De liefde voor de treinen is bij mij al op zeer jonge leeftijd ontstaan. Als 5 jarig knulletje wist ik het al zeker, wilde treinmachinist worden! Maar ja, in die tijd mocht je geen bril dragen en die van mij was ook nog eens bijzonder, een + en een - glas. Rotter kon niet. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus na school, met been in het gips, gesolliciteerd bij de NS in Haarlem. Als ik maar in de buurt van treinen was, dan zou het goed komen. Maar omdat ik in het gips liep kon ik niet direct beginnen. Geen probleem bij de NS, mijn sollicitatie bleef 1 jaar openstaan. Dus tijdelijk maar iets anders doen. Alleen dat tijdelijk is iets uit de hand gelopen. Nooit meer terug bij de NS gekomen.

Sinds 2016, na de bouw van een proefdiorama, ben ik gaan meedoen met de A3 dioramawedstrijden. Een hele leuke manier om je hobby uit te oefenen en dan ook nog eens in wedstrijdverband.

Waarom A3 diorama's? Simpel, geen ruimte voor een treinbaan dus aan het verzamelen geslagen van locomotieven en aanverwante zaken op gebied van openbaar vervoer, maar dan wel oud.

Naast de diorama's heb ik een echt stukje modelspoor, jawel van 1 meter om precies te zijn. Hiermee heb ik de beschikking over alle gangbare schalen van schaal Z tot en met H0. Deze baan wordt hoofdzakelijk gebruikt voor het testen van aangeschafte modellen en het testen na ombouw naar digitaal. Sinds kort hebben we voor dezelfde schalen een stukje programmeer spoor los van de 1 meter spoorlijn.

Maar de wens van een spoorbaantje blijft bestaan, wie weet later als ik groot en oud ben :-)