پلیبوی کارتی (Playboi Carti)، با نام واقعی جوردن تِرِل کارتر، یکی از مرموزترین، تاثیرگذارترین و همزمان جنجالیترین چهرههای موسیقی هیپهاپ معاصر است. او نماد نسلیست که موسیقی را نه فقط برای گفتن، بلکه برای حسکردن میخواهد. از بیتهای تکرارشونده و مینیمال تا اجرای دیوانهوار و شمایل گاتیکگونهاش روی صحنه، کارتی به یک ضدقهرمان فرهنگی تبدیل شده که مرزهای هنر رپ را از نو ترسیم کرده است.
جوردن کارتر در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۶ در آتلانتا، جورجیا به دنیا آمد؛ شهری که خودش یکی از قلبهای تپندهی موسیقی ترپ (Trap) محسوب میشود. در نوجوانی به جای درس، بیشتر به مد، موسیقی و فرهنگ خیابانی علاقهمند شد. کارتی خیلی زود مدرسه را رها کرد و وارد دنیای زیرزمینی رپ شد، جایی که با نام «Sir Cartier» شروع کرد و بعد آن را به «Playboi Carti» تغییر داد.
کارتی ابتدا در SoundCloud با آهنگهای خام و انرژیک خود مورد توجه قرار گرفت. سبک او ترکیبی بود از لحن بازیگوش، تکرارهای هیپنوتیزمکننده، و بیتهای کمینهگرایانهای که با روحیهی سرکش او همخوانی کامل داشتند.
در سال ۲۰۱۷، میکستیپ رسمیاش با نام Playboi Carti منتشر شد و با آهنگهایی چون:
Magnolia
wokeuplikethis* (با Lil Uzi Vert)
او را به شهرت انفجاری رساند. ریتم خاص و شعار معروف "In New York I Milly Rock" به امضای او تبدیل شد.
Die Lit (۲۰۱۸)
یک آلبوم غیرمنتظره که با بیتهای تجربی و انرژی بیوقفه، ثابت کرد که کارتی صرفاً یک پدیده نیست، بلکه یک روند تازه در رپ است. قطعاتی مثل:
R.I.P.
Shoota (با Lil Uzi Vert)
Foreign
در این آلبوم، کارتی خود را به عنوان خالق سبک "Mumble Punk" معرفی کرد؛ سبکی که بیشتر بر احساس و استایل تاکید دارد تا روایت و شعر.
Whole Lotta Red (۲۰۲۰)
این آلبوم بحثبرانگیز و دو قطبی، روز کریسمس منتشر شد و بهسرعت به صدر چارت بیلبورد رسید. کارتی در این آلبوم به طور کامل به فضای گاتیک، پانک و خونآلود فرو رفت. با بیتهایی پرخاشگر، اجرای دیوانهوار و گرافیکهای شیطانی، این آلبوم هم تحسین و هم انتقاد شدید بهدنبال داشت.
قطعات برجسته:
Stop Breathing
Vamp Anthem
Sky
کارتی در این دوره با لباسهایی به سبک خونآشامها، آرایش چشم قرمز و فریادهای دیوانهوار، عملاً یک شخصیت تازه خلق کرده بود؛ نوعی «رپ راکر سایهنشین».
Playboi Carti کمتر مصاحبه میکند، بهندرت در شبکههای اجتماعی فعالیت دارد و شخصیت مرموز و ضدجریان او بخشی از برندش شده است. سبک اجرای او کمتر به روایت داستان متکی است و بیشتر شبیه یک تجربه زنده از انرژی و فضای ذهنی هنرمند است.
او به خاطر استفاده شدید از اتوتیون، ملودیهای بیساختار، کلمات کوتاه و تکراری شهرت دارد. اما همهی اینها آگاهانه انتخاب شدهاند تا موسیقیاش حس آزاد، دیوانهوار و غیرمنطقی بدهد.
الهامبخش نسل جدید رپرها و خلق سبکی که بهطور غیررسمی "Vamp Style" نامیده میشود.
تاثیر بر مُد خیابانی: با برندهایی مثل Rick Owens، Raf Simons و Balenciaga همکاری کرده و در مد به اندازه موسیقی تأثیرگذار است.
ساخت جامعهای از طرفداران متعصب و پرشور که خود را "Vamp" مینامند و در کنسرتهای او غوغایی واقعی بهپا میکنند.
همکاری با چهرههایی مانند Kanye West، Lil Uzi Vert، Travis Scott، Future
آلبومهای صدرنشین در Billboard 200
مورد تحسین منتقدان برای جسارت در شکستن قواعد رایج موسیقی هیپهاپ
تبدیل شدن به یک آیکون سبک و صدا برای جوانان حاشیهنشین فرهنگی
پلیبوی کارتی یک هنرمند نیست که بتوان بهسادگی طبقهبندیش کرد. او نه یک شاعر سنتی رپ است، نه صرفاً یک ستاره موسیقی؛ بلکه یک پدیده است – شورشی در برابر معنا، ساختار و نظم. برای برخی، او آیندهی موسیقیست؛ برای دیگران، یک معما. اما آنچه مسلم است، این است که کارتی، با تمام جنجالها و رمزآلودیاش، جایگاه خود را در تاریخ موسیقی مدرن پیدا کرده و نسل تازهای از آزادیطلبان موسیقایی را شکل داده است.