Nie jest to żaden magiczny przedmiot, który wykuty został w sercu żywego wuklanu przez mistrza rzemiosła. Jest to zwykła część niekompletnej stalowej zbroi, która najprawdopodobniej została kiedyś zapomniana na rzecz lepszego rynsztunku.
Służą one Sethowi, jedynie w celu podstawowej obrony przed wszystkim co jest zbyt ostre, aby zatrzymać to gołymi rękoma.
"Samemu niczemu nie podołasz. Nikt samemu nie jest idealny. Znajdź kogoś, kto cię rozumie, trzymaj się go nie ważne co. Potrzebujesz innych, używaj ich tak bardzo jak możesz. Spraw, żeby inni stali się twoją włócznią, kiedy Ty będziesz ich tarczą. Broń to co cenne, a nie ma nic bardziej cennego, niż życie bliskiej ci osoby. Używaj innych, ale też daj coś od siebie. Broń ich sobą. Jesteś przecież strażnikiem aniołku. Wykonaj swoje zadanie i nie pytaj czemu. Na te pytania czas jeszcze nadejdzie."
Nawet najsilniejsza broń traci, jeśli niemożliwym jest ucieczka od zagrożenia. Seth staje naprzeciw temu założeniu. Staje się on żywą tarczą, idealną obroną, która nie przepuści żadnego ataku, póki będzie on jego świadom. Nie używa do tego żadnych tarcz, a korzysta z najbardziej zaufanej mu części jego życia, czyli własnego ciała. Nie jest to jednak zwykłe wystawienie dłoni, aby zablokować impet uderzenia nieruchomą ręką, a również przekierowywanie trajektorii ostrza tak, aby nie trafiło w cel. Nie jest w tym jednak jeszcze perfekcyjny, nie jest na poziomie ściany nie do ruszenia. Dalej niektóre ataki mogą go wytrącić z równowagi, przewalić na ziemie sprawiając, że staje się łatwym celem, a szczególnie silne uderzenia są w stanie nawet połamać mu ręce...
Po zablokowaniu lub przekierowaniu czyjejś broni nie musi stać bezczynnie, a może wziąć sprawy w swoje ręce. Potrafi on wykorzystać czyjąś siłę na swoje cele, nieważne czy posiada w pobliżu sojusznika, czy samych wrogów, ich oręż może stać się jego bronią. Popychanie tępych końców włóczni, czy głowic rękojeści mieczy swoich sojuszników, aby wzmocnić ich siłę przebicia, jest jednym z kilku trików w jego rękawie. Jednak nie staje się on bezbronny, kiedy brak mu kompanów. Barbarzyńskie przepychanie ostrzy wrogów po zablokowaniu ich, w taki sposób, aby nadać im siłę sprawczą, jest ostatecznością, jednak możliwością w sytuacji kryzysowej. Nie skończy wtedy bez żadnych ran, albowiem musi wtedy przepychać za ostrze samo w sobie, niemniej pozwoli mu to na przynajmniej minimalne zranienie wroga wybitego z rytmu walki.
"Nie zawsze każdy zna swój cel aniołku. Ty swój znasz. Poprowadź tych zagubionych, ale pamiętaj, niektórzy wolą się gubić. Nawet zepsuta włócznia, może być śmiercionośna, musisz tylko do niej inaczej podejść. Musisz ją popchnąć do działania, przejmij inicjatywę. Oni nie wiedzą co chcą zrobić, Ty wiesz. Nawet jak im się zdaje, że wiedzą to się mylą., przejmij władzę. Zrób to. Musisz. Nie pytaj czemu. Ty wtedy władasz. To Ty decydujesz co się stanie. Bo jesteś aniołkiem"
Stopień znajomości umiejętności: Biegły