Verslagen interne competitie, seizoen 2011 - 2012

Uitslagen 1e ronde interne

Na een lange schaakloze zomer mochten we weer aan de bak. Na de simultaan van vorige week zat iedereen er al weer goed in en was het dus tijd voor de eerste confrontaties. Er werd meteen volop gestreden.

In groep 1 speelde Arjen tegen Rob. Arjen offerde een pion in de opening voor initiatief. Dat initiatief kreeg hij, maar het leek dood te bloeden. Uiteindelijk won hij toch de pion terug en kreeg meteen een remiseaanbod van Rob erbij. Dat werd geaccepteerd.

Van de partij tussen Reinier en Jan stuurde Reinier het volgende verslag in: In de opening verkrijgt wit initiatief; zwart houdt zijn stukken op de damevleugel in de startblokken. Na goed denkwerk van zwart lukt het om met een aanvallende verdediging op de koningsvleugel, met de pionnen formatie e6,f5,g5,h5, om een aanval van wit tegen te houden. Dit lijkt tot remise te leiden, totdat zwart op het eind van de partij, na de succesvolle ontwikkeling van zijn stukken, een pion weggeeft. Wit vindt nu een goede aanvalsopzet door het midden, wat uitmondt in matdreigingen en opgave van zwart. Een boeiende eerste partij van het seizoen.

Ook (deels) uit groep 1 was de partij tussen de Hansen. Hans Trommel wist te winnen van Hans Meijer. Eerst won hij een kwaliteit en daarna had hij een sluitende koningsaanval. Opmerkelijk was dat Hans T. de matzet Dh8# miste. 10 zetten later was het pleit echter alsnog beslecht.

In groep 2 had Twan begrepen dat het seizoen pas volgende week begon. Dat betekende een eenvoudige overwinning voor Bram.

Paul en Marc speelden de boeiendste partij van de avond: Paul had met wit een pion voorsprong opgebouwd, maar Marc had allerlei dreigingen in de stelling en Paul kwam in tijdnood en bood remise aan. Marc nam dit na een korte overweging aan.

Uitslagen 2e ronde interne

De wedstrijdleider was deze avond niet aanwezig op de club. Hij heeft de uitslagen echter wel ontvangen. Het grootste deel van de vereniging speelde de bondswedstrijd tegen Scheve Toren 2, maar er waren toch 2 wedstrijden in groep 2 voor de interne. Bram Nederpel won van Joop Hartmann en Hans Meijer boekte een overwinning op Twan van Helfteren.

Verrassende partijen in de interne

Misschien waren de uitslagen uiteindelijk niet zo spectaculair als ze hadden kunnen zijn, maar het had mal kunnen aflopen bij sommige partijen in de interne.

Koplopers Reinier van der Veen en Hans Trommel speelden tegen elkaar. Reinier kwam met wit niet door de sterke verdediging van Hans heen en moest berusten in remise. Ook Robert Boermans en Fedde Stegenga speelden remise. Achteraf gezien had Fedde daar wellicht niet zo snel mee moeten instemmen. In vrijwel elke variant die werd uitgeanalyseerd bleek het eindspel voor zwart (Fedde) winnend.

Harm ter Veen en Arjen Hofman speelden een aardige partij. Eerst dacht Arjen een blunder te hebben begaan, maar het bleek mee te vallen. Daarna bood Harm remise aan bij de volgende stelling:

Wit heeft net Dd3-e2 gespeeld. Zwart heeft het loperpaar en dat is erg sterk in deze stelling. De partij vervolgt met 16. ... Dg6 17. f3 Lxh2! 18. g4 Lg3+ 19. Kd1 Tad8+ 20. Kc1 Ld3 21. Dg2 Le5 22. Th5 Tfe8 23. Txe5 Txe5 24. Pe4? Dc6+ 25. Pc3 Txe3 en opgegeven, want niets kan meer mat of dameverlies vermijden.

De partij tussen clubkampioen Ton Paalvast en Bram Nederpel was zeer verrassend. Hieronder het verslag en de analyse van Ton Paalvast:

Heroische nederlaag Bram Nederpel tegen 7-voudig regerend clubkampioen Ton Paalvast.

Afgelopen vrijdagavond leek er na de opening nog niets aan de hand voor Ton maar ondanks een pion voorsprong wist Bram Nederpel zijn stand manmoedig te verdedigen en nadat Ton op de 16e zet niet het goede plan volgde kon Bram met enkele zeer scherpe, aanvallende zetten de stand ombuigen naar een winnende stelling. Ton kwam zo erg in de verdrukking dat hij kon kiezen uit 2 kwaden. Of hij zou zijn Dame moeten opgeven en dan moeten gokken op verwikkelingen en moeten hopen op een fout van Bram. Of de Dame van Bram aanvallen die op zijn beurt dan een pionnetje meepikt en dan ook in de aanval moet kunnen winnen.

Ton gokt op de eerste mogelijkheid (Dxd4) en nadat Bram een directe winstweg mist kan hij zelfs met een heel gemene tussenzet met de Toren een Paard op a4 dat als verloren beschouwd leek nog op het bord houden want er zat een hele venijnige aanval aan te komen als Bram hem toch gepakt had!

Zoals het ging stond Bram nog wel gewonnen maar ook hij moest nu net als Ton al langere tijd steeds de enig goede zet vinden om niet ten onder te gaan. Volgens Bram zelf door het late uur, volgens Ton zijn briljante vechtlust in combinatie met zijn terugkerende opgezette valletjes kon Bram in de slotfase niet voorkomen dat de dreigingen hem boven het hoofd groeiden wat resulteerde in Dame-verlies in op dat moment een remisestelling als wit een soort eeuwig schaak in stand had weten te houden.

In het voetbal zeggen ze wel eens dat als je een slechte wedstrijd toch wint dat je dan wel eens kampioen kan worden. Vorig jaar had ik 2 hele slechte partijen, één tegen Rens en één tegen Rob die ik ook had moeten verliezen en deze zal ik ook zeker niet snel vergeten. Het seizoen is geopend!

In groep 2 speelden Hans Meijer en Marc Jager tegen elkaar. Hans maakte het Marc behoorlijk lastig, maar Marc kwam toch met een sterke aanval (waarin hij waarschijnlijk ook een toren kon winnen). Uiteindelijk won Marc door stukverlies van Hans. Niettemin een hoopgevend sterk optreden van Hans. Rens ter Veen en Paul Steenweg leken lange tijd op remise af te stevenen. Althans, het materiële evenwicht was immer daar. Op de klok echter niet: Paul kwam en tijdnood en ging door zijn vlag op het moment dat hij een essentiële pion dreigde te gaan verliezen. Bij Twan van Helfteren tegen Joop Hartmann kwam Joop een kwartier te laat. Dat brak hem lelijk op, want in een stelling die minstens remise was ging hij door zijn vlag en verloor.

4e ronde: geen remises

Het was een ronde waarin er niet laf remise geschoven werd. Zelfs niet door Fedde Stegenga en Ton Paalvast, hoewel de laatste wel sterk hierop aandrong. Fedde leek beter te staan en speelde door. Zoals zo vaak tegen Ton leverde het hem toch een nederlaag op. Robert Boermans won na lang omzichtig schuiven van Hans Trommel, daardoor werd de winnaar van de partij tussen Arjen Hofman en Reinier van der Veen de nieuwe eenzame koploper. Arjen kwam actiever uit de opening, hoewel Reinier met een schijnoffer al snel de spanning uit de stelling had kunnen halen. Dit deed hij niet en hij bleef gedrukt staan. De partij werd opengebroken door Arjen door een afruil waarna de onderontwikkelde stelling van Reinier niet goed leek te staan. Arjen ging echter in de fout en de stukken van Reinier werkten ineens goed samen waarna het snel afgelopen was. Jan Slotemaker won van Bram Nederpel in een partij waarin het ene pionnetje voorsprong van Jan uiteindelijk beslissend was.

In groep 2 hield Hans Meijer lang stand tegen Rens ter Veen, maar moest uiteindelijk toch het onderspit delven. Twan van Helfteren speelde een ijzersterke opening tegen Paul Steenweg, voorbereid samen met Ton, maar de pion die hij kon winnen liet hij staan en hij deed er zelf vervolgens een aantal in de aanbieding. Toen daarna ook nog een stuk van het bord ging, gaf Twan op.

