È una storia di epoca Nostalgica sa cercava l'elisir di lunga vitaIl rimedio de curá ul maa de panza, sa cercava de curá la digestionIn quel sit induv’è che‘l diavul l’ha perdù le corna e il cò e il Ravella ristorava Canzo, pascoli e suldàl’alchimista la ricetta a l’è drée a cercà par curà malànn e cumpaesann.
Scannagatta farmacista, cunt i occ del tempuraal gira sota ‘l so mantell, nela nocc de la sua vallgira in giro fruga, scruta della terra la magia erbe, spirito e un nome che nella memoria stia.
Vespetrò Vardà in su, varda in giò, tira un fiaaTirà un fiàa, varda in su, varda in giò Ah Ah AhVespetrò
E una sira senza stell ghan dà del mascalzonl’han truvà cunt i suldà de Napuleonche beveva e ciciarava de cus’è chissà?han giurà che spudàva fooch e fiamm
Forsi per la malparàda lu l’ha sarà su bottega,un cartello in verità, su la porta diseva:“Cari amis starò via, e sarà par tantu teempcui malànn, racumandi stii atént”
E nissun l’ha pio vedù, ne sul lago, ne in brianzae qualcuno dubitava anche della sua esistenzal’han cercato oltreconfine, l’hai cercà in ogni cantunScannagatta era un’umbria, senza cavabuscion
RITORNELLO
E una nòcc, la gésa piena par la Pasqua del Signuri dunètt han giurà che sedeva in mèzz a luurScannagatta l’è turnà, cunt in mànn una butegliache la brìlla cum’è ‘l suu quaand che se sveglia
Cumpaesan, anca tròpp n’emm passà de questi tempiHo cercà in tùtt el muund un regal par fii cuntentiI Frances i enn andà via cunt in mano la Giucunda,quela sira gho ciulà i segrét par sta bevanda.
E regala quel prodigio forsi per fass perdunà,chi ‘l vardava cum’è un stròligh ricreduto si era giàUna gota di quel nettare è la felicità misteriosa, ma tutti cantan già:
Vespetrò Vardà in su, varda in giò, tira un fiaaTirà un fiàa, varda in su, varda in giò Ah Ah Ah
Vespetrò Vardà in su, varda in giò, tira un fiaaTirà un fiàa, varda in su, varda in giò Ah Ah AhVespetrò
Alè Alè Bien Vessé Vespetrò