VORMSEL 2025

Catechese bijbelen en bidden

Op zaterdag  25  januari en woensdag  12 februari kwamen onze vormelingen samen voor de catechesebeurt rond “bijbelen en bidden”
Bij het begin van de bijeenkomst mochten de vormelingen een zin door fluisteren . De laatste vormeling in de rij mocht deze opschrijven. Die zouden ze later in de bijeenkomst nog nodig hebben.

Er werd uitleg gegeven wat de naam “de bijbel” betekent en hoe de bijbel is onderverdeeld
Hierop konden ze alvast heel goed antwoorden en met wat hulp ook de 4 evangelisten opnoemen.
Vandaar uit vertelde ik hun dat niet elk bijbelverhaal bij elke evangelist hetzelfde zal zijn. Ik vroeg hen de zin te zeggen die ze hadden moeten door fluisteren en luisterde wat de laatste persoon had opgeschreven.

Bij de meesten kwam de zin heel anders over en niet alles werd letterlijk opgeschreven .Maar de boodschap  bleef wel hetzelfde.
Ik gaf ook aan dat dit ook het geval was bij de 4 evangelisten.
Aangezien iedere  bijbel anders is hebben ze dit onder gedeeld in hoofdstukken en verzen en.
dit mochten ze dan zelf ook eens uitproberen. Met wat hulp van de catechisten kon iedereen zijn zin vinden.

Hierna stonden we stil bij het bidden. Bidden is een wereldwijd verschijnsel. In iedere  godsdienst bid voor zijn God.
Maar voor wie of wat we kunnen bidden was dan ook een van de vragen die er gesteld werd.
Vlug kwamen de antwoorden “mémé en pépé” voor mensen die ziek zijn kreeg ik ook van een vormeling als antwoord.

Maar aangezien bidden niet steeds simpel is gaf ik mee dat er een simpel truckje bestond om  iets gemakkelijker te bidden, namelijk het 5 vingergebed, hier wordt er gebeden van duim tot pink.
Iedere vinger van je hand staat voor iets of iemand.
Dit ging van eren, danken, vergeving vragen, bidden voor een ander en tenslotte ook bidden voor jezelf.

Na  de uitleg kreeg iedere vormeling een blad waar ze bij iedere vinger mochten schrijven.
Terwijl de vormelingen met deze opdracht aan de slag waren, speelde het lied : “ ik geloof, ik vertrouw en waag de sprong om te geloven”  Een lied dat ze op hun vormsel zelf ook zullen zingen.
Wie wou kon iets delen in de groep.
Aangezien er wordt gezegd dat zingen 2x bidden is, luisterden we naar het Onze Vader dat ze in stilte konden meebidden en tegelijker tijd ook bidden voor wat ze hebben opgeschreven bij de opdracht van het 5 vingergebed.

Als afsluit gaf ik onze vormelingen mee om af en toe eens te bidden en met je hand die je steeds bij je hebt. Met dit simpel truckje dat ze vandaag hebben geleerd, moet hen dit zeker lukken.

Met deze boodschap stuurde ik onze vormelingen terug huiswaarts

Annelies Pattyn

Startnamiddag Vormselwerking Pastorale Eenheid De Bron

Op zaterdagnamiddag 7 december verzamelde de kandidaat-vormelingen in de Sint-Bavokerk om van 13u30 tot 15u00 in een 5-tal hoeken van de kerk stil te staan bij enkele thema’s.

Diaken Steven stond met de vormelingen stil bij ‘het kruis’. Het mooie symbool van de christenen, meer bepaald van onze roomse katholieke kerk, bestaat uit twee delen. Enerzijds is er de verticale balk, deze is naar God, naar boven, gericht en roept ons als christenen op om met God, de vader verbonden te leven. Anderzijds is er de horizontale balk die met haar twee uiteinden vraagt onze aandacht te richten op de mensen om ons heen. We kunnen immers niet als christen leven als we geen aandacht hebben voor de mensen rondom ons. Jezus verwacht van ons ook dat we ons extra inzetten voor de mensen die het in onze maatschappij moeilijker hebben.

Daarnaast kregen de vormelingen ook de opdracht om thuis een eigen 3D kruis te knutselen in bijvoorbeeld hout, fimo, strijkparels, klei, zoutdeeg, … en het te versieren als een echt persoonlijk kruis van zichzelf.