Veel remises, maar toch geen schuivers

Een vaak gehoorde kreet na een overeengekomen remise na korte tijd is: "Stelletje laffe schuivers". Alsof men niet voor de winst durfde te gaan en dus maar genoegen nam met een vlotte remise. Ondanks dat er 3 remises waren te noteren, was er van lafjes schuiven zeker geen sprake in de 5e ronde van de interne.

In groep 1 was Ton Paalvast de enige winnaar, hij won van Hans Trommel. Fedde Stegenga won een pion tegen Harm ter Veen, maar kreeg daar in het lopereindspel last van doordat zijn loper door de pionwinst op een zwakkere positie terecht was gekomen, remise dus. Bij Rob Boermans tegen Reinier van der Veen leek Rob een optisch overwicht te hebben, maar hij kon dat niet uitdrukken in materiaalwinst. Ook hier werd in het eindspel de handen geschud. Bij Jan Slotemaker tegen Arjen Hofman had er best een winnaar uit kunnen komen, maar wie dan? Waarschijnlijk had Arjen de meeste kansen op de overwinning, maar hij gaf ze telkens weer uit handen. Uiteindelijk bleek de laatste fout voldoende voor Jan om remise te maken:

Deze stand is bereikt na 53. Tf1-g1. Wit dreigt het paard te winnen en daarom speelt zwart in hevige tijdnood 53 ... e5+??, waarmee hij een van zijn kroonjuwelen (de pionnen) opgeeft. De winnende zet was echter 53 ... Kf6! Als wit er dan voor kiest het paard te nemen (54. Txg5), speelt zwart alsnog 54 ... e5+!, waarmee de witte koning wordt teruggedreven en de witte toren wordt gewonnen. Het liep anders, namelijk 54. Kxe5 Lf3 55. Kf4 Lg4 56. Txg4 remise.

In de partij Rob-Reinier ontstond in een Siciliaanse partij de volgende (gelijke) stelling na 25.Tad1 (diagram):

Hier vervolgt zwart met 25...Tbc8? Beter waren 25...Tb6 en 25...Pe8 om de aangevallen pion te dekken. Wit durft het slaan van de d-pion niet aan en speelt 26.c3?, maar de computeranalyse geeft groot voordeel voor wit aan na 26.Txd6 Dxc2 27.Pec1! Deze zet dekt zowel het paard op b3 als de pion op b2. Na 26...d5 27.exd5 kiest zwart voor terugslaan met de e-pion. De computer geeft aan dat dit kan, maar dat zwart hierna tot ongunstige afruil besluit, waarna wit met zijn beide paarden vrolijk de zwarte loper en pionnen op de damevleugel bespringt. Dit had winst moeten opleveren, ware het niet dat wit net een dubbele aanval van de loper mist op beide paarden. Hierna biedt Rob remise aan, wat Reinier aanneemt, en daarmee goed wegkomt.

In groep 2 heersten de zwartspelers: Rens ter Veen won van Twan van Helfteren, Paul Steenweg van Bram Nederpel en Joop Hartmann van Hans Meijer.

Rens ter Veen en Paul Steenweg promoveren

Rens en Paul zijn een ronde voor het einde van de 1e periode al zeker van promotie. Paul kan nog gelijk eindigen met Bram Nederpel, maar wint het op onderling resultaat. Mocht het nu zo zijn dat ze tegen elkaar spelen en Bram wint, dan eindigt Paul alsnog boven Bram op basis van de stand van het vorig seizoen. Rens won zijn partij met zwart van Marc Jager in een partij die volgens Marc zeker de nodige spanning met zich meebracht. Paul won na een blunder vrij eenvoudig van Joop Hartmann. Bram Nederpel won van Hans Meijer, die volgens Ton een moderne vorm van weggeefschaak speelde. Twan van Helfteren speelde tegen nieuweling Ed Verhey die vooraf liet zien zeker een goede schaker te zijn. Twan liet zich echter van zijn beste kant zien en wist het te brengen tot een toreneindspel waarin remise werd overeengekomen.

In groep 1 kwamen Robert Boermans en Ton Paalvast snel remise overeen, zoals ook te lezen is onderstaand verslag van Ton:

Vrijdag 4 november was voor mij de dag dat de overwinningsreeks in de interne competitie van DCSV werd doorbroken door de remise tegen Rob Boermans. Sinds 20 mei 2011 was hij de eerste sinds Arjen Hofman die mij van de winst wist af te houden. De eerlijkheid gebiedt daarbij te zeggen dat Bram Nederpel een fase gewonnen heeft gestaan na mijn Dame-offer en dat Fedde in goede stand een vredesaanbod afsloeg om alsnog te verliezen maar toch.

De stand na 12 zetten was vol symmetrie en aangezien Rob de enige speler is waartegen ik (met zwart) een negatieve score heb dacht ik dat het wellicht verstandig was om vroegtijdig akkoord te gaan met een remise. Rob accepteerde dit en dit leverde me door afwezigheid van Reinier de koppositie op.

Arjen Hofman won van Hans Trommel door in het middenspel te profiteren van de passieve opening van Hans. Fedde Stegenga en Jan Slotemaker maakten er een uitermate spannende partij van. Jan leek zeker van een halfje, totdat hij een essentiële pion weggaf in het eindspel waardoor Fedde, hoewel hij in ernstige tijdnood was, de overwinning kon binnenhalen.

Robert Boermans periodekampioen

De eerste periode is afgesloten met Robert Boermans als nieuwe koploper. Hij won zijn partij van Arjen Hofman, terwijl de topper tussen Reinier van der Veen en Ton Paalvast in remise eindigde. Onderin groep 1 was het spannend in de strijd om de degradatieplaatsen. Harm ter Veen leek de dans te ontspringen door zijn overwinning op Jan Slotemaker, nadat Jan lang beter gestaan had. Maar Hans Trommel wist zijn partij tegen Fedde Stegenga remise te maken, ondanks dat hij in geweldige tijdnood verkeerde. Hierdoor degradeerde Harm alsnog samen met Jan.

In groep 2 konden Paul Steenweg en Rens ter Veen zich een salonremise veroorloven, zij waren beide al zeker van promotie. Achtervolger Bram Nederpel kon het niet bolwerken tegen Ed Verhey, die een fraaie eerste overwinning boekte. Twan van Helfteren bood lang weerstand aan Marc Jager, maar bezweek onder de pionnenmeerderheid van Marc. Joop Hartmann boekte tot slot een overwinning op Hans Meijer.

Hieronder nog het partijverslag van Reinier van zijn partij tegen Ton:

In de eerste ontmoeting tussen Reinier en Ton dit seizoen komt het Dame-Indisch op het bord. Reinier (wit) dwingt een suboptimale opbouw van zwarts verdediging af, wat hem volgens de computer voordeel blijkt op te leveren, maar hij geeft dit weg door middel van drie (!) achteruitspringende witte paarden. Hiermee springt de stelling ook achteruit, en komt zwart in het voordeel. Ook zwart mist echter de kansen op voordeel in een complex middenspel met veel pionnen. Aan het eind van het middenspel, met nog veel stukken op het bord, blijkt het gelijk te staan. De remise, zoals toen overeengekomen, is dus een terechte uitslag. Hieronder nog een diagram uit deze partij (na 16...Dd8-d7), welke goed het wederzijds kansen missen illustreert.

Wit speelt 17.Pf3-d2?? Na 17.c4-c5 Ld6xf4 18.e3xf4 Lb7-a6 19.Ld3xa6 Pc7xa6 20.Tf1-e1 staat wit beter. 17...Ta8-c8? Na 17...Ld6xf4 (17...Ld6-e7 18.Ld3xg6!) 18.e3xf4 d5xc4 19.Dc2xc4 Ta8-d8 gaat wit een pion verliezen zonder compensatie.

