CARPON

Carpon nyaéta singgetan tina Carita Pondok, anu hartina hiji karya sastra dina wangun prosa anu ukuranna pondok, dibandingkeun sareng novel. Carpon biasana ngalakukeun hiji carita anu fokus kana hiji masalah atawa kajadian nu dipikasieuneun ku palaku-palukuna, sarta lumangsung dina waktu anu singget.

Unsur-unsur anu aya dina carpon (carita pondok) bisa dibagi kana unsur intrinsik jeung unsur ekstrinsik. Ieu unsur-unsurna:

1. Unsur Intrinsik

Unsur anu aya di jero carpon, langsung mangaruhan jalan carita. Ieu diantarana:

a. Téma

b. Palaku

c. Latar 

d. Galur

e. Puseur Sawangan (Sudut Pandang)

f. Amanat

2. Unsur Ekstrinsik

Unsur anu asalna ti luar carpon, tapi mangaruhan eusi carpon.

Dina hiji poe kampung anu tenang aya opat sahabat anu babarengan ti jaman leutik nepi ka kolot.Opat sahabat ieu nyaeta Azis,Atep,Adam,jeung Tatang.Opatan eta geus jiga dulur sorangam,hirup babarengan di kampung anu teu pati jauh ti kota Bandunng .hirupna sederhana tapi pinuh kabahagiaan anu teu bisa di utarakan jeung hirup di kampungna teh warga ata napi tatangga na the saromeah saropan jadi Azis,Atep,Adam,sareng Tatang teh resep lamun keur ulin di kampung.

Hiji poé di lapang, Azis nyebut, "Hayu urang maen bal ! Tapi, urang kudu ngumpulkeun bal anu bener heula."

Asep, anu sok jadi kapten tim, ngaguyu. "Sok, Azis! Ayeuna urang latihan deui. Urang bakal jadi juara!"

Adam, anu boga ide kreatif, nambahkeun, "Kuring bakal nyieun bendera tim urang. Jadi, urang bisa boga simbol anu ngabédakeun ti tim nu lain."

Tatang, anu leuwih pinter, ngan ukur seuri sareng nyarita, "Sok, urang bakal janten tim anu paling solid jeung hade."

Maranéhna maen bal sabisa-bisa, ngalatih kamampuhan, sarta ngahiji jadi tim anu kuat jeung hade. Dina unggal poé, maranéhna ngarasa bahagia bisa babarengan.

Sapanjang taun, maranéhna neraskeun hubunganana. Asup sakola dasar, sakola menengah, nepi ka kuliah, maranéhna sok babarengan. Dina hiji sore, maranéhna rék ngumpul di warung kopi boga si Asep, Adam nyarita, "Arurang geus ngaliwat loba hal babarengan. Kuring ngarasa pisan bersyukur gaduh sahabat-sahabat anu bisa diandelkeun."

Asep seuri bari nyuguhkeun kopi, "Kuring ogé sami. Sapanjang waktos, anjeun sadayana geus ngabantu kuring dina sagala hal. Ieu warung téh jadi tempat ngumpul anu istimewa pikeun urang."

Tatang, anu sok santai , nambahkeun, "Urang kudu terus ngajaga hubungan ieu. Kadang, waktu téh leungit tanpa urang sadar. Urang kedah ngartos pentingna kabersamaan."

Azis, anu ayeuna jadi guru di sakola lokal, nyarita, "Kuring sapuk. Kahiji, ayeuna mah urang kudu ngarencanakeun hal anu penting pikeun désa urang. Kuring geus boga ide pikeun ngajarkeun kursus tambahan pikeun murid-murid."

Sababaraha bulan ti harita, maranéhna ngerjakeun rencana anu dipikahoyong Azis. Dina hiji poé, nalika ngumpul di warung kopi, Asep nyebut, "Hayu urang ngamimitian kursus tambahan anu Azis usulkeun. Kuring bakal nyayogikeun tempat sareng nyiapkeun kateringna."

Adam nambahkeun, "Kuring bakal ngadamel pamflet pikeun promosi. Urang ogé tiasa ngayakeun acara pikeun ngumpulkeun dana."

Tatang nyarita, "Kuring bakal ngurus kebon pikeun nyayogikeun bahan-bahan anu diperlukeun. Urang kudu nembongkeun yén kabersamaan urang henteu ngan ukur pikeun maen, tapi ogé pikeun hal-hal anu langkung bermakna."

Maranéhna sapuk jeung ngagarap rencana kalayan semangat. Kursus tambahan anu diayakeun jadi sukses sareng mangpaat pikeun seueur murid.

Saatos sababaraha taun, umur maranéhna geus asup ka sepuh. Sanajan geus umur, hubungan maranéhna tetep raket. Dina hiji sore anu panas, maranéhna ngumpul di kebon Tatang pikeun ngabahas rencana anyar.

Azis, anu ayeuna geus ngahontal umur tujuh puluh, nyarita, "Kuring geus ngarasa teu saé pisan. Kuring butuh istirahat anu leuwih."

Asep, anu geus boga rambut bodas, ngawaler, "Kumaha rasana, Azis? Urang kudu nyarita ka dokter sareng nyandak tindakan."

Adam, anu ayeuna jadi pangusaha seni, nambahkeun, "Kuring bakal ngadamel pamflet pikeun acara amal, supaya urang bisa ngumpulkeun dana pikeun ngadukung kaséhatan anjeun."

Tatang, anu sok tenang, nyarita, "Kuring bakal ngabantosan ngurus kebon sareng ngajaga kaséhatan anjeun. Urang bakal ngajaga anjeun, Azis."

