oglądacz mięsa w rzeźni miejskiej, absolwent medycyny AM w Poznaniu w 1951 roku, lekarz we wrocławskim szpitalu kolejowym, a następnie po powołaniu do wojska lekarz wojskowy we Wrocławiu, szef Służby Zdrowia Korpusu we Wrocławiu, po zwolnieniu z wojska lekarz w Poznaniu, następnie ordynator oddziału chirurgii w szpitalu kolejowym, pochowany w Gostyniu). Niedługo później wyjechała do Paryża, gdzie przebywała do 1989 roku. Następnie przeniosła się do Londynu, gdzie po roku wyszła za mąż za gostynianina Mariana Portalskiego, byłego kapitana armii gen. Maczka.

W 1991 roku nakładem Wydawnictwa Caldra House w Edynburgu ukazała się jej powieść „Mimoza”. Trzy lata później w Londynie ukazała się książka pt. „Sodalita. Dziennik podróży”, stanowiąca relację z rejsów do Afryki Zachodniej i Ameryki Południowej. Zofia Hejnowicz-Naglerowa-Portalska odwiedzała rodzinny Gostyń kilka razy w roku. Zazwyczaj uczestniczyła w uroczystościach rocznicowych poświęconych pamięci zamordowanych przez Niemców 30 obywateli ziemi gostyńskiej.

W uznaniu zasług, na mocy Uchwały Nr XIX/191/08 Rady Miejskiej w Gostyniu z dnia 17 marca 2008 roku, podczas jubileuszu 730-lecia miasta, Rada Miejska przyznała jej tytuł Honorowego Obywatela Gostynia.

Zofia Hejnowicz-Naglerowa-Portalska zmarła 27 marca 2011 r. w Gostyniu w wieku 90 lat. Pochowana została na cmentarzu gostyńskim u boku swego drugiego męża - Mariana Portalskiego. Nagrobek jej pierwszego męża znajduje się w pobliżu, obok pomnika pomordowanych w 1939 roku. Na tym pomniku znajduje się tablica upamiętniająca zamordowanych z nazwiskiem jej ojca – Mieczysława Hejnowicza.

WIKIPEDIA