สะกดความรู้สึก เพื่อตามหาความหมายของคำว่า “รัก” หญิงสาวคนหนึ่ง เธอผู้ไร้ซึ่งอารมณ์และความรู้สึกนึกคิด นามว่า ไวโอเล็ต เอเวอการ์เดน ท่ามกลางเปลวไฟสงครามอันร้อนระอุ ตัวเธอได้ตามหาความหมายของคำๆ หนึ่ง ที่ตัวเธอนั้นได้รับมาจากบุคคลที่แสนสำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ ภายหลังสงคราม เธอจึงตามหางานเพื่อที่จะได้ถ่ายทอดความรู้สึกของผู้คนออกมาร้อยเรียงเป็นถ้อยคำ จดหมายถึงพี่ชายเพียงคนเดียวที่รอดมาได้จากสงคราม จดหมายจากเด็กสาวผู้ได้เริ่มใช้ชีวิตทำงานในเมือง และเขียนมันกลับไปครอบครัวของเธอที่บ้าน จดหมายที่ถูกเติมเต็มไปด้วยความรักที่ไร้มลทิน จดหมายที่ถูกส่งจากผู้ที่เหลือรอด ถึงผู้ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ความรู้สึกที่ถูกเติมเต็มในตัวอักษร ที่ฝังลึกลงไปภายในใจของไวโอเล็ต และนี่ก็คือ เรื่องราวของหญิงสาวที่ไร้ซึ่งอารมณ์และความรู้สึกนึกคิด ผู้ที่ต้องการที่จะเรียนรู้ความหมายของคำว่า “รัก” 

🌠ตอนที่ชอบและประทับใจที่สุด ฉากที่อินและตราตึงใจที่สุด ในการจัดอันดับนี้นับแค่ในซีรีย์ ตอนพิเศษ OVA และ The Movie🌠

(‼️Feeling ในที่นี้คือ บอกความรู้สึกที่ชอบที่ดีต่อสิ่ง ๆ นี้ การกล่าวที่ฉากที่โดนใจ และคำพุดที่แสนล้ำค่า‼️)

🩵 ไวโอเล็ต : "ผู้พันคะ"

📌 ผู้พัน : "ไวโอเล็ต ฉันไม่ใช่เจ้านายหรือผู้บังคับบัญชาของเธออีกต่อไปแล้ว แันเคยทำให้เธอเจ็บปวด ฉันไม่ใช่ผู้ชายแบบที่เธอคิดว่าฉันเป็น ฉันไม่ใช่เจ้านายที่ดี ไม่ใช่กรัชะทั้งคนดี ฉันไม่คู่ควรกับเธอสักนิด ถึงอย่างนั้น... แม้แต่ตอนนี้ฉันก็ยัง...  รักเธอ"

🩵 ไวโอเล็ต : "ฉัน..."

📌 ผู้พัน : "ฉันอยากให้เธออยู่เคียงข้างฉันนะ ไวโอเล็ต"

🩵 ไวโอเล็ต : "ฉัน... ผู้พันคะ ผู้พันคะ"

📌 ผู้พัน : "ไวโอเล็ต อย่าร้องให้ ฉันเองก็ เห็นใหม ฉันก็จะร้องให้ด้วยแล้วนะ ฉันอยากเช็ดน้ำตาให้เธอ ขอร้องล่ะ เงยหน้าขึ้น "

🩵 ไวโอเล็ต : "ฉัน... ผู้พันคะ ผู้พันคะ ผู้พัน"

📌 ผู้พัน : "ฉันรักเธอ ไวโอเล็ต อยากทำแบบนี้มาตลอดเลย"

จดหมายจากคุณแม่ตลอด 50 ปี (お誕生日おめでとう/ Otanjōbiomedetō / สุขสันต์วันเกิด)

"กิว เธอไม่ใช่เด็กนะ เธอคืออาวุธ... ก็แค่เครื่องมือทำสงคราม" อดีตการพบกันครั้งแรกของไวโอเล็ตและผู้พัน ความผูกพันธ์ที่มีต่อกันและกัน

🌟"อิจฉาจัง หนูอยากลองข้ามทะเลสาบนี้บ้างจังค่ะ พ่อว่าหนูจะเดินบนใบไม้พวกน้ันได้ใหมคะ สักวันหนึ่ง... สักวันหนึ่งหนูจะทำให้พ่อดู นะคะ พ่อ" ⭐"พ่ออยากให้... ลูกไม่ต้องตาย ถ้าเพียงลูกยังอยู่ และเติบโตขึ้น พ่ออยากให้ลูกเป็นแบบน้ันเหลือเกิน"

ไวโอเล็ต : "ฉันจะไม่ปล่อยให้ผู้พันต้องตาย"

ผู้พัน : "หยุดเถอะ... พอได้แล้ว!! เธอต้องอยู่ต่อไป ไวโอเล็ต เธอต้องมีชีวิตต่อไป จงเป็นอิสระ จากใจจริงของฉัน ฉันรักเธอ"

ไวโอเล็ต : "รักเหรอคะ รักคืออะไร อะไร... คือรัก ฉันไม่เข้าใจ ฉันไม่เข้าใจ ๆ ผู้พัน"

"แต่ว่า... แต่ทุกความสำเร็จในฐานะออโตเมโมรีดอลล์ของเธอ ก็จะเป็นที่จดจำเช่นกัน ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เด็น"

Hodgins Claudia