Sapanjang minggu, Azis ngarasa kaséhatanana terus turun. Asep, Adam, jeung Tatang rutin ngunjungi sareng ngurus. Hiji poé, nalika sore, Azis ngumpulkeun sahabat-sahabatna di sisi ranjangna.

"Réréncangan, kuring ngarasa ieu waktuna kuring pikeun pamit," ceuk Azis kalayan suara lemah.

Asep kalayan panon anu kabatengan, "Ulah nyebut kitu, Azis. Kami masih hoyong babarengan sareng anjeun."

Adam nyoba nahan ceurik, "Kami bakal teras ngalaksanakeun sagala hal anu geus urang rencanakeun babarengan."

Tatang nyepeng leungeun Azis, "Urang geus ngalaksanakeun loba hal babarengan. Kami bakal ngajaga kenangan ieu."

Azis nyumputkeun senyuman jeung nutup panonna. Anjeunna saré kalayan damai, sadar yén sahabat-sahabatna bakal terus ngarawat hubungan anu geus dibangun.

Kapergian Azis ninggalkeun luka di hate sahabat-sahabatna. Maranéhna nyieun acara kanggo ngingetkeun kenangan Azis. Dina hiji poé, maranéhna ngumpul di warung kopi Asep, tempat anu pinuh kenangan.

"Ayeuna waktuna urang teruskeun hirup kalayan semangat," ceuk Asep. "Urang bakal nulis kenangan-kenangan anu hadé babarengan."

Adam nambahkeun, "Urang bakal nyieun pameran seni pikeun ngingetkeun Azis. Ieu bakal jadi cara urang pikeun ngébréhkeun rasa syukur urang ka Azis."

Tatang, anu tetep tenang, nyebutkeun, "Sanaos Azis parantos angkat, ikatan persahabatan urang bakal tetep kuat. Urang bakal salawasna deukeut."

Maranéhna terus nyanghareupan hirup kalayan kenangan anu indah. Aranjeunna sering nyaritakeun ngeunaan Azis sareng ngingetkeun sagala hal anu geus dilakonan babarengan.

Di unggal waktos, aranjeunna ngumpul di warung kopi Asep, ngajaga kabersamaan anu geus dijalin. Maranéhna nyaho yén kabersamaan éta mangrupikeun hal anu paling penting dina hirupna. Aranjeunna teras ngudag cita-cita sareng ngahargaan hubungan anu geus dibangun salila puluhan taun.

Kalayan leungeun anu silih nyepeng, maranéhna nyumpah pikeun salawasna ngajaga ikatan anu geus dibangun. Kabersamaan maranéhna bakal salawasna janten bagian tina kahirupan maranéhna, sanajan tanpa Azis, persahabatan éta bakal tetep aya dina kenangan sareng hate masing-masing.

Akhirna si Atep Adam sareng Tatang neruskeun perjalanan maranehna cita cita maraneh na tanpa Azis anu atos ngantunkeun sanajan na tiluan eta bakal babarengan nepi ka maut anu misahkeun.

Tema:
Tema utama carita ieu nyaéta persahabatan sareng kesetiaan. Cerpen ieu nunjukkeun kumaha hubungan persahabatan anu tulus tiasa bertahan dina sagala situasi, ti masa kanak-kanak dugi ka sepuh, bahkan saatos salah sahiji sahabatna wafat.

Waktuna:
Waktu dina cerpen ieu ngaliputi jaman anu panjang, ti masa kanak-kanak, masa dewasa, nepi ka umur sepuh. Waktunya ditétélakeun sacara kronologis, ti maranéhna barudak anu seneng maén bal, nepi ka sepuh jeung ngadukung karaharjaan kampung.

Tempatna:
Lokasi utami nyaéta kampung anu sederhana deukeut kota Bandung. Tempat-tempat penting dina carita nyaéta:

• Lapang tempat maén bal nalika budak.

• Warung kopi Asep anu jadi tempat ngumpul.

• Kebon Tatang, anu jadi latar pikeun adegan sora sepuh.

Suasana:

• Bahagia: Dina momen maén bal, latihan tim, jeung waktos bareng di kampung.

• Harapan: Nalika maranéhna ngabahas rencana ngajarkeun kursus pikeun désa.

• Sedih: Dina momen Azis nyatakeun yén waktuna teu lami deui, sareng saat anjeunna wafat.

• Keukeuh: Dina usaha sahabat anu tersisa ngajaga kabersamaan sareng meneruskeun cita-cita Azis.

Amanat:

• Pentingna ngajaga persahabatan sarta kabersamaan salami hirup.

• Hirup bakal langkung bermakna lamun urang ngabagi kabagjaan sareng babaturan.

• Rasa syukur sareng usaha pikeun ngahasilkeun mangpaat pikeun batur mangrupikeun hal anu kudu dijunjung luhur.

Puseur Sawangan:

• Sawangan atawa pandangan dina cerpen ieu nyaéta sawangan jalma katilu mahaweruh, sabab pamiarsa ngartos sakumna perasaan, pikiran, jeung parobahan anu kajantenan di antara palaku.

Galur:
Alurna maju sareng kronologis, ti awal maranéhna budak, déwasa, dugi ka sepuh, nepi ka perpisahan sareng Azis, teras usaha nu tersisa pikeun ngajaga kabersamaan.
Struktur alur:

• Azis: Sahabat anu bageur sareng pinter, janten guru sareng inspirasi pikeun sahabat-sahabatna.

• Asep: Sosok kapten tim anu gagah sareng semangat ngajaga kabersamaan.

• Adam: Sosok kreatif anu sok boga ide anyar pikeun memotivasi kelompok.

• Tatang: Sahabat anu tenang sareng wijaksana, sok nyumbang solusi dina situasi anu sesah.