Remise troef

De eerste ronde van de nieuwe periode leverde vooral veel remises op. Na 6 zetten bood Rens ter Veen al remise aan tegen Arjen Hofman, 6 zetten later waren de dames van het bord en vond Arjen het ook wel welletjes. Ton Paalvast drukte op de stelling van Robert Boermans, maar Robert had sterke paarden en bood op een tactisch moment remise aan. Hans Trommel had een optisch voordeeltje tegen Ed Verhey, maar beide heren waren het erover eens dat degene die iets zou forceren waarschijnlijk de partij ging verliezen. Remise dus. Van de partij tussen Paul Steenweg en Reinier van der Veen is het volgende verslag van Reinier:

In een klassiek geweigerd damegambiet kiest Reinier (zwart) op de 9e zet voor een solide zet, die volgens de computer wit het initiatief blijkt te geven, en zwarts vooruitzichten beperkt tot verdedigen. Dit doet zwart ook netjes; wit kan zijn sterke loper niet te hulp schieten met andere stukken in een gesloten stelling. Zwart biedt remise met beiden nog 30 minuten op de klok, en wit neemt aan. De eindpositie wordt door de computer als zeer goed voor wit beschouwd, maar er is geen snel of duidelijk winstplan, dus misschien is het uiteindelijk te verdedigen voor zwart. 1/2-1/2

In groep 2 vielen wel beslissingen. Joop Hartmann bleef lang bij tegen Jan Slotemaker, maar moest toch kapituleren. Bij Bram Nederpel tegen Marc Jager gebeurde iets opmerkelijks: Bram zat te hummen achter het bord dat het toch mat ging, dus dat het niet zoveel zin meer had. Marc humde een beetje mee dat hij die matzet dan nog wel even moest uitvoeren. De toeschouwers zagen echter geen mat, maar slechts kwaliteitswinst voor Marc. Marc voerde een zet uit met de dame die tot stikmat zou leiden als er werd geslagen met de toren, maar Bram nam met de koning, wat Marc in verbijstering achterliet en de partij deed opgeven. Tot slot wist Twan van Helfteren een mooie partij tegen Harm ter Veen te bekronen met eeuwig schaak en dus remise. In de analyse bleek dat er voor Twan nog wel meer in had gezeten. Niettemin een puike pot!

Uitslagen 2e ronde, periode 2

Omdat er hard gebekerd werd tegen SHTV heeft uw wedstrijdleider weinig meegekregen van de verwikkelingen in de interne.

Rens ter Veen neemt koppositie over

In de interne competitie heeft Rens ter Veen, na 2 overwinningen op rij (met vorige week een break door de externe), de koppositie overgenomen van Ton Paalvast. Rens wist te winnen van Reinier van der Veen, terwijl Ton met zwart moest berusten in remise tegen de sterk spelende Paul Steenweg. Ook Fedde Stegenga en Robert Boermans kwamen remise overeen. Arjen Hofman wist na een lange partij omzichtig schuiven Hans Trommel toch te verslaan.

In de partij Rens - Reinier verkreeg wit langzaamaan initiatief vanuit de opening naar het middenspel toe. Na 24.Le5 speelt zwart 24...Pd7? Na 24...De6 25.Tb7 c4 kon zwart nog een beetje meekomen. Na de tekstzet speelt wit 25.Lc7! Te8 26.Lg4 Lf6 27.Tb7. Nu de toren(s) erbij komen wordt het teveel voor zwart. Na nog enkele zetten begaat zwart (in tijdnood) een grote blunder, en geeft op.

In groep 2 had Ed Verhey zicht op een riante voorsprong op de rest van het veld in zijn partij tegen Bram Nederpel. In het eindspel verspeelde hij echter zijn goede positie, waardoor het remise werd. Harm ter Veen en Jan Slotemaker wonnen hun partijen van respectievelijk Joop Hartmann en Hans Meijer.

Rens en Ton lopen uit

Koplopers Rens ter Veen en Ton Paalvast hebben hun voorsprong op de rest van het veld uitgebreid. In groep 2 wonnen zij hun partijen, terwijl de overige partijen in remise eindigden.

Ton won van Reinier van der Veen: Ton (wit) kwam niet lekker uit de opening in het Falkbeer tegengambiet (onderdeel koningsgambiet), maar Reinier (zwart) koos toen voor een te passieve 7e zet, en daar bovenop voor een verkeerd plan op de 10e zet. Zie de diagramstelling.

Stelling na 10.0-0

Na de zet 10...Lb8 had wit nog maar een klein initiatief overgehouden. Zwart speelde echter 10...Pg4??, wat een pion verliest. De zet 11.Pe5 was aardig, maar direct winnend was 11.c5! Le7 (11...Lc7 12.d5) 12.Lxf4. Zwart moet nu door met 11...Pe3. Wit speelde nu weer de mindere voortzetting 12.Lxe3, want na 12.Pxe3 kon weer 13.c5 en 14.d5 volgen. Zwart kon weer mee, maar niet voor lang, want na een zeer slechte 17e zet stond wit een pion voor en positioneel beter. Toch bleef het lastig tot het eind: Beide spelers kwamen in tijdnood, en speelden in rap tempo door t/m de 58e zet, waarna zwart door zijn vlag ging. Wit had ook nog maar enkele minuten over, en zwart miste nog ergens een remisekansje, dus het was een zwaarbevochten overwinning voor Ton. Een mooie kerstkraker!

In de partij tussen Arjen Hofman en Rens gaf Arjen al vroeg in de opening een pion weg en kwam dit niet meer te boven. Bij de partij tussen Paul Steenweg en Robert Boermans is het evenwicht nooit uit de partij geweest en werd dus tot remise besloten. De mooiste partij van de avond kwam op naam van Ed Verhey en Fedde Stegenga. Zij legden elkaar het vuur na aan de schenen en uiteindelijk bleef een ongelijk lopereindspel over, dat remise was.

Bijna net zo mooi was de partij tussen Bram Nederpel en Harm ter Veen. Bram ging hartstochtelijk in de aanval, maar kwam materiaal achter. Toen Harm zich echter vergistte bij het afruilen van de dames stond Bram echter gewonnen. Hij speelde het mooi uit. Jan Slotemaker wist zijn partij tegen Joop Hartmann te winnen en Twan van Helfteren won met een overdonderende koningsaanval van Hans Meijer.

Spanning rondom promotie en degradatie

Het was alweer de één na laatste ronde van de 2e periode. Dat betekent dat er weer extra nauwlettend naar de ranglijst wordt gekeken omtrent wie er promoveert en degradeert.

In groep 1 deed Reinier van der Veen erg goede zaken door in een mooie partij van Fedde Stegenga te winnen:

Reinier (wit) speelde tegen Fedde (zwart) een abnormale 4e zet in een klassiek damegambiet, wat direct tot een interessant spel leidt. Op de 14e zet speelt zwart agressief zijn e-pion op, wat leidt tot onderstaande diagramstelling na 18.Lb5+!?

Wits zet is een mooie vondst, maar 18.Td1 Le6 19.Dd3, met voordeel voor wit, was beter. De tekstzet leidt tot meer complicaties, waarin er ruimte is voor wit om fouten te maken, maar het lijkt mogelijk om tenminste remise te behouden. Zwart speelt nu te snel 18...Dxb5??. Hierop volgde 19.De5+ Le6 20.Dxh8+ Ke7 21.Dxa8. Zwart heeft geen tegenaanval, en raakt een aantal zetten later mat. Er waren veel alternatieven. Na 18...c6 19.Lxc6+ bxc6 20. Dxc6+ Kf8 21. O-O Tb8 is het gelijk. Na 18...Kf8 (welke door geen van beiden was overwogen) 19. Dd8+ Kg7 20. Dd4+ Dxd4 21. exd4 Le6 22. Kd2 Tad8 23. Kc3 ook, en na 18...Kf8 19.Td1 c6 (19... Kg7 20. Dd4+ Dxd4 21. Txd4 Le6 22. Ke2 Tad8 is gelijk) 20. Dd6+ Kg7 21. La4! (zowel 21...Ld3 als Le2 geven zwart voordeel) 21... Le6 22. Td4 Tad8 23. De5+ Kg6 24. O-O was het eveneens remise.

Ook Robert Boermans nam afstand van de degradatieplekken door Arjen Hofman te verslaan. Robs intentie was om snel remise te spelen en snel naar bed te gaan, maar Arjen wilde voor de winst spelen. En zoals dan zo vaak gebeurd: Arjen schoot een enorme bok, gaf een toren weg en kon opgeven. Verder won Ton Paalvast in een snelle partij (de huisvariant van Ton) van Paul Steenweg. Ton hierover: Ongeveer een half jaar geleden speelde ik een Siciliaan tegen Paul en die partij had ik voorbereid voor vrijdagavond. Paul week na een zetverwisseling af van deze partij en ik kwam met een verrassend pionoffer voor een gevaarlijke Koningsaanval. Toen Paul eenmaal de beste verdediging miste kon ik snel toeslaan. Paul had de keus uit mat of grote materiale achterstand.

