ข้อมูลขอรับผู้ประเมิน

• ชื่อ-สกุล  :  นางขนิษฐา   วีรธนศิลป์

• ตำแหน่ง  :  ครู  วิทยฐานะ ชำนาญการพิเศษ 

• กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

• โรงเรียนสตรีศึกษา  จังหวัดร้อยเอ็ด

• สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด

• สอนรายวิชาฟิสิกส์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และ 5

• สอนรายวิชา วิทยาศาสตร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

• สอนรายวิชาโครงงานวิทยาศาสตร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5

• ครูที่ปรึกษานักเรียนมัธยมศึกษาปีที่  5/13

1. สภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้และคุณภาพการเรียนรู้ของผู้เรียน

ฟิสิกส์เป็นวิชาที่มุ่งศึกษาการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพและปรากฏการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นโดยผลของการมีความรู้ความเข้าใจในหลักการ กฎ ทฤษฎีทางฟิสิกส์นั้นจะสามารถนำ ไปปรับประยุกต์ใช้ นวัตกรรมใหม่ ๆ เพื่อเป็นส่วนช่วยอำนวยความสะดวกต่อชีวิตคนในสังคมได้ แต่วิชาฟิสิกส์ เป็นหนึ่งในวิชาที่มีเนื้อหาซับซ้อนค่อนข้างยากต่อการทำความเข้าใจ ( สุนจรี ศรีบุตตะ, 2554) จึงส่งผลให้การจัดการเรียนรู้วิชาฟิสิกส์ในประเทศไทยยังไม่ประสบผลสัมฤทธิ์ที่ดีนักสอดคล้องกับการศึกษาแนวโน้มการจัด การศึกษาคณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ ระดับนานาชาติ พ.ศ. 2558 (trends in international mathematics and science study 2015: TIMSS2015) พบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในเนื้อหาวิชา ฟิสิกส์ของประเทศไทยอยู่ในระดับต่ำกว่าค่าเฉลี่ยนานาชาติ กล่าวคือ นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ย 437 คะแนน จากคะแนนเต็ม 1000 คะแนน (สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี,รายงานผลการวิจัยโครงการ TIMSS 2015)

สำหรับรายวิชาฟิสิกส์ระดับมัธยมศึกษา ผู้วิจัยมีความสนใจในเนื้อหาฟิสิกส์ในหัวข้อการหักเหของแสง เนื่องจากจากประสบการณ์ในการสอน พบว่าการหักเหของแสงเป็นเนื้อหาที่นักเรียนมีความเข้าใจคลาดเคลื่อน ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ สายสุณี ดีผาด (2560) ที่กล่าวว่า นักเรียนมีความเข้าใจคลาดเคลื่อนเรื่องการหักเหของแสง ว่ามุมตกกระทบและมุมหักเหคือมุมที่เส้นรังสีทำแนวรอยต่อระหว่าตัวกลาง และในเรื่องปรากฎการณ์ลึกจริงลึกปรากฎ นักเรียนจะมีความเข้าใจคลาดเคลื่อนเรื่องของการเคลื่อนที่ของแสงผ่านตัวกลาง

ดังนั้นผู้วิจัยจึงให้ความสนใจที่จะพัฒนาความรู้ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เรื่องการหักเหของแสง เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และเปรียบเทียบความก้าวหน้าทางการเรียนของการเรียนนักเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียน โดยนำการจัดการเรียนรู้แบบการสืบเสาะหาความรู้แบบ 5Es มาใช้ในการจัดการเรียนรู้

2. วิธีการดำเนินการให้บรรลุผล ให้สอดคล้องมาตรฐานตำแหน่ง

1. วิเคราะห์หลักสูตร มาตรฐานการเรียนรู้และผลการเรียนรู้ที่คาดหวัง ตามหลักสูตรสถานศึกษาและหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง 2561) ตรงตามนวัตกรรมบริหารและการจัดการ STR – GREAT Model

2. ในการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยได้ทำการเปรียบเทียบความเข้าใจของผู้เรียนก่อนเรียนและหลังเรียน จากการทำแบบแบบวัดความเข้าใจเรื่องการหักเหของแสง ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ซึ่งกลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/15 จำนวน 36 คน โดยมีวิธีดำเนินการและสถิตที่ใช้ดังต่อไปนี้

 3. ผลลัพธ์การพัฒนาที่คาดหวัง

3.1 เชิงปริมาณ  ผู้เรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ แผนการจัดการจัดการเรียนรู้แบบการสืบเสาะหาความรู้แบบ 5Es มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน สูงกว่าก่อนเรียน และผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้เรื่องการหักเหของแสง

3.2 เชิงคุณภาพ ผู้เรียนมีความรู้ความเข้าใจในเรื่อง การหักเหของแสง และสามารถนำความรู้เกี่ยวกับแสงไปพัฒนาต่อยอด เกิดทักษะในการใช้ชีวิต