Ang Pilipinas ay isang kapuluan na naglalaman ng humigit-kumulang 7,641 na mga pulo na may kabuuang lawak na 300,000 km2. Ang Labingisang pinakamalaking mga pulo ay sumasakop sa ika-94 na bahagdan ng kabuuang lawak ng lupa. Ang pinakamalaki sa mga ito ay ang Luzon na may lawak na 105,000 km2. Ang sunod na pinakamalaking pulo ay ang Mindanao na may 95,000 km2. Ang kapuluan ay mahigit kumulang na 800 kilometro mula sa mainland ng Asya at matatagpuan sa pagitan ng Taiwan at Borneo

Noong 1521, nagsimula ang paggalugad ng mga Europeo sa Pilipinas nang angkinin ni Ferdinand Magellan ang mga isla para sa Espanya. Siya ay pinatay di-nagtagal pagkatapos noon, gayunpaman, pagkatapos na masangkot sa pakikidigma ng tribo sa mga isla. Sa natitirang bahagi ng ika-16 na siglo at sa ika-17 at ika-18 na siglo, ang Kristiyanismo ay ipinakilala sa Pilipinas ng mga mananakop na Espanyol.

Sa panahong ito, ang Pilipinas ay nasa ilalim din ng administratibong kontrol ng Spanish North America. Dahil dito, nagkaroon ng migration sa pagitan ng dalawang lugar. Noong 1810, inangkin ng Mexico ang kalayaan nito mula sa Espanya at ang kontrol ng Pilipinas ay bumalik sa Espanya. Sa panahon ng pamumuno ng mga Espanyol, dumami ang Romano Katolisismo sa Pilipinas, at isang komplikadong pamahalaan ang naitatag sa Maynila.

Noong ika-19 na siglo, nagkaroon ng maraming pag-aalsa laban sa kontrol ng mga Espanyol ng lokal na populasyon ng Pilipinas. Halimbawa, noong 1896, pinamunuan ni Emilio Aguinaldo ang isang pag-aalsa laban sa Espanya. Pinangalanan ng rebolusyonaryong si Andres Bonifacio ang kanyang sarili bilang pangulo ng bagong independiyenteng bansa noong 1896. Nagpatuloy ang pag-aalsa hanggang Mayo 1898, nang talunin ng mga puwersang Amerikano ang mga Espanyol sa Look ng Maynila noong Digmaang Espanyol-Amerikano . Pagkatapos ng pagkatalo, idineklara ni Aguinaldo at ng Pilipinas ang kalayaan mula sa Espanya noong Hunyo 12, 1898. Di-nagtagal pagkatapos noon, ang mga isla ay ibinigay sa Estados Unidos sa pamamagitan ng Treaty of Paris.