In groep 2 stevent Ed Verhey af op promotie, hij versloeg zijn medekoploper Bram Nederpel. Bram speelde vol op de aanval, maar gokte teveel. Harm ter Veen en Jan Slotemaker speelden remise. Hans Meijer vond een mooie matcombinatie tegen Joop Hartmann, nadat hij eerder in de partij al een loper had gewonnen.

Ton Paalvast wint topper van Rens ter Veen

Het topduel in de interne tussen Ton en Rens is gewonnen door Ton die daarmee ook de periodetitel pakte en in de cumulatieve stand de koppositie van Rens overnam. Het duel leek in evenwicht (behalve in tijd, die was in het voordeel van Ton) totdat Rens een misrekening maakte en Ton toestond een stuk te winnen. Toen Rens het stuk koste wat kost probeerde terug te winnen, ging het mat.

In de strijd om promotie en degradatie maakten Hans Trommel en Ed Verhey er een interessante partij van. Hans moest winnen om kans te maken niet te degraderen en Ed had aan remise genoeg voor de promotie. Ed trok echter fel van leer met een machtige koningsaanval nadat Hans een vergiftigde pion op g7 had gepakt. Toen de aanval niet direct doorsloeg vond Ed het wel voldoende en bood remise aan. Dat werd door Hans aangenomen.

Door dit resultaat wisten Reinier van der Veen en Arjen Hofman dat de verliezer van hun partij niet hoefde te vrezen voor degradatie. Beiden hadden vooraf aan remise genoeg om niet te degraderen, maar al na 6 zetten was duidelijk dat het geen suf potje schuiven ging worden. Reinier speelde met de zogenaamde Fegatello-aanval (ookwel de Fried Liver Attack, naar een Italiaans begrip dat "zo dood als een stuk lever" betekent). Dit is een variant van de 2-paardenverdediging waarbij wit direct een stuk offert op f7. Bij goed spel kan hij deze terug winnen en heeft hij het voordeel dat de zwarte koning open en bloot in het centrum staat. Reinier speelde het echter verkeerd op de 8e zet, waardoor Arjen onder de druk uit kon komen en een vol stuk voor stond. Ondanks dat Reinier nog enkele complicaties in de stelling aanbracht wist Arjen dit voordeel goed uit te buiten en won. Zie diagram na 6.Pxf7!?. Na 6... Kxf7 7.Df3+ Ke6 speelt wit dan ook foutief 8.0-0? (Goed was 8.Pc3, waarna bijv. 8...Pb4 9.Lb3 c6 10.a3 Pa6, met enig initiatief voor wit, kan volgen) waarop zwart met 8...Pa5 de ontpenning van het paard op d5 afdwingt, en gemakkelijk tot voordeel komt.

Ook in groep 1 was de partij tussen Paul Steenweg en Robert Boermans. Hier kwam een dame-eindspel op het bord waarin Robert met zwart een pion won. Na afruil van de dames bleef een gewonnen eindspel voor Robert over.

In groep 2 was de partij tussen Bram Nederpel en Jan Slotemaker een aparte. Bram kwam 2 pionnen voor en leek te gaan winnen (en daarmee te promoveren). Maar het werd laat (Bram verzuchtte: ja, het is weer half elf, hè) en Bram gaf een volle toren weg. Jan zat echter ernstig in tijdnood en gaf een paar pionnen weg. In de eindstelling had Jan nog 2 torens en een minuut op de klok en Bram 1 toren. Jan bood remise aan, wat Bram niet kon weigeren. Hiermee promoveert Jan naar groep 1!

Tot slot wist Harm ter Veen zijn partij van Hans Meijer te winnen. Nadat de stelling lang in balans was, won Harm een toren en daarmee de partij.

Goede avond voor zwartspelers

De eerste avond van de derde periode zit er alweer op. Voor veel zwartspelers was het een erg succesvolle avond. Het had nog beter kunnen uitpakken voor de zwartspelers als Jan Slotemaker zijn gewonnen stelling had doorgespeeld. In een complexe stelling tegen Ed Verhey bood hij remise aan. Dat nam Ed niet aan, maar deed een zet die een stuk verloor en hij bood direct weer remise aan. Jan keek het nog even aan, maar nam de remise. Paul Steenweg wist met zwart te winnen van Reinier van der Veen en Rens ter Veen won met zwart in een snelle partij van Robert Boermans. De enige overwinning voor een witspeler in groep 1 was voor Arjen Hofman. Bram Nederpel gaf goed partij en zette een verrassende aanval op, maar toen de aanval uitdoofde greep hij mis en verloor een stuk.

Van de partij tussen Reinier en Paul is onderstaand verslag van Reinier:

Reinier (wit) speelde tegen Paul (zwart), en gaf al snel initiatief weg door in een klassiek damegambiet de afruil van de loper van de zwarte velden door een zwart paard toe te laten, wat ook een open h-lijn opleverde. Wit hoopte hiervan gebruik te maken, maar durfde lang rokeren niet aan. Zwart zette een gevaarlijke aanval op de koningsstelling op. Wit verdedigde niet adequaat, maar krijgt aan het einde van de partij toch de kans om de achterstand grotendeels weg te werken, na de zet 31...Kh7-g8. Zie diagram. Wit had hier 32.Pf2 moeten spelen, waarna 32...Dd7 33.Pxg4 Th1+ 34.Kf2 Txc1 35.Txc1 f6 kon volgen. Wit deed echter 32.Txc6?? en Paul had de schitterende slotcombinatie 32...Th1+ 33.Kf2 De4 34.Dxg4 Dxg2+! 35.Kxg2 T8h2+ 36.Kf3 Tf1+ 37.Pf2 Tfxf2# Een verdiende overwinning voor Paul.

In groep 2 won Hans Meijer met zwart van Twan van Helfteren, nadat Twan een toren had laten instaan. Hans Trommel won ook met zwart van Fedde Stegenga, nadat hij eerder in de partij een zware aanval had overleefd. Ook in groep 2 was er één winst met wit: Marc Jager won van Joop Hartmann.

De volgende verslagen zijn binnengekomen van Ton:

Ton (zwart) heeft solide gewonnen van Jan Slotemaker (wit) die vanuit de opening het initiatief nam maar daarbij iets te frivool een Loper in zwarts stelling plaatste om die te ruilen tegen wits Loper. Hij had echter overzien dat na de ruil zijn Paard in zwarts stelling misplaatst stond en slechts ten koste van een pion kon ontsnappen. Gek genoeg bleek hierna dat zwart nog steeds een stellingsprobleem had, want wit rokeerde gelijk en dreigde toen een belangrijke centrumpion van zwart op de korrel te nemen en zwarts Koning stond nog in het midden.

Met 2 accurate zetten kon zwart deze dreiging net te boven komen en toen kon zwart het initiatief overnemen na een passieve Paardzet van wit waardoor zwarts Paard heerlijk kon binnendringen en na afruil had zwart een geweldige potentiële vrijpion en op de klok stond zwart ook ruim 40 minuten voor dus moest zwart in het eindspel met zware stukken alleen nog een mogelijk eeuwig schaak vermijden. Dit lukte, en na 32 zetten dwong zwart met 2 vrijpionnen meer Dameruil af, waarna wit opgaf.

In de topper van Rens (wit) tegen Arjen (zwart) kwam een voor beiden bekende opening op het bord die Rens toch voor de nodige problemen stelde. Langzamerhand was ook uit het tijdverbruik af te leiden dat Rens geen gemakkelijke stelling had, Arjen nog 36 min. en Rens nog 24. Op dat moment overdacht Arjen (zwart aan zet dus) in de diagramstelling of hij nog een winstpoging kon doen. Uiteindelijk durfde hij dit niet en kwamen de heren een remise overeen nadat Rens een soort zetdwang creëerde waar Arjen niet onderuit leek te kunnen. Een mogelijk vervolg had 1. ... Kg7 2. hxg5 hxg5 3. Tc5 Ld8! 4. Kd2 Kf6 5. Ke3 Ke6 kunnen zijn met duidelijk de beste kansen voor zwart nu de zwarte pion op d5 niet langer door het Paard hoeft te worden gedekt en dus volop aan het spel kan deelnemen.

Bij de partij tussen Hans Trommel en Reinier bouwde Reinier vanuit de opening flink wat dreigingen op wat hem ook wat tijdsnadeel bezorgde, maar omdat de Koning van Hans niet veilig kwam te staan en de combinatiemogelijkheden van Reinier te groot werden ging Hans toch onderuit. De slotstand was een hele fraaie aanvalsstelling voor Reinier.

