Wiele rzeczy może definiować człowieka, jego ubiór, sposób poruszania się, a nawet kolor skóry. Takie błahe rzeczy definiują istotę w oczach innych. Co jeśli tych oczu zabraknie? Co jak dusza straci swoje lustra. Każdy fałszywy uśmiech, wymuszone łzy, a nawet najbardziej zalotne spojrzenie przestaje działać. Ciało przestaje grać pierwsze skrzypce w rozmowie. Zostają tylko słowa. Równie fałszywe co wszystko inne, o wiele silniejsze, niż gesty. Nie wszyscy, jednak potrafią nimi poprawnie się posługiwać. Niekontrolowane zmiany tonu, przeciąganie pojedynczych liter, zawahania.

Właśnie na to uwagę zwraca Seth, nie posiada innego wyboru. Musi, aby nie zgubić się w lesie pełnym ludzi. Jak nie będzie ich uważnie słuchać to nigdy nie dowie się prawdziwych intencji. Z tego właśnie powodu, nie może być on pochopny w swoich decyzjach. Nagła zmiana podejścia do danego tematu nie jest czymś w jego stylu. Przekręty, naciągnięcia i oszustwa również nie są w jego stylu. Nie będzie bajkopisarzyć mnogich opowieści, aby wyjść na lepszego, niż jest. Nie jest to w jego naturze. Zawsze był prawdomówny, czuł że kłamstwa nie są czymś co w jego otoczeniu powinno istnieć. Przecież nigdy nie wiadomo, czy kłamcy można ufać.

Nieszczera osoba nie jest godna, aby poświęcić na jej poczet swoje życie, a nawet zdrowie. Anioł ich nienawidzi, jednak nie jest w stanie przejść obojętnie nawet koło takiej osoby jak czuje, że przydarzy się jej krzywda. Jego wewnętrzna chęć obronny innych zawsze zwycięży nad buzującymi emocjami. Podświadomie zawsze zna swój cel