Wszystko zaczęło się od wysokiej temperatury. Używając palnika gazowego, podgrzewaliśmy kawałki wapienia w probówce. Proces ten, nazywany prażeniem lub kalcynacją, to w istocie rozkład termiczny węglanu wapnia. W temperaturze około 900°C zachodzi reakcja: CaCO₃ → CaO + CO₂↑. Z twardej skały powstaje kruchy, biały proszek – to właśnie tlenek wapnia, czyli wapno palone. Ulatniający się gaz to dwutlenek węgla, którego obecność udowodniliśmy, przepuszczając go przez wodę wapienną, która pod jego wpływem mętnieje. Dzieci z zapartym tchem obserwowały tę magiczną przemianę.

Nauka przez działanie – dlaczego warto?

Aby utrwalić zdobytą wiedzę, dzieci przelały swoje obserwacje na papier, tworząc własne notatki i rysunki ilustrujące kolejne etapy eksperymentu. To doskonały sposób na zrozumienie i zapamiętanie skomplikowanych procesów, a także na rozwijanie kreatywności.

Krok 3: Praktyczne zastosowanie – tworzymy zaprawę

Na teorii i obserwacji nie poprzestaliśmy! Nasze świeżo wyprodukowane wapno gaszone posłużyło do stworzenia prawdziwej zaprawy wapiennej. Dzieci, niczym dawni budowniczowie, mieszały wapno z piaskiem i wodą, ucząc się o jego praktycznym zastosowaniu, które od wieków wykorzystywano do wznoszenia trwałych budowli. To namacalny dowód na to, że chemia ma realne zastosowanie w otaczającym nas świecie.