Bij Twan en Joop waren de stukken toen al lang en breed opgeborgen omdat Twan de modus maximum attack had opstaan en Joop de juiste module van het verdedigen niet kon vinden, zijn verzoek bij de FIDE om toch te mogen rokeren ondanks het spelen van de Koning ten spijt. Een snelle winst voor Twan.

Hoogtepunt van de avond vond Ton het zwevende Paard van Hans Meijer in de partij tegen Marc Jager. Marc verslikte zich in een combinatie waar hij vermoedelijk van had gehoopt dat Hans dit verkeerd zou oplossen maar Hans verdedigde correct en stond toen een stuk tegen een pion voor. Onder druk van de voorttikkende klok en een batterij opstomende pionnen van Marc die ook een gemene penning had met zijn witveldige Loper op f7 bezweek Hans uiteindelijk toch. In nog steeds gewonnen stand moest hij een vrijpion van Marc opvangen maar plotseling was daar HET ZWEVENDE PAARD. Secondenlang hield Hans het stuk in zijn hand om tenslotte de conclusie te trekken dat het overal misging. 2 zetten later kon hij een Toren armer en met een niet meer te stoppen vrijpion voor Marc Jager niets anders doen dan met nog 17 seconden op de klok opgeven.

Ed Verhey (nog altijd ongeslagen!?) en Rob Boermans speelden een snelle remise.

Topper eindigt in remise

In hun 2e onderlinge duel hebben Ton Paalvast en Rens ter Veen remise gespeeld. De concurrentie kon hiervan profiteren door te winnen en dat gebeurde: Robert Boermans, Arjen Hofman en Reinier van der Veen wisten hun partijen te winnen van respectievelijk Jan Slotemaker, Paul Steenweg en Ed Verhey en zo dichterbij te komen.

Verslag partij Reinier (wit) tegen Ed (zwart): Zwart opent met een versnelde variant op de Sveshnikov van het Siciliaans, maar geeft een tempo weg in de opening, en laat het na om de witte dame, die op d6 komt, weg te jagen. Wit bouwt snel daarop een mooie stelling op met veel ruimte en druk. Dit kost zwart een pion. Zwart probeert nog een tegenaanval op wits koning te creëren, maar dit werkt wit in de hand: Na 19…Dg4-e2 ontstaat de onderstaande diagramstelling.

Wit speelde hier 20.Dd6-f6, waarna zwart op gaf. Waarschijnlijk wat te snel, want een analyse met Rob en Carlos liet zien dat wit het nog lastig kon krijgen, maar de computer geeft aan dat deze zet nog steeds winnend is. Veel beter was echter 20.Tg3xg7+! geweest, wat vrij snel tot mat had geleid.

In groep 2 debuteerde Carlos Cornejo zeer verdienstelijk met een overwinning op Twan van Helfteren, nadat hij een week eerder ook al Rens had verslagen in de simultaan. Hans Meijer lijkt onverslaanbaar: hij won van Joop Hartmann.

Veel remises in de interne

Maar liefst 5 van de 7 partijen in de interne competitie eindigden in remise in de 4e ronde van de 3e periode. Uw wedstrijdleider kan echter niet vertellen of er nog hard is gestreden voor de halfjes, want hij was er zelf niet bij. Gelegenheidsjournalist Ton Paalvast diende het volgende verslag in:

Ik speelde met zwart tegen Reinier die voor de Franse doorschuifvariant koos. Deze variant met 10. La4 heb ik ooit tegen Nico Alsemgeest voor de externe competitie gespeeld. Ik kwam toen na een blunder een stuk achter maar won toch nog fraai deze partij (zie de volledige partij Nico Alsemgeest - Ton Paalvast). Onze partij ging anders verder en Reinier kwam langzamerhand wat achter op de klok en ik besloot daarbij mijn Koningsstelling een beetje onveilig te laten voor een spannende stand om Reinier daarmee mogelijk in nog meer tijdsproblemen te brengen. Reinier behandelde de volgende fase echter zeer goed en toen hij de c-lijn onder controle kreeg stond hij zelfs wat beter en sloeg toen brutaal mijn remise-aanbod af. Dit verbaasde mij wel een beetje omdat ik zelf vond dat zijn dreiging wel meeviel. Bij nader onderzoek kwam ik er achter dat Reinier toch wel wat beter stond dus toen hij even later alsnog remise voorstelde weigerde ik dit aanvankelijk maar mijn verstand zei dat ik niet op zijn tijdnood moest gokken (24 om 48 minuten ongeveer) maar dat de stand geen rechtvaardiging gaf om nog verder op winst te spelen. Beiden waren dus wel redelijk tevreden met remise.

Hiervoor hadden Rens en Rob al vrij snel remise met elkaar geschoven. De stelling was inderdaad aardig dicht geschoven en hoewel het leek dat Rob met een Paard aan de zijkant wat gedrongen stond vond Rens zelf dat hij toch geen mogelijkheid had om deze stevige stelling zonder kleerscheuren aan te pakken.

Carlos Cornejo en Marc Jager begonnen aanvankelijk met de verkeerde kleuren te spelen maar toen dit was opgelost kwam er een stevige strijd waarbij echter zoveel stukken werden geruild dat een eindspel ontstond met ongelijke Lopers, remise dus. Bram Nederpel profiteerde van de open Koningsstelling van Joop die tegen half elf moest opgeven.

Harm ter Veen en Twan speelden alsof de brandweer elk moment kon binnenstormen. Harm zag Twan met 2 pionnen minder in een eindspel met een Toren en een Dame iets over het hoofd waarvan Harm optimaal profiteerde. Van de partij van Ed en Jan kan ik zeggen dat Ed beter leek te staan en toen hij op dat moment remise aanbood dat Jan dat meteen aannam en ietwat verbaasd was over het aanbod.

Ten slotte over de partij van Fedde en Hans Trommel werd er lange tijd rustig geschoven en toen bijna alle partijen waren afgelopen leek het alsof deze partij nog niet zo lang bezig was, zoveel stukken stonden nog op het bord. Toevoeging van Reinier: Uiteindelijk kwam Fedde een loper voor, met beiden nog twee torens en een dame op het bord, maar beiden kwamen in tijdnood. Fedde had de minste tijd op de klok (ong. 5 min. tegenover 10 min. voor Hans), en gaf toen pardoes zijn toren weg. Met een gevaarlijke vrijpion was hij nog zeker nog ‘in the game’, maar Hans zag een mogelijkheid tot eeuwig schaak, en maakte hier gebruik van. Remise was dus de uitkomst van deze spannende eindstrijd.

Wit begint en ... wint?

In de 5e ronde van de derde periode viel er weer veel te beleven op de borden. Met 16 man en dus 8 partijen was het een drukbezette avond. Het gaat inmiddels ook om de promoties en de degradaties, dus er is ook wel iets om voor te strijden.

In de top van groep 1 speelde Reinier van der Veen een sterke partij tegen Rens ter Veen. Reinier won een kwaliteit tegen 2 pionnen, won nog een pion terug en had al 2 remiseaanboden van Rens afgeslagen toen Rens hem toch tot remise dwong met eeuwig schaak. Bij de partij tussen Ton Paalvast en Arjen Hofman gaf Arjen al snel een pion weg zonder duidelijke compensatie. In het vervolg bouwde Arjen druk op een aantal pionnen op en ging de pion terugwinnen. Op dit moment bood Ton remise aan, wat door Arjen werd aangenomen. De computer geeft in de eindstelling nog licht voordeel voor Ton aan.

Robert Boermans kreeg een dameoffer van Ed Verhey om zijn oren. Ed is als fervent Shogi-speler (Japans schaak) gewend om veel te offeren, maar tegen Robert kreeg hij voor zijn dame slechts een loper en een paard terug. Robert won uiteindelijk door op een mooie manier een toren terug te offeren voor 3 pionnen en daarmee kon de winst voor Robert worden bijgeschreven. Hierdoor haakt Robert aan bij de koplopers en lijkt Ed het moeilijk te krijgen in de strijd tegen degradatie. In de strijd tegen degradatie deed Paul Steenweg goede zaken door met een schitterende slotcombinatie van Jan Slotemaker te winnen. Hieronder volgt een diagram van deze slotcombinatie:

Er volgde uit deze stelling:

20. Ld3xg6, h7xg6 ; 21. Dg4xg6+ Ph5-g7; 22. Pe3-g4 Ld7-e8 23. Pg4-f6 en opgegeven door zwart.

In groep 2 wist Hans Trommel een sterke partij tegen Marc Jager net niet met een overwinning te bekronen. Hij stond een kwaliteit en een pion voor, maar toch verzandde de partij in een zetherhaling. Hierdoor lijkt Marc samen met Carlos Cornejo de beste papieren te hebben voor de promotieplaatsen. Carlos won in een spannende partij van Harm ter Veen. Bram Nederpel had geen gezellige avond tegen Fedde Stegenga. Fedde bleef maar hout van Bram afpakken en won dus de partij. De snelste partij van de avond kwam op naam van Joop Hartmann en Twan van Helfteren. Joop wist de partij op fraaie wijze te winnen.

