Wojna, kryzys, pandemia – przewodnie hasła XIII OKMM-u raczej nie wywołują miłych skojarzeń. Nawet chwilowa ekscytacja ciekawym polem badawczym pewnie szybko zostanie przyćmiona niewesołą refleksją nad naszą przyszłością.

A przecież otaczającą nas rzeczywistość można opisać na milion sposobów. Nie tylko dlatego, że takie możliwości daje nam język, ale również dlatego, że inaczej ją postrzegamy w zależności od swojej pozycji, swojego światopoglądu czy swoich doświadczeń. Odpowiedni opis znanych czy nowych zjawisk może wpłynąć nie tylko na nasze postrzeganie świata, ale również na nasze konkretne decyzje.

Nihil novi, chciałoby się rzec – mimo to zapraszam na warsztaty poświęcone framingowi, który najczęściej w polskiej literaturze tłumaczony jest jako ramowanie. I tak dla zachęty: zastanówmy się nad poniższymi określeniami, pochodzącymi z doniesień medialnych ostatnich miesięcy:

• zmiany klimatyczne, kryzys klimatyczny czy katastrofa klimatyczna;

• specjalna operacja wojskowa, konflikt ukraińsko-rosyjski czy rosyjska inwazja na Ukrainę;

• wirus z Chin, koronawirus czy SARS-CoV-2?

Na jakie cechy zjawisk eksplicytnie lub implicytnie wskazują te określenia?

Jakie wywołują skojarzenia? Jakie wobec tych skojarzeń postawy jesteśmy gotowi przyjąć?

Jaki potencjał perswazyjny mają codzienne wybory językowe dokonywane przez twórców tekstów medialnych, marketingowych czy naukowych?

Ramowanie ma charakter perswazyjny, a stąd już krótka droga do retoryki, która od przeszło dwóch i pół tysiąca lat zajmuje się tym, co w komunikacji interpersonalnej i publicznej może mieć charakter przekonywający.

Koncepcji ramowania przyjrzymy się zatem ze szczególnym uwzględnieniem perspektywy retorycznej, choć framing pojawia się w badaniach antropologicznych, socjologicznych, kognitywnych, lingwistycznych, medioznawczych i ekonomicznych, czyli tam, gdzie badacze eksplorują rozmaite dyskursy mono- i multimodalne.

Akcenty teoretyczno-praktyczne warsztatu oraz dobór przykładów i materiałów do analizy zostaną odpowiednio dobrane w zależności od profilu zgłoszonych Uczestników.

Będziemy pracować indywidualnie oraz w grupach. Będziemy ramować przekazy, a także je dekodować. Przyjrzymy się tekstom naukowym, które wykorzystują framing jako metodę badawczą (metaanaliza), a może nawet pokusimy się o szukanie ram w tekstach naukowych. Liczę również na dyskusję wokół nieco prowokacyjnego tytułu – a więc o tym, czy ramy poszerzają czy ograniczają efektywną, efektowną i etyczną komunikację perswazyjną.

Istnieje również pewne ryzyko*, że będziecie Państwo proszeni o zapoznanie się przed warsztatami z przesłanymi materiałami.

Warsztat potrwa ok. 3-4 godzin z przerwami.

Zapraszam!

Ewa Modrzejewska