Bij catechisten Veronique en Jeaninne hoorden ze dat ze als vormelingen uitgedaagd worden om te groeien in geloof als jongvolwassene. Dit werd duidelijk gemaakt met het beeld van een zaadje dat wanneer je geeft wat het nodig heeft, kan uitgroeien tot een mooi plantje en zelfs rijke vruchten draagt.
Toen ze als kind gedoopt werden, hebben hun ouders een heel klein geloofszaadje in hen geplant. Door de jaren heen is dit gegroeid; bij sommigen is dit een heel sterk geloof geworden, anderen hebben het er soms moeilijk mee of vergeten dat ze christen zijn.
Dit geloof kan nog sterker en dieper worden maar dan moet je er ook iets voor doen! Geloof groeit niet vanzelf, maar krijgt voeding door bvb. godsdienstles te volgen op school, te bidden, naar de eucharistieviering te komen of door goed te doen voor anderen. Op die manier wordt dat kleine zaadje een sterke plant.
Geloof begint als een kleine kiem geplant door je ouders, gevoed door je gezin, school,… maar jijzelf bent verantwoordelijk om er zorg voor te dragen en verder te ontwikkelen. Je kunt je geloof verwaarlozen, door allerlei omstandigheden laten stikken of je kunt het verzorgen en ‘bemesten’ zodat het een stevige plant wordt.
Ook hier kregen de vormelingen een opdracht mee om thuis in een potje dat ze kregen iets te zaaien en er goed zorg voor te dragen. De ouders hebben waarschijnlijk nog wel een restje graszaad of iets anders over dat je mogen gebruiken. Voldoende licht, water, vruchtbare grond maar misschien nog het meest van al positiviteit en dus ook geloof!

Bij Herwig hoorden de vormelingen meer over de Advent. Christenen worden uitgenodigd om tijdens deze periode zich voor te bereiden op het feest van Kerstmis. Een tijd van hopen, verwachten, verlangen en uitkijken naar. Zoals een koppel dat een kind verwacht en uitkijkt naar de geboorte, dat allerlei verlangens hebben en hoopvol zijn.
Met het verhaal Youssef uit Libanon maakten de vormelingen ook kennis met de adventskrans met 4 verschillende kaarsen. Een eerste bruine kaars verwijzend naar de aarde, dankbaar voor Gods schepping. De tweede kaars met de paarse kleur omdat de mens soms te veel aandacht heeft voor het materialistische en zichzelf, we worden dan ook opgeroepen om ons te ‘bekeren’. Rood was de kleur van de 3de adventskaars. Liefdevol omgaan met onze medemens is de opdracht. Wanneer we dankbaar zijn voor de aarde, bereid zijn ons te bekeren omwille van ons egoïsme en liefdevol proberen samen te leven met hen rondom ons; dan is ons hart echt klaar voor Kerstmis te vieren en zijn we rein en zuiver om de vierde kaars te plaatsen op die groene krans van hoop.

Hoofdcatechist Bert gaf uitleg aan de kandidaat-vormelingen over de 3 initiatiesacramenten: doopsel, eucharistie en vormsel.

Het doop is het eerste sacrament dat een mens ontvangt. In het sacrament van het doopsel worden we verwelkomt in de kerkgemeenschap en worden we kinderen van God. Tijdens het sacrament van het doopsel symboliseert de onderdompeling in het water dat de persoon die wordt gedoopt, sterft aan de zonde en een nieuw leven in Christus gaat leiden, gezuiverd en geheiligd.
Het sacrament van de eucharistie is het enige initiatiesacrament dat katholieken steeds opnieuw mogen vieren. Dit sacrament is via het Woord de bron die ons helpt groeien naar het beeld van Jezus Christus, en via het Brood (communie) worden we gevoed om het Woord van God ook verder te verkondigen in het dagelijkse leven.
Het vormsel vindt plaats wanneer een kind zijn of haar kennis in de Kerk heeft voltooid en klaar is om een volwaardig lid te worden. Dit ritueel wordt uitgevoerd door een (vertegenwoordiger van de) bisschop. Het omvat de zalving van het voorhoofd met chrisma (heilige olie), het opleggen van de handen en de uitspraak van de woorden: ‘Ontvang het zegel van de Heilige Geest, de gave Gods’.

In de laatste werkwinkel gingen catechisten Annelies en Frank aan de slag met de vormelingen om een uitnodigingskaartje te schrijven om iemand uit hun kring te vragen om hun vormselmeter of -peter te worden. Want immers als gevormde sta je niet alleen. God geeft ons de kracht van de Heilige Geest maar daarnaast zijn er best ook mensen zoals een vormselmeter of peter om jou te helpen en te steunen.

Mag ik je vragen om mijn vormselmeter/peter te zijn?

Ik durf je dat vragen,

Omdat ik geloof dat jij,

Als het nodig is,

 Mij een duwtje in de rug zal geven.

Ik durf dat vragen,

Omdat ik geloof dat jij,

Op het juiste moment,

Mij een schouderklopje zal geven.

Alleen voel ik me te klein,

Samen met jou voel ik me veel sterker

Om te bouwen aan een wereld

Volgens Gods plan.

Het was een boeiende namiddag hoorden we van vele vormelingen en een mooie start van hun groei-traject om zich voor te bereiden op hun vormsel begin mei in één van onze kerken.

Naast de kerstvieringen zal de volgende activiteit zijn waarop alle vormelingen verwacht worden de Meter- en peteravond zijn in de Rekkemse Sint-Niklaaskerk op donderdagavond 9 januari.

Catechist Herwig

Foto's Vanthournout Eric