Daarmee werden 5 van de 8 partijen gewonnen door wit en vielen er 3 remises te noteren.

Uitslagen voorlaatste ronde periode 3

In de interne competitie werd voornamelijk gestreden in groep 2, omdat er ook tegelijkertijd werd gespeeld voor de bond. Hans Trommel won van Hans Meijer en Bram Nederpel won van Joop Hartmann. Bij de partij tussen Twan van Helfteren en Harm ter Veen gebeurde iets verrassends: met een toren voorsprong liet Harm zich pardoes matzetten door Twan. Mooi gespeeld! Bij Jan Slotemaker tegen Carlos Cornejo leek er lang niets aan de hand voor Jan buiten het feit dat zijn paard niet echt meedeed aan het spel op a4. Toch trok Carlos met een mooie combinatie aan het langste eind.

Ton Paalvast winnaar 3e periode

Met een klinkende overwinning op Arjen Hofman heeft Ton Paalvast de derde periodetitel van het seizoen binnengehaald. Met een scherp pionoffer luidde Ton een koningsaanval in waar Arjen geen antwoord op had, zie onderstaand diagram na 15. ... Dd6:

Zwart dreigt hier Da3+ om vervolgens na het spelen van e5 de toren erbij te halen. Wit blijkt dit te kunnen pareren door in deze stelling 16. Kb2! te spelen. Wit overwoog echter slechts 16. Kb1 en 16. Pe2 en koos voor de laatste. Er volgde 16. Pe2 Da3+ 17. Kb1 e5 18. Ka1 Tb6 19. Tb1 Le6 20. Tb3 Lxb3 21. cxb3 Txb3, waarna de buit binnen was voor Ton.

De concurrentie verloor terrein op Ton, want Rens ter Veen en Robert Boermans speelden in hun onderlinge partij remise. Ed Verhey en Paul Steenweg speelden ook remise: Paul had een pion voorsprong, maar een uur achterstand in tijd en vond remise dus wel prima. Jan Slotemaker sloot zijn verblijf in groep 1 af met een overwinning: met een totale remisestand op het bord ging Hans Trommel door zijn klok. Zo degraderen Ed Verhey en Jan Slotemaker naar groep 2.

In groep 2 zijn de promotieplaatsen voor Carlos Cornejo en Fedde Stegenga. Carlos was al zeker van promotie, maar Fedde moest winnen en was dan afhankelijk van het resultaat van Hans Trommel. Hans verloor zoals vermeld van Jan Slotemaker en Fedde won. Fedde kreeg een variant van het Hartmann-gambiet tegen zich, waarbij na 8 zetten de dame wordt geofferd voor zeer ongunstig spel. Helaas, Joop Hartmann had zijn dag niet en gaf snel op. In groep 2 speelde Bram Nederpel tegen Hans Meijer aanvankelijk een gewonnen partij. Hij leek een toren te winnen, maar gaf die toch weer terug. De vrijpionnen van Bram bleken echter niet te stuiten en Bram won.

Spektakel bij het begin van periode 4

De eerste ronde van periode 4 gaf meteen de meest hectische partij van het seizoen te zien. Althans, zeker voor mij als wedstrijdleider. Waar ik normaal gesproken nooit hoef in te grijpen en beslissingen hoef te nemen over hoe de regels geïnterpreteerd moeten worden, werd ik nu tot het uiterste toe getest. Het was in de toch al niet oninteressante partij tussen Carlos Cornejo en Fedde Stegenga, de beide promovendi van de afgelopen periode. De volgende stand was bereikt:

Wit kan hier 1. d5+! spelen en de pionnenrace is gewonnen, want de zwarte f-pion is niet in staat om het veilige veld f2 te bereiken. Wit speelt echter 1. f3, waarna zwart via 1. ... f4 2. h4 h5 3. d5+ Kxd5 4. Kxb5 Kd4 5. Kb6 Ke3 6. Kxb7 Kxf3 7. a6 Kg3 8. a7 f3 9. a8D f2 een remisestelling bereikt heeft. Immers, zwart kan eenvoudigweg in de hoek h1 kruipen als wit de pion op f2 aanvalt en als hij hem neemt is het pat. Echter, er zijn ook nog de h-pionnen. Nadat wit heeft geconstateerd dat winst er niet in zit door de f-pion aan te vallen, neemt hij de pion op h5 en laat zwart promoveren. Nu ontstaat de volgende stelling:

Wit heeft hier net zijn dame van h5 naar g4 gespeeld om de pion de ruimte te geven op te stomen. Na deze zet heeft zwart nog eenmaal niet schaak gegeven, waardoor de pion tot op h5 gevorderd is. Zwart zit inmiddels in vliegende tijdnood en blijft continu schaakjes geven met zijn dame zonder dat wit daar iets tegenin kan brengen. Is het geoorloofd nu remise te claimen vanwege het feit dat wit geen winstpoging meer heeft? Ja, was mijn oordeel, maar de volgende vraag is: hoe claim je dat? In de partij riep Fedde dat wit geen winstpoging deed, maar de vraag is of ik dat moet opvatten als een remiseclaim. Gelukkig redt het KNSB-reglement hier de arme wedstrijdleider door te stellen dat een remiseclaim ook na het vallen van de vlag (en dus na het beëindigen van de partij) mag worden toegewezen. Na beraad met de reserve-wedstrijdleider hebben we dan ook besloten de partij remise te verklaren.

Bij Rens ter Veen tegen Ton Paalvast ging het er iets rustiger aan toe: na 4 zetten werd besloten tot remise. Ook remise was de partij tussen Arjen Hofman en Reinier van der Veen. In een eindspel met voor beide een dame en een paard bood Reinier remise aan. Arjen nam dit aan, maar volgens de omstanders had Arjen nog wel een voordeeltje. De computer zag Arjens vermoede voordeel ook niet, dus ik (Arjen) ga ervanuit dat het gewoon gelijkstond. De enige overwinning in groep 1 was voor Paul Steenweg, die de naar boven ingedeelde Bram Nederpel versloeg.

In groep 2 wonnen Marc Jager, Jan Slotemaker en Ed Verhey van respectievelijk Hans Trommel, Hans Meijer en Joop Hartmann. Voor zover ik deze partijen gezien heb waren dit vrij duidelijke regelmatige overwinningen.

Uitslagen 2e ronde periode 4

Een ronde waarin absoluut voor de punten gestreden is kende uiteindelijk geen grote verrassingen. Paul Steenweg en Robert Boermans speelden lang door, maar niemand kon het evenwicht verbreken: remise dus. Ton Paalvast had een interessant loperoffer op h7 in petto voor Fedde Stegenga. Het oogde moeilijk voor Ton, maar uiteindelijk bleek in de analyse dat elke variant toch winnend was. Reinier van der Veen schreef het volgende verslag over zijn partij met zwart tegen Rens ter Veen: Rens speelde met wit tegen Reinier zowaar geen 1.b4, maar 1.c4. Nadat Reinier van de verbazing bekomen was, volgde na 1...Pf4 gewoon weer 2.b4, hij had het kunnen weten. Reinier kwam niet goed uit de opening die volgde; hij speelde het paard aan damezijde naar c6, en toen weer terug naar b8. Toch kon hij dit zich dit tempoverlies nog wel veroorloven dankzij wits rustige opbouw. Maar op de 17e zet liet Reinier het na om de a- en b-pionnen af te ruilen om wits druk te neutraliseren, en toen kon Rens zelf inslaan met pionwinst en winnende aanval op de damevleugel tot gevolg. Na ongeveer tien zetten kon Reinier opgeven. Tot slot was daar in groep 1 nog de partij tussen Carlos Cornejo en Arjen Hofman: de partij werd niet gespeeld doordat Carlos was vergeten zich af te melden bij de wedstrijdleider.

In groep 2 speelden Jan Slotemaker en Marc Jager na een lange strijd remise. Hans Meijer had volop kansen tegen Bram Nederpel, maar bezweek toch tegen de pionnenovermacht van Bram op de damevleugel. Hans Trommel won al snel een stuk tegen Joop Hartmann en stond dat niet meer af.

Uitslagen 3e ronde

Veel remises vielen te noteren in de 3e ronde van de laatste periode. In groep 1 was er maar één uitzondering op deze regel: Carlos Cornejo wist met zwart te winnen van Reinier van der Veen:

Reinier (wit) en Carlos (zwart) voor het eerst tegen elkaar. Er komt een Sicilaanse Najdorf op het bord, wat na een paardruil en een loperruil een lastige en dichte stelling oplevert, welke vooral voor wit lastig speelbaar is. Ondanks dat lukt het hem om tot aan het einde van de partij remise in het zicht te houden, tot aan de 29e zet. Hier besteedt Reinier zijn zet aan de verdediging van de koning, maar dit was totaal foutief. Er stond namelijk een loper in van hem, die zwart eerst nog niet kon slaan op straffe van dameverlies, maar na een tegenaanval op de koningsstelling met matdreiging raakt hij de loper kwijt, en kan even later de mataanval niet meer stoppen. 0-1. De overige partijen eindigden dus in remise. Hoe dit bij Fedde Stegenga tegen Robert Boermans precies ging is mij ontgaan.

Ook de partij tussen Ton Paalvast en Rens ter Veen eindigde in remise: Omdat ik naar alle waarschijnlijkheid volgende week afwezig ben wilde ik gisteren op vrijdag de 13e proberen mijn voorsprong nog te vergroten. Ik heb dus volle bak gespeeld tegen Rens en gekozen voor de Siciliaan. Na een nieuwe variant in de Draak heb ik op een gegeven moment gekozen voor pionwinst maar werd toen totaal verrast door een T-offer van Rens op c3. Dit bleek uiteindelijk in combinatie met een machtig P van Rens op f4 genoeg om mijn materiele voorsprong in toom te houden. Ondanks wat tijdsvoorsprong en een kwaliteit en pion meer moest ik mij dus neer leggen bij remise. Gelukkig bevestigde de computer mijn bevindingen in de slotstelling dus ik kan mij op dat vlak niets verwijten. Wel had ik ipv 20. Dd4+ kunnen kiezen voor 20.f4!, zie onderstaand diagram:

Bij Paul Steenweg tegen Arjen Hofman was een spannende strijd, waarin Paul de meeste aanspraak had mogen maken op de winst. Hij was continu in de aanval, maar zag op de beslissende momenten de doorbraken niet: de computer geeft vernietegend weer hoe Paul tot driemaal toe een winnende manoeuvre had kunnen maken, maar goed, beide spelers hebben het niet gezien en de partij eindigde in remise.

In groep 2 verspeelde Jan Slotemaker een zeker lijkende winst op Bram Nederpel, hij wist zijn twee vrijpionnen niet tot het promotieveld te brengen en berustte in remise. Ed Verhey zette een fraaie aanval op tegen Hans Trommel en won. Twan van Helfteren kwam goed onder de druk van Hans Meijer vandaan en wist een winnende koningsaanval te bekronen met mat.

Arjen wint van Rens; Robert wint van Paul

In de race om het kampioenschap hebben Ton Paalvast en Robert Boermans goede zaken gedaan. Ton kwam niet in actie, maar liep wel een punt uit op zijn voornaamste concurrent Rens ter Veen. Robert Boermans nam de 2e plek in de cumulatieve stand over van Rens en staat op 5 punten van Ton.

In groep 1 speelden Arjen Hofman en Rens ter Veen tegen elkaar. Er kwam een Siciliaanse draak op het bord. Wit leek een pion te verliezen na het wat achteloos gespeelde 15. Lh6, maar kon na 15. ... Pxe4 met 16. De2 toch nog een uitweg vinden die een forse afruil betekende, maar wit wel een machtige aanval opleverde. Zo kwam na 26. De5 van wit de volgende stelling op het bord:

Zwart staat gedrongen in deze stelling en moet voor veel dreigingen uitkijken, voornamelijk door de positie van de loper op h6, waardoor een dame of toren op de achterste rij al snel mat betekent. In de praktijk kan zwart in deze stelling geen stuk verroeren. Dat deed zwart wel: hij ging voor de dameruil met 26. ... Dxe5, waarna 27. Td8+ volgde. Rens speelde hier nog 27. ... Te8 28. Txe8+ Kf7 29. Tf8+ Ke7 30 fxe5, maar gaf toen op, omdat het eindspel met een toren minder verloren is.

Paul Steenweg en Robert Boermans hielden elkaar lang in evenwicht. Paul kwam licht in tijdnood en Robert bouwde ook meer en meer druk op, maar nog niet beslissend. Tot Paul met een blunder een toren weggaf en daarmee zelfs direct mat stond.

Fedde Stegenga en Carlos Cornejo maakten er net als in hun vorige ontmoeting een marathonpartij van. Uiteindelijk was het Carlos die zich vergaloppeerde aan een penning die hij zelf had gezet (wie een kuil graaft...) en verloor zo een stuk. Ook de partij tussen Jan Slotemaker en Reinier van der Veen duurde lang. Uiteindelijk trok Reinier in vliegende tijdnood toch aan het langste eind toen hij een toren tegen een dame won.

Het verslag van Reinier: Jan speelde met wit tegen Reinier. De opening (een aangenomen Damegambiet) ging eerst gelijk op, maar na het slaan van het paard op c3 met de loper op de 9e zet kreeg wit groot voordeel (zo blijkt uit de computeranalyse). Dit gaf wit weer weg op zet 13, en na een onnodig openen van de koningsstelling met g3 verloor hij een pion dankzij een dubbele aanval van de zwarte dame. Wit gaf wel nog tegendruk op de koningsvleugel, wat het zwart moeilijk maakte om naar een winnend eindspel te komen. Lastig, want Reinier raakte door zijn tijd heen. Jan raakte wat van de wijs doordat hij vergat te noteren, en gaf de partij weg door zwart de open f-lijn en daarna een dame voor een toren te geven. Met nog ruim 1 minuut op Reiniers klok gaf Jan op; het leek er ook op dat Reinier het net kon uitspelen. Een partij waarin Reinier door het oog van de naald kroop.

In groep 2 speelden Marc Jager en Ed Verhey een boeiende partij. Marc stond een pion voor, maar had een straatlengte aan tijd achterstand (Ed speelt doorgaans vrij rap). Uiteindelijk koos hij daarom maar eieren voor zijn geld en bood remise aan. Twan van Helfteren dacht ook een remise-achtige stelling te hebben tegen Bram Nederpel en bood dus remise aan. Helaas voor Twan stond hij luttele zetten later mat. Hans Meijer hoefde niet te schaken voor de overwinning: Joop Hartmann dacht dat het donderdag was en was niet op komen dagen.

Robert Boermans nadert koppositie

Met een sterke overwinning op Arjen Hofman is Robert Boermans koploper Ton Paalvast tot op 2 punten genaderd. In een Franse partij kreeg Robert met wit zeer actief spel en toen het tegenspel van Arjen bleek stuk te lopen won Robert 2 kwaliteiten. Rens ter Veen en Ton Paalvast speelden in een voor beiden bekende opening een vlotte remise. Fedde Stegenga en Paul Steenweg stonden aanvankelijk gelijkwaardig, vervolgens stond Fedde iets beter en meende Paul door een blunder een toren weg te geven en gaf op. Hij bleek zich echter vergist te hebben; de manoeuvre die Paul zag aankomen kon helemaal gespeeld worden. Uit de analyse bleek wel dat Fedde dermate veel voordeel had dat de winst hem wel degelijk toekomt.

In groep 2 speelden Bram Nederpel en Ed Verhey een spectaculaire partij. Het was moeilijk te zien wie er beter stond, maar Ed won een stuk en schoof de partij naar winst. Harm ter Veen en Marc Jager stonden materieel gelijk, maar Marc won met een sterke koningsaanval. Hans Meijer won een stuk van Twan van Helfteren, maar uiteindelijk wist Twan remise door zetherhaling af te dwingen. Hans Trommel won van Joop Hartmann, nadat hij in de opening moeilijk stond.

De uitslagen zijn hier te vinden. De periodestand staat hier.

Strijd om DCSV-titel helemaal open

Na een enerverende avond bij DCSV is de conclusie dat er nog 3 grote kanshebbers op de titel zijn. De koppositie is nu voor Robert Boermans, die remise speelde tegen Fedde Stegenga. Robert had in een dame-eindspel een pion voor kunnen komen en eeuwig schaak kunnen ontlopen, maar hij koos voor een andere voortzetting en accepteerde snel remise. Ton Paalvast leed zijn eerste nederlaag in de interne sinds oktober 2010. Hij deed dit in een rommelige partij tegen Arjen Hofman. Arjen gaf in de opening ogenschijnlijk een stuk weg, maar had daarvoor wel compensatie in de vorm van ontwikkeling. Ton koos ervoor een kwaliteit terug te geven en dacht daarmee de problemen op te lossen. Er volgde echter nog een stukwinst voor Arjen waarne Ton zich genoodzaakt voelde om een dameoffer te doen. Dit leverde echter niks op waarna de winst voor Arjen binnen was.

De andere titelkandidaat is Rens ter Veen die een mazzeltje had tegen Paul Steenweg. Paul dacht dat opgeven het beste idee was in een dubbel-toreneindspel met 2 pionnen minder. Hij zag echter niet dat hij gratis één van die twee pionnen weer kon ophalen, waarna het op zijn minst nog een heel gevecht geworden zou zijn. In de strijd om degradatie in groep 1 deed Reinier van der Veen goede zaken met een knappe overwinning op Carlos Cornejo. Onderstaande diagram is de stelling na 23.axb4:

Het staat hier gelijk; Carlos (wit) heeft compensatie voor de (noodzakelijk) geofferde pion twee zetten eerder. Reinier speelt na lang nadenken 23...g4? 23..e4 had gemoeten: 24.bxc5 exf3 25.Txe7 Txe7 26.Pe4 Df5 is gelijk. Maar ook Carlos komt er niet uit: 24.hxg4? Na 24.bxc5 gxf3 25.gxf3 staan wits stukken veel beter. Hierna kon zwart het uitspelen met meer tijd op de klok en een betere stelling.

In groep 2 boekte Ed Verhey een vlotte overwinning op Joop Hartmann met een fraaie koningsaanval. Hans Trommel had moeite met de stugge verdediging van Hans Meijer, won een kwaliteit en uiteindelijk ook de partij.

De uitslagen zijn hier te vinden. De periodestand staat hier. De cumulatieve stand is nu ook zeer interessant, met 3 matadoren die gaan uitmaken wie de titel wint. Ook de strijd om promotie en degradatie is een verhaal apart. In groep 1 kan bijna iedereen nog degraderen (m.u.v. Robert en Rens waarschijnlijk). Dat komt doordat het vrij waarschijnlijk is dat er op basis van de cumulatieve stand in groep 2 drie promovendi zullen zijn. Hoe dat zit staat in artikel 8 van het wedstrijdreglement.

Titanenstrijd levert Ton Paalvast het kampioenschap op!

Afgelopen vrijdag werd een enorme strijd geleverd tussen Ton (wit) en Rens, in een partij die van belang was voor het kampioenschap DCSV seizoen 2011-2012. Uiteindelijk wist Ton te winnen, en daarmee de titel binnen te slepen. Gefeliciteerd, Ton! Hieronder zijn verslag van deze partij. Hoewel Rob Boermans in theorie Ton nog voorbij kan weten we dat hij zich heeft afgemeld voor de slotronde.

Gisteravond na een partij van 82 zetten na een tenenkrommende tijdnoodfase die Rens zich aandeed gewonnen van Rens. Dit zag er lang niet zo uit. Na wat weifelende zetten in de openingsfase na een verrassende openingskeus van Rens kwam mijn P op h4 te staan en moest ik mijn pionnenformatie wat ongelukkig formeren om niet een van Lopers te verliezen tegen een Paard van Rens.

Op het moment van de waarheid maakte ik een flinke misrekening die me een kwaliteit kostte maar even later had ik die met rente terug kunnen winnen (29. e5!) na een ongelukkige zet van Rens maar dat zag ik net te laat. Qua tijd had ik inmiddels langzaam een licht tijdvoordeel opgebouwd van maximaal 20 minuten maar dat raakte ik voor het grootste deel weer kwijt in deze belangrijke fase.

Rens forceerde Dameruil en ik leek aan handen en voeten gebonden met de kwaliteit achterstand maar toch leek ik een soort vesting te kunnen bouwen en na mijn 2e remiseaanbod na 49 zetten leek Rens een foutje te maken die me minstens gelijk spel had moeten opleveren. Ik pakte het cadeautje dus net even verkeerd uit (50. Txf5+! ipv 50. Lxf5??) en reageerde vervolgens ook nog eens verkeerd. (52. Tf4?? ipv 52. Lf4).

Inmiddels waren we dus in het eindspel beland maar inmiddels begon Rens toch last te ondervinden van de tijdsdruk en Fedde moest zelfs na iets meer dan 60 zetten voor hem het noteren overnemen. Ik moest dit zelf nog blijven doen t/m de 72e zet van zwart...... Mijn enige hoop in deze fase was om een herhaling van zetten te forceren en dan over 2 weken te proberen Rens nogmaals van de winst af te houden in het kampioenschap maar Rens wist toch vanlieverlee zelf een winstpoging te wagen maar ging daarin net even te onnauwkeurig te werk en kreeg daarbij de deksel op zijn kop.

De stelling na 23.Pxf6+ is weergegeven in onderstaande diagram. Rens verraste Ton met 23...Dxf6, waarna volgde 24.fxg4 Pf3+ 25.Txf3 Dxf3 26.Tf1 Dxg4 27.Tf4 De6 28.Lb1 Th8? 29.Pd5? Ziet u met welke zet Ton zich heel wat moeite had kunnen besparen?

Bij Harm ter Veen tegen Hans Trommel ging Hans in de fout door een overbelast paard dat mat moest voorkomen maar ook een pion dekte. Hans wist van Joop te winnen. Bij Paul tegen Reinier werd tot remise besloten met beiden nog 20 minuutjes op de klok en nog een vol bord. Fedde en Carlos kwamen ook tot remise.

De uitslagen zijn hier te vinden. De periodestand staat hier. De cumulatieve stand is nu ook zeer interessant. De strijd om promotie en degradatie is een verhaal apart. Hoe dat zit staat in artikel 8 van het wedstrijdreglement.

Verslag laatste ronde interne

Bij het ingaan van deze laatste ronde stond nog niet vast wie er promoveert cq. degradeert:

Zie onder de situatie bij de onderste drie plaatsen in groep 1 en de bij de bovenste plaatsen in

groep 2

Periodestand groep 1:

6. R. van der Veen 19 81

7. P. Steenweg 15 75

8. C. Cornejo 12 82 D

Cumulatieve stand groep 1

6. C. Cornejo 82 12

7. R. van der Veen 81 19

8. P. Steenweg 75 15 D

Periodestand groep 2:

1. E. Verhey 33 77 P

2. M. Jager 20 72

3. J.C. Trommel 19 67

Cumulatieve stand groep 2

1. A.L. Nederpel 79 17 P

2. E. Verhey 77 33

3. M. Jager 72 20

Maar Reinier was nog niet veilig en was afhankelijk van het resultaat van Marc. Marc moest winnen om te promoveren via de periodestand, gevolg een extra promovendus van groep 2 en een extra degradant uit groep 1. Ook had Hans Trommel kans. Als hij won en Marc wint niet, dan ging hij promoveren.

Al met al een spannende ronde. Marc speelde een verbeten strijd tegen Ed. Bij de 26e zet had hij kunnen winnen, maar moest nog lang vechten om in een winnend eindspel met de race van de klok tot een gunstig einde te brengen. Zie de stand na de 20e zet van zwart:

Hier staat wit goed. Er volgde: 21 e5!, Pg8 22 De2, Dc8 23 e6, fxe6 24 Dxg4+, Kf8 25 dxe6 Ta7??? 26 f5 ? De winnende zet 26 Df5+ zag Marc over het hoofd., bij 26 Kg7 of Ke7 volgt de krachtzet 27 Dh7+ met torenwinst.

Bij de andere partijen: Rens speelde een snelle remise tegen Fedde om de derde plaats zeker te stellen. Bram Nederpel liet zijn dame vangen en gaf later op. Hans Trommel won een toren tegen Twan. Bij de overige partijen geen verdere details.

> Archief > Seizoen 2011-2012 > Interne competitie 2011-2012

Page updated

Google Sites